به گزارش تسنيم، عباس سليمينمين كارشناس مسائل سياسي با اشاره به عبارت «آتش به اختيار» كه رهبر معظم انقلاب در ديدار با دانشجويان از آن استفاده كردند، اظهار داشت: وقتي جنبشهاي دانشجويي وارد ميدان شوند، مقابله با مفاسد و آفات سرعت بيشتري خواهد گرفت و طبعا تأثيرگذاري شايستهاي را شاهد خواهيم بود، براي مثال جنبشهاي دانشجويي در بحث انتخابات ميتوانند فضا را عقلاني كنند و از مباحث سطحي جلوگيري كنند. دانشگاهيان نبايد منتظر چراغ سبز سايرين باشند تا وارد ميدان شوند و تعبير «آتش به اختيار» هم بدين معناست كه آنها صحنه را رصد كنند و دست به كار شوند، البته ممكن است در اين بين اشتباهاتي هم وجود داشته باشد. وي با بيان اينكه عبارت «آتش به اختيار» مربوط به جنبشهاي دانشجويي است كه خود افسران جنگ نرم هستند و داراي ميزاني از فرهيختگي و شناخت عنوان كرد: اين قاعده براي همه درست نيست، خيليها چون قدرت تشخيص درستي ندارند نبايد آتش به اختيار عمل كنند آنها بايد در واقع الهام بگيرند از مراكزي كه اهل تدبيرند، اهل تشريحند و اهل تشخيص مسائل پيچيده سياسي هستند و اينكه فردا چند قشر ديگر هم هم حساب كنند بايد آتش به اختيار باشند، اينطور نيست. اين كارشناس مسائل سياسي گفت: محيط دانشگاه، محيطي علمي و فكري است، به همين خاطر هم بسياري از جريانات سياسي ميخواهند دانشگاه را منفعل كنند؛ دولت يازدهم هم گرچه شعار آزادي داد اما دانشگاهها را منفعل كرد و جامعه را سمت فضاي مجازي كه باعث سطحي شدن افراد ميشود سوق داد، در حالي كه اگر مباحث سياسي به دانشگاهها كشيده شود جريان منطقي حاكم ميشود و كسي كه منطق نداشته باشد محكوم ميشود و اين تشخيص را براي جامعه آسان ميكند.
سليمي نمين خاطر نشان كرد: خاصيت دانشگاهها به گونهاي است كه خيليها نميپسندند فضاي تعاملات سياسي كشور متأثر از دانشگاهها باشد و دانشگاهها را به انفعال ميكشند و اين تعبير رهبري به دانشجويان ميتواند آنها را از برخي ترديدها رها كند. كارشناس مسائل سياسي در خصوص تلاش رسانههاي خارجي براي القاي معني انجام فعاليتهاي خودسرانه از عبارت «آتش به اختيار» گفت: جنبش دانشجويي چه حركت خودسرانهاي ميتواند داشته باشد؟ هر حركت خودسرانه و سطحي در دانشگاهها در همان ابتدا متوقف ميشود چراكه جنبشهاي دانشجويي داراي تشكيلات هستند و در صورت انجام كارهاي خودسرانه در همان دانشگاه و توسط دانشگاهيان طرد و زمينگير ميشوند. سليمينمين ادامه داد: دولت يازدهم نپذيرفت كه دانشگاهها فعال باشند و منطق سطحي فضاي مجازي را در جامعه حاكم كرد.
وي افزود: عبارت «آتش به اختيار» برخي ملاحظات خارج از دانشگاهها را رد ميكند و دست جنبشهاي دانشجويي را براي فعاليت باز ميگذارد؛ فعاليتي طبق قوانين دانشگاه و اصول دانشگاهي كه هم ساختار دارد و هم مباني. كارشناس مسائل سياسي اظهار داشت: «آتش به اختيار»ي دانشگاهيان كمكاري مسئولان را جبران ميكند، امروزه برخي مسئولان از طرفي دچار يكسري قواعد دست و پا گير هستند كه البته وجود اين قواعد لازم است و از طرف ديگر ملاحظاتي گريبانگير مسئولان شده و آنها دچار تعاملاتي فاسد با مبناي غلط حفظ منابع حزبي و گروهي شدهاند كه اين موجب ميشود دستاندركاران در مسير صحيح حركت نكنند. سليمي نمين در پايان گفت: جنبش دانشجويي يك قشر فرهيخته است و اگر از اين ملاحظات بعضاً بيجا رهايي يابد ميتواند در مقابل بسياري از ناهنجاريها بايستد و آنها را اصلاح كند.
