مرد میانسالی که شوهر همسر سابقش را به خاطر متلک
پراني به قتل رسانده بود، روز گذشته با
پرداخت دیه از مرگ نجات یافت. او با چشمانی اشکبار در دادگاه از خودش دفاع کرد.
در جلسه
رسیدگی به این پرونده که امروز در شعبه دهم دادگاه کیفری یک استان تهران به ریاست
قاضی قربانزاده و با حضور دو مستشار تشکیل شد ابتدا نماينده دادستان در قرائت
کیفرخواست گفت: متهم 50 ساله که داریوش نام دارد به دنبال درگیری با شوهر زن سابقش
به نام مهدی در سیام مهرماه سال 91 او را با ضربه چاقو به سینه زخمی کرد. مقتول
بعد از انتقال به بیمارستان، 9 ماه بعد در چهاردهم تیرماه 92 به خاطر عوارض ناشی
از این ضربه فوت کرد. متهم بعد از دستگیری و اقرار به جرم روانه زندان شد. اولین
جلسه محاکمه به دلیل غیبت فرزند صغیر تجدید شد. اکنون با توجه به درخواست معاون
قوه قضاییه از طرف فرزند صغیر،برای متهم درخواست صدور حکم و اشد مجازات را دارم.
بعد از قرائت کیفرخواست دو فرزند مقتول در
جایگاه حاضر شدند و با پرداخت دیه درخواست گذشت کردند. در ادامه معاون قوه قضاییه
به نیابت از فرزند صغیر مقتول نیز درخواست پرداخت دیه کرد. در ادامه جلسه، متهم به
دستور ریاست دادگاه در جایگاه حاضر شدتا ماجرا را شرح دهد. او در حالیکه اشک میریخت
و به سختی صحبت می کرد گفت: من و همسرم زندگی خوبی داشتیم و صاحب دو فرزند پسر و
دختر بودیم اما همسرم به خاطر بيماريکه داشتم از من جدا شد. بعد از ازدواج با فرزندانم
زندگی میکردم و مدتی بعد ازدواج کردم. وقتی همسر سابقم با مهدی ازدواج کرد،شوهر
او هر وقت مرا در خیابان می دید با کنایه حرف می زد و شخصیتم را خرد میکرد. او چند
بار گفته بود توانسته زندگیام را خراب کند و با همسرم ازدواج کند.
متهم در مورد روز حادثه گفت: آن شب از محل کار
به خانه برمیگشتم که مقتول را مقابل عابربانکی دیدم. او همراه برادرزن و باجناق
سابقم بود. آنها تا مرا دیدند شروع کردند به ناسزا گفتن. من که به خاطر اذیت و
آزارهای قبل کلافه شده بودم به آنها گفتم:من که برای شما مزاحمتی ندارم. دست از سرم بردارید و بگذارید راحت زندگی کنم. اما آنها به
رفتارها و زخمزبانهایشان ادامه دادند تا اینکه درگیر شدیم و من با چاقو به سمت
مهدی حمله کردم. باور کنید چیزی از ماجرا به خاطر ندارم و نمیدانم چطور این اتفاق
افتاد.
او در آخرین دفاعش گفت: پشیمانم و تقاضای بخشش
دارم. تنها یک خانه دارم که میتوانم با فروش آن دیه را پرداخت کنم و بیشتر از این
در توانم نیست.
در
پایان این جلسه هیات قضایی وارد شور شد.
