درخشان برخلاف صحبتهاي بسياري از اهالي جودو معتقد است که مشکل اين رشته در ايران بودجه نيست: «بايد بيدار شويم و ببينيم که در جهان چه اتفاقاتي در حال رخ دادن است و زماني که با فدراسيون جهاني همکاري نکردهايم، از بهترينها عقب ماندهايم. افكار پوسيده را بايد دور ريخت. بسياري از اهالي اين رشته به حدي تفکرات قديمي دارند که هنوز فکر ميکنند جودو 64 فن دارد. در حاليکه پس از ممنوع شدن حمله مستقيم به پا، حدود نيمي از اين فنون از بين رفته است. براي رسيدن به موفقيت در هر بخش، راه چارهاي وجود دارد. وقتي از جودوي روز جهان عقب هستيم، سادهترين راه حضور در کمپهاي سطح بالاست. مشكل جودو بودجه نيست، بايد روشهاي خود را تغيير دهيم، وگرنه جودوي ايران نيروي انساني كافي دارد. برگزاري مسابقات متعدد بينالمللي، تشکيل کمپهاي تمريني و خيلي ديگر از عوامل، ميتواند بر دانش جودوي هر کشوري اضافه کند. ميتوانيم با مديريت هزينه، در برنامههاي با اهميت شرکت کرده و حرکت رو به جلو داشته باشيم. زماني در ايران جام فجر را داشتيم که کشورهاي زيادي شرکت ميکردند و حتي امتيازات آن براي سهميه المپيک هم محسوب ميشد.»