نیایش محبی متخصص داروسازی بالینی و عضو گروه داروسازی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران با
اشاره به اهمیت کنترل درد به ویژه در سالمندان و اطفال، گفت: بیان درد در
اطفال و سالمندان متفاوت از دیگر افراد بوده و کنترل آن نیز با ملاحظات
خاصی انجام می شود.
وی
تغییر الگوی گریه کردن و نحوه شیرخوردن را از علائم غیر مستقیم درد در
نوزادان دانست و افزود: در سنین کودکی و خردسالی نیز بازی نکردن، وضعیتهای
غیرعادی بدن و عدم نشاط از جمله شواهد وجود درد است.
عضو
گروه داروسازی بالینی دانشگاه علوم پزشکی تهران، حس درد در سالمندان و
بخصوص در افراد آلزایمری را غیرمعمول خواند و بیان کرد: غذا نخوردن،
نالههای غیرعادی، محدود شدن فعالیتهای روزمره و شکلکهای نشان دهنده آزار
از مهمترین معیارهای تشخیص درد در سالمندان است.
وی
داروهای ضد درد را بر حسب شدت درد و شرایط بیمار به دو دسته غیر مخدر و
مخدر تقسیم بندی کرد و ادامه داد: استامینوفنها، ضد دردها، داروهای ضد
تشنج و غیره هر یک در نوع خاصی از درد استفاده می شود ولی داروهای مخدر
باید با بررسی عوارض آن و بر حسب نوع درد در دوزهای پائین و به صورت کوتاه
مدت استفاده شود.
محبی
با توصیه بر استفاده از درمانهای فیزیکی، ورزشی، حمایت های روانی و
داروهای طب سنتی در درمان درد سالمندان، یادآور شد: بررسی عوارض داروهای ضد
درد اهمیت فراوانی دارد چرا که در برخی موارد عوارض عصبی مثل سرگیجه،
توهم و حتی تشنج را در پی دارند.
این
متخصص داروسازی بالینی درخصوص درمان درد اطفال ابراز داشت: اولین عامل
کاهش درد در کودکان کنترل محرکها مثل نور و صدا در اطراف آنها بوده و پس
از آن در مرحله دارو درمانی استامینوفن انتخاب مناسبی برای التیام دردهای
متوسط است.
وی
ادامه داد: برای کاهش درد در اطفال باید از روش های بی آزاری مانند
استفاده از داروهای خوراکی با توجه به وزن کودک و عدم استفاده از تزریق
عضلانی در این سنین استفاده کرد.
محبی یادآور شد: وظیفه ما در هر شرایطی کنترل درد و جلوگیری از رنج کشیدن ناشی از درد در تمام بیماران است.