کد خبر: 802703
تاریخ انتشار: ۱۷ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۴:۵۴
گفت‌وگو با خوان سيچلو، مربي آرژانتيني تيم ملي واليبال
خوان سيچلو كه در روزهاي حضور ولاسكو دست راست اين مربي آرژانتيني بود، با آمدن لوزانو هم از او به عنوان مغز متفكر تيم ايران نام برده مي‌شود
سعيد احمديان
خوان سيچلو كه در روزهاي حضور ولاسكو دست راست اين مربي آرژانتيني بود، با آمدن لوزانو هم از او به عنوان مغز متفكر تيم ايران نام برده مي‌شود، مربي 40 ساله آرژانتيني كه سال 2011 همراه با ولاسكو به ايران آمد و در پنج سال گذشته به جز مدت زماني كه به قطر رفت و هدايت تيم ملي اين كشور را بر عهده گرفت، در ايران مشغول به كار بوده است. سيچلو كه به خاطر تجربه المپيك دوباره به پيشنهاد فدراسيون كشورمان بله گفته است از پتانسيل واليبال براي حضور در جمع هشت تيم پاياني المپيك صحبت مي‌كند و معتقد است كه ولاسكو واليبال ايران را به يك بيداري رساند كه بازيكنان ايراني مي‌توانند در جمع بهترين‌ها باشند، راهي كه مي‌گويد امروز با لوزانو هم ادامه دارد و البته سخت‌تر از قبل است.

بعد از رقابت‌هاي انتخابي المپيك و ليگ جهاني كه فشار زيادي به تيم وارد كرد، در آستانه بازي‌هاي ريو، تيم توانسته ريكاوري خوبي انجام دهد و به قول معروف آن خستگي در برود!
از همين حداقل زماني كه در حد فاصل ليگ جهاني و المپيك داشتيم براي ريكاوري استفاده كرديم و نكاتي را كه تيم لازم دارد روي آن كار كرده‌ايم. در مجموع اوضاع تيم خوب است، فقط اين روزها داريم روي يكسري نقاط جزئي تا رسيدن به المپيك كار مي‌كنيم.

يعني تيم سرحال آماده حضور در المپيك است و خيلي‌ها انتظار دارند تيم نسبت به ليگ جهاني، در ريو نمايش بهتري داشته باشد.
اميدواريم كه راندمان و نمايش تيم در المپيك نسبت به ليگ جهاني بالاتر باشد. الان تيم خيلي خوب است و اميدوارم با كارهايي كه در اين مدت شده بتوانيم شروع خوبي داشته باشيم و در مرحله گروهي در المپيك پنج بازي خوب انجام دهيم.

موضوعي كه در بازي‌هاي اخير واليبال نگران‌كننده بود، ضعف دريافت و سرويس در تيم بود، اين مشكل تا چه حد براي المپيك بر طرف شده است؟
نمي شود گفت كه به صورت كامل اين مشكل حل شده است اما در اين مدت وقت زيادي روي برطرف شدن اين مشكلات تيم گذاشته شده است و تمرين كرديم تا راندمان تيم در دريافت و سرويس بهتر باشد. سرويس‌هاي موجي در ليگ ايران از كيفيت بالايي برخوردار هستند اما در ليگ ايران چه در سرويس‌هاي پرشي و چه دريافت‌ها كه اين دو با هم متناظر هستند، آنجوري كه بايد باشد قوي نيست. شايد عجيب باشد اما يكسري از افرادي كه به تيم ملحق مي‌شوند تازه تمرين زدن سرويس پرشي را آغاز مي‌كنند! سرويس‌هاي موجي ايران همانطور كه گفتم خوب است اما در سطح دنيا، سرويس‌زن‌هاي پرشي خيلي خوبي هستند كه مي‌توانند فشار بياورند به تيم و به تيم ضربه بزنند.

و اين مشكل مي‌تواند در المپيك هم اذيتمان كند!
به هر حال پيشرفت تيم مستقيم بستگي به برطرف شدن اين مشكل‌ها و اسپك‌هاي خيلي بلند دارد. تيم ايران موقعي كه به بازي سرعت مي‌دهد و از پاس‌هاي سرعتي استفاده مي‌كند، از راندمان خيلي خوب برخوردار است ولي وقتي دريافت خوب نيست و توپ فاصله مي‌گيرد از تور، اينجاست كه تيم دچار مشكل مي‌شود. اگر بتوانيم اين مشكلات را حل كنيم، مي‌توانيم جزو بهترين‌هاي دنيا باشيم.

درباره گروه ايران در المپيك صحبت كنيم، روسيه، لهستان، آرژانتين، مصر و كوبا حريفانمان در مرحله گروهي ريو خواهند بود.
در اين گروه قهرمان المپيك حضور دارد، آخرين قهرمان جهان است، آرژانتين كه ششم رنكينگ دنياست و مصر و كوبا، اگر بخواهيم از گروه بالا بياييم، بايد مصر و كوبا را شكست دهيم. علاوه بر پيروزي مقابل اين دو تيم، هر برد ديگر در اين گروه يك پوئن مثبت و اضافه‌تر براي ماست كه مي‌تواند تيم ايران را در جدول گروه بالاتر بياورد. البته شرايط ساده‌اي نيست. در گروه چهار تيم برزيل، فرانسه، امريكا و ايتاليا حضور دارند كه هر كدام از اين تيم‌ها قوي هستند. اگر در گروهمان بالا بياييم و حتي جزو تيم‌هاي بالاي گروه هم باشيم، باز در مرحله بعد كار ساده‌اي براي صعود به نيمه نهايي نخواهيم داشت. ولي فكر مي‌كنم بايد سعي كنيم كه تمركز روي برد مصر و كوبا داشته باشيم.

نيمه‌نهايي براي ايران قابل دسترس است؟
فكر مي‌كنم قابل دسترس بودن واژه مناسبي براي بيان شرايط تيم نيست، چون ايران به عنوان يكي از كانديداهاي مدال در المپيك خودش را معرفي نكرده است. اگر ايران از گروه صعود كند و بين هشت تيم نهايي قرار بگيرد، كار بزرگي كرده است. هيچ موقع در تاريخ واليبال، تيمي كه براي اولين بار به المپيك صعود كرده است، نتوانسته به نيمه نهايي برسد. ولي همه چيز بستگي دارد به يك بازي، اگر ما خيلي خوب بازي كنيم و از آن طرف، تيم حريف بلغزد و بد بازي كند، اين شانس را خواهيم داشت ولي فكر مي‌كنم واژه قابل دسترس براي ايران آن هم در اولين المپيك زود است.

درباره اولين بازي صحبت مي‌كنيد، بازي با آرژانتين، تيم كشورتان، حتماً روز سختي برايتان خواهد بود؟
شايد يكي از سخت‌ترين بازي‌ها براي من باشد، جلوي استادم و تيم كشورم بازي مي‌كنم. از بين 12 بازيكن تيم آرژانتين، 10 نفر شش سال با آنها كار كرده‌ام. از طرفي ديگر اين ايران است كه فرصت حضور در المپيك را داده است و من وظيفه خودم مي‌دانم كه از ايران و حيثيت واليبال ايران دفاع كنم و اين راحت نيست.

به همين خاطر هم به ايران برگشتيد كه حضور در المپيك را تجربه كنيد؟
دقيقاً همين طور است، اين يك تصميم مهم براي من بود، تصميمي كه بتواند كمك كند به گروهي از بازيكنان تا واليبال ايران براي اولين بار به المپيك صعود كند و اين هم براي من و هم براي كساني كه در واليبال هستند، يك تجربه غير‌قابل وصف است.
به سال 2011 بر‌گرديم و روزهايي كه شما و آقاي ولاسكو به ايران آمديد و تحول واليبال با نسلي از بازيكنان كه به نسل طلايي واليبال معروفند، كليد خورد.
من فكر مي‌كنم در وهله اول اسم نسل طلايي  را كه به اين بازيكنان داده مي‌شود رسانه‌ها به تيم داده‌اند و آن را يك اسم روزنامه‌اي مي‌دانم. سال 2011  تيم ايران در حالي با همين بازيكنان اين نسل قهرمان آسيا شد  2013 كه مجدد تيم قهرمان آسيا شد، خيلي از بازيكنان با تيم نبودند اما باز هم تيم قهرمان شد و اين نشان مي‌داد كه واليبال ايران پتانسيل دارد و فقط بازيكناني كه سال 2011 قهرمان شدند و شما به عنوان نسل طلايي نام مي‌بريد، نيستند كه مي‌توانند قهرمان شوند. كار اصلي كه ولاسكو انجام داد، بيداري نسل واليبال بود. بيداري يكسري بازيكنان مستعد بود. ولاسكو به آنها يادآوري كرد كه بردن و رفتن به جلو و رسيدن به سطح بالا براي شما بعيد نيست، يك برنامه‌ريزي خوب و سعي و تلاش بازيكنان اين نسل را مي‌خواهد. بازيكنان سعي زيادي كردند، به عنوان مثال صحبت مي‌شود كه سعيد معروف يكي از بهترين پاسورهاي دنياست. بازي او نسبت به قبل دگرگوني زيادي داشت و اين تغييري بود كه بازيكناني مانند او با رسيدن به اين باور كه مي‌توانند بهتر شوند، توانستند ايجاد كنند. ريشه اين تغييرات هم همان حسي بود كه ولاسكو به بازيكنان القا كرد كه آنها مي‌توانند. رسيدن به اين باور كه بازيكنان مي‌توانند بهتر باشند، مي‌تواند بهترين عمل در تغيير تيم باشد.

از شما هم به عنوان مغز متفكر تيم ولاسكو نام برده مي‌شد و سهم بزرگي در اين موفقيت‌ها داشتيد.
ولاسكو يك بخش از كار و برنامه‌ريزي را به من تفويض مي‌كرد. من به كار گروهي باور دارم، جايي كه هر كسي وظيفه‌اش را به خوبي انجام مي‌دهد تا در نهايت تيم خوب نتيجه بگيرد. حالا اين اسم مي‌تواند مغز متفكر باشد يا هر اسم ديگري.

 با بازنشسته شدن اين نسل از واليبال، چه كاري بايد صورت بگيرد تا بتوانيم با نسل بعدي هم همين راه موفقيت تيم فعلي را ادامه دهيم؟
اينجا نقش فدراسيون خيلي پررنگ است كه بتواند تيم را احيا كند و بحث پشتوانه‌سازي را ادامه دهد. بازيكنان خوبي داريد اما اين سرمايه‌گذاري و برنامه‌ريزي مي‌خواهد كه بتوانند راه نسل فعلي را ادامه دهند. الان مدت زيادي است كه تيم با آقاي شهنازي تمرين مي‌كند، 20 نفر بازيكن با استعداد هستند و دارند تمرين مي‌كنند. به همين ترتيب در رده‌هاي پايه در تيم‌هاي نوجوانان، جوانان و... تيم‌ها با اين هدف دارند تمرين مي‌كنند. قبلاً يكسري از بازيكنان بودند كه نمي‌دانستند چه پتانسيلي دارند و توانستند با باوري كه به آنها تزريق شد توانايي‌هايشان را نشان دهند. الان كار سخت‌تر است چون بازيكنان مي‌دانند كه پتانسيل بالايي دارند و بايد سخت كار كنند تا به سطح عالي برسند. 
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار