
اهالي رسانه و فرهنگ و هنر از قشرهاي فرهيخته جوامع ارزشي و پيشرفته محسوب ميشوند، بديهي است كه در ايران اسلامي، هنرمندان و اصحاب رسانه به دليل جايگاه فرهنگي و اجتماعي، تأثير بر افكار و انديشهها و سلايق جامعه از موقعيت، اهداف و وظايف مهمتر، حساستر و تعيينكنندهتری برخوردارند.
حال اگر آنها نقش مؤثر فرهنگي خود را ناديده بگيرند و در اعمال، آثار، گفتهها و نوشتههاي شخصي و هنري خود، مسير خلاف ادبيات و فرهنگ جامعه را در پيش بگيرند، نتيجه عملكرد آنها فرسايش و فروپاشي فرهنگ و ادبيات انساني و اخلاقي و الهي خواهد بود. هنر و سينما و به تبع آن هنرمندان بهدليل جذابيت و شهرت و محبوبيت كار در عرصههاي هنر و سينما مورد توجه مردم بهويژه نسل جوان هستند، تا به آنجا كه از بعضي از اعمال و رفتار و گفتار و شكل و شمايل آنها الگوبرداري و تقليد ميكنند، جدا از غلط يا درست بودن اين رخداد، بر هنرمندان است تا با حضور و رفتار برازنده اجتماعي، چهرهاي شايسته از خويش ارائه كنند و عملكردشان به گونهاي نباشد كه موجب بدآموزي شود.
از آن سو هم از وظايف بزرگ رسانهها، فرهنگسازي و گفتمان شاخص فرهنگي با جامعه است. بنابراين هرگونه تخطي از چارچوب اخلاق و معرفت و ادب و احترام شخصي و اجتماعي، خدشه به حريم و حرمت انسانها و ناديده انگاشتن ارزشها و آرمانها و امور اجتماعي، انساني و شرعي و قانوني تلقي ميشود. از همين رو به كار بردن واژهها و ادبيات ناپسند و غيراخلاقي از سوي رسانهها و از جمله نشريه يالثارات، دور از انتظار بوده و مورد پسند جامعه نيست. گرچه ظاهر شدن بعضي از هنرمندان با البسه غير متعارف در جشن حافظ، كه ممكن است احساس آنها را جريحهدار كرده باشد، قابل تصور و درك است، ولي نوع و نحوه برخورد آنها كه از اصحاب رسانهاند، با وظايف و رسالت مطبوعاتي و رسانهاي سنخيت ندارد. به عبارتي يالثارات تندروي كرده است.
گرچه مدتهاست كه برخورد اخلاقي و قانوني با مشكلات و مسائل در كشور ما جاي خود را با حركتهاي خودمختار و به كار بردن الفاظ نادرست و نازيبا عوض كرده است و نمونه مشهور و اخير آن را در برنامه به اصطلاح سينمايي هفت ديديم، اما ادامه اين روند ميتواند دامنه بيحرمتيهاي اجتماعي را گسترش دهد و به نابودي اخلاقيات و فرهنگ و اعتقادها بينجامد، بنابراين پرهيز از اين نوع برخوردها و استفاده مناسب و قانوني و ارزشي از گفتمان پالوده انقلاب اسلامي ميتواند جلوي پرخاشگريها، كجرويها و تندرويها را بگيرد. استفاده درست از گفتمان و برخورد شايسته انساني و اخلاقي و شرعي و قانوني و همچنين عذرخواهي از نحوه برخوردهاي غيراخلاقي و حضور نامناسب اجتماعي ميتواند به احيا و تداوم مسير برخوردهاي سلامت فرهنگي و اجتماعي ياري كند.