رضا قلي قياس 76 ساله، متولد روستاي سردشت شهرستان دزفول است. او 38 سال قبل بعد از ازدواج براي ادامه زندگي راهي اصفهان شد. چند سال بعد در حالي كه صاحب چهار فرزند شده بود به خاطر اختلاف خانوادگي از همسرش جدا شد. همسر رضا سرپرستي فرزندانش را به عهده گرفت و رضا براي ادامه زندگي به شهرستان انديمشك رفت. هر چند او بعداً تلاش كرد با فرزندان خودش ارتباط برقرار كند، اما فهميد كه همسرش نشاني خود را تغيير داده است بنابراين تلاشهاي او بدون نتيجه ماند.
از سوي ديگر فرزندان رضا وقتي بزرگتر شدند با اين موضوع از طرف اطرافيان مواجه شدند كه پدرشان فوت شده، در حالي كه هيچ سنگ قبري هم از پدرشان وجود نداشت. يكي از پسران رضا براي يافتن پدرش دست به كار شد و حتي راهي اداره ثبتاحوال شهرستان انديمشك شد، اما فهميد كه نام پدرش در ميان افراد فوت شده ثبت شده است.
در حالي كه رضا و فرزندانش از دو شهر آرزوي ديدار هم را داشتند، چند روز قبل رضا به بيماري چشم مبتلا و راهي بيمارستان شد. از آنجا كه بستري شدن او نياز به كد ملي داشت و او هنوز موفق به گرفتن كارت ملي نشده بود، براي اين كار راهي اداره ثبت احوال شد.
حمزه قهرماني، رئيس اداره ثبت احوال انديمشك در اين باره ميگويد: وقتي به واسطه خيرين از سرنوشت رضا باخبر شديم، تلاش كرديم تا نشاني خانواده او را در اصفهان از طريق اداره كل ثبت احوال استان اصفهان پيدا كنيم. خوشبختانه پيگيريهاي ما جواب داد و موفق شديم كه شماره ملي پسر دوم او را به دست آوريم. بعد از به دست آوردن شماره تماس او با وي تماس گرفتيم و ماجرا را توضيح داديم.
پسر جوان در شرح ماجرا ميگويد: سال 70 بود كه براي پيدا كردن پدرم به اداره ثبت احوال انديمشك مراجعه كردم. در آنجا گواهي فوت پدرم ثبت شده بود. البته ما هميشه براي او خيرات ميكرديم، اما آن روز وقتي گواهي فوت را به من نشان دادند، ديگر از پيدا كردنش قطع اميد کردیم. وي ادامه ميدهد شب 21 ماه رمضان هنگام احيا از خداوند خواستم حداقل بتوانم قبر پدرم را پيدا كنم تا دلم كمي آرام شود. فرداي آن روز بود كه از ثبت احوال تماس گرفتند و خبر زنده بودن پدرمان را اعلام كردند. بعد از آن بود كه همراه خانوادهام از اصفهان راهي انديمشك شديم و پدرمان را ملاقات كرديم.
مراسم ملاقات اين خانواده، شامگاه جمعه و بعد از 38 سال در فرمانداري شهرستان انديمشك برگزار شد. رضا كه حالا مردي سالخورده است، گفت بعد از جدايي از همسرم او همراه فرزندانم به محل نامعلومي رفت و من آدرس آنها را در اختيار نداشتم. آن سال كوچكترين بچهام سه ماهه بود، اما حالا خوشحالم كه دوباره توانستهام با خانوادهام ملاقات كنم. عليرضا كوچكترين فرزند خانواده هم گفت در اين سالها به خاطر حرف اطرافيان فكر ميكرديم كه پدرمان فوت شده به خاطر همين هميشه برايش فاتحه و خيرات ميفرستاديم. در اين مراسم خانواده رضا با انداختن تاج گل به گردن پدر او را در آغوش گرفتند و بعد از پايان مراسم او را همراه خود به اصفهان بردند.
