مترجم: علي طالبينوروپروتزها يا همان اندامهاي مصنوعي كه از آرايههاي الكترودي كه در مغز كاشته ميشوند استفاده ميكنند، به بيماران فلج قابليت كنترل بازوهاي روباتيك را بدهند، چه آن بازو به فرد متصل باشد و چه نه.
محققان به تازگي خبر از اولين آزمايش باليني موفقيتآميز چنين كاشتي در بخشي از مغز كه مسئول تفسير خواستههاي ما است، دادند. تفسير خواسته به معني انجام دادن خواسته از طريق حركت است. براي مثال، اين تفكر كه «من ميخواهم دستم را به سمت بطري آب دراز كنم و آب بنوشم» را به حركت نرم و يكنواخت يك بازوي روباتيك تبديل ميكند.
حال محققان اعلام كردهاند كه نورونهاي بهخصوصي در مغز به نام PPC يا قسمت عقبي لوب آهيانهاي پيداكردهاند كه مسئول كدگذاري حالات دست است. حالات مختلف دست ميتواند براي گرفتن چيزي- مانند هنگاميكه دست ميدهيم- و حالاتي كه مستقيماً مربوط به گرفتن چيزي نيستند، مانند حركات و اشاراتي كه هنگام صحبت كردن با دست خود ايجاد ميكنيم استفاده شود.
بيشتر نوروپروتزها در كورتكس موتور كاشت ميشوند. اين بخش از مغز وظيفه حركت اندام انسان را دارد، اما حركت اين بازوان روباتيك معمولاً خشك و غيريكنواخت است كه احتمالاً دليل آن پيچيدگي مكانيكي است كه براي كنترل كردن ماهيچهها استفاده ميشود. با كاشت دستگاه در قسمت PPC مغز، بخشي كه مسئول كدگذاري خواستههاي ما است، اين مشكل مرتفع گرديده و به اندرسون محقق این طرح و همكارانش اجازه داده تا نقش هر نورونِ بهخصوص در اين بخش مغز را بررسي كنند.
روي يك صفحه نمايش تصويري به نمايش درميآيد كه نشانگر يكي از حالات دست بود. سپس تصوير از صفحه نمايش پاك ميشد و متني روي صفحه به نمايش درميآمد كه به فرد كمك ميكرد تا شكل دادن آن حالت را در دست راست خود مجسم كند. براي شكل سنگ دستش را مچ ميكرد، براي شكل كاغذ دست خود را باز ميكرد، براي قيچي انگشتان خود را به شكل قيچي درميآورد، براي شكل مارمولك به انگشتان خود حالت نيشگون گرفتن ميداد و براي اسپاك دست خود را بهشكل كروي درميآورد. محققان در رابطه با اين بازي ميگويد: «ما در طول بازي دو بخش نسبتاً جدا از نورونهاي PPC را پيدا كرديم كه يا پاسخ تصويري ميدهند يا پاسخشان بهصورت شبيهسازي حركت در ذهن است. پاسخهاي تصويري هنگامي رخ ميداد كه اريك (فرد بیمار) راهنماييهاي روي صفحهنمايش را ميخواند و پاسخهاي شكل دوم مربوط به زماني بود كه انجام حالت دستي را تصور ميكرد.»
همچنين محققان دريافتند كه نورونهاي بهخصوصي در PPC به تصويرهايي كه رابطه مستقيمي با گرفتن چيزي نداشتند پاسخ ميدادند. شكل كاغذ ممكن است به حالت اوليه باز كردن دست براي گرفتن يك كاغذ مربوط باشد و شكل سنگ مربوط به حالت بستن دست براي گرفتن يك سنگ. در حقيقت، مجسم كردن اين حالات دست كمك ميكرد تا با تصور كردن حالت كاغذ، حالت باز شدن دست روباتيك را تصور كند و با تصور كردن يك سنگ حالت بسته شدن دست روباتيك روي يك جسم براي گرفتن آن را به ذهن خود القا كند. نظر اندرسون در اين رابطه اين است كه: شكلهاي قيچي، مارمولك و اسپاك نياز به تجسم كردن حالات دستي دارند كه انتزاعيتر و نمادينتر از آنهايياند كه براي گرفتن يك جسم نياز است و ممكن است اين قسمت از مغز به حركات و اشارات دست عموميتر، مانند آنهايي كه موقع صحبت استفاده ميكنيم يا زبانهاي اشاره، مربوط باشد.
منبع: ساينس ديلي 
