توطئهاي در كار است. اين هنديها از اولش هم انگليسي بودند. الان هم ديدهاند بازار ايران راكد است و آب از آب تكان نميخورد، ميخواهند از اين آب راكد ماهي دمسياه استخواني بگيرند. حالا، ماهي نه! برنج!... حالا، بگيرند نه! بدهند! ما هم كه هميشه خدا گيج ميزنيم. يعني بساط سور و ساتمان به پا باشد و برنج شاممان هم خوب قد بكشد، ديگر كاري به اين كارها نداريم. يعني به قول يارو گفتني، تقاضا كه زياد باشد، حق دارند كه قيمت را ببرند بالا! حالا به ريال باشد يا دلار! آثارش از 10 روز ديگر باشد يا 8 ماه ديگر!ما مازاد توليد داشته باشيم يا نداشته باشيم! برنج گران آنها، برنج خودمان را ارزان كند يا نه!
يعني لابد هر سياستگذاري كه در اين مملكت صورت ميپذيرد بايد تابع يك سلسله مباحث كارشناسي باشد و نيازها و عواقبش را بررسي كرده باشند. اينجوري نباشد كه براي كمك به اقتصاد هند، برنجهايمان را هم مانند سيبزمينيهايمان دفن كنيم و بعد كه يكي استعفا داد دنبال نشاني شاليزارش باشيم! اصلاً بگذاريد دو روايت را از سر يك ميز شام برايتان تعريف كنم تا بفهميد مملكت ما اصلاً هم شير تو شير نيست بلكه ببر تو ببر است!يعني ما يك انجمن واردكنندگان برنج داريم كه آن سرش ناپيدا. انگار وزارتخانه است كه معاون يك حرف بزند و وزيرش يك حرف ديگر. انگار اتاق است كه 10 جور حرف از آن بيرون بيايد. يعني به عنوان نمونه حرف دو تا از آدمهايش را ميگذاريم كنار هم تا بالاخره شما به اولاد آدم بگوييد كه ليلي مرد است يا برنج؟
روايت اول:
قاسم علي حسني، عضو هيئت رئيسه بنكداران مواد غذايي تهران گفته است بعد از اعلام دولت مبني بر آزاد شدن واردات برنج، هنديها از اين مصوبه سوءاستفاده كرده و قيمت آن را از هر تن 650 دلار به 950 دلار افزايش دادند. وي با تأكيد بر اينكه اين اقدام هنديها سوءاستفاده آشكار است، گفت: قطعاً با اين بخشنامه دولت و اقدام هنديها ميلياردها دلار به اين كشور سرازير ميشود. پس دولت بايد با ابلاغ تبصرهاي به هنديها اعلام كند كه واردات برنج هندي بايد همان تني 650 دلار باشد. قطعاً اگر بخواهيم يك محاسبه كوچك انجام دهيم ميبينيم كه تا تير ماه سال آينده حداقل يك ميليون تن برنج وارد كشور ميشود و ميلياردها دلار به جيب هنديها واريز خواهد شد. آزاد شدن سقف واردات برنج در حالي صورت ميگيرد كه نياز سالانه كشور به واردات بيش از يك ميليون تن نيست و در صورت واردات بيرويه ميتواند باعث اخلال در تنظيم بازار و زيان توليد شود.
روايت دوم:
سيداحمد بحق، رئيس انجمن واردكنندگان برنج در مورد افزايش 300 دلاري در هر تن برنج توسط تجار هندي به دنبال آزاد شدن واردات برنج به ايران گفت اين موضوع حقيقت ندارد. وي با تأكيد بر اينكه افزايش تقاضا در هر كالايي منجر به افزايش قيمت ميشود، افزود: از زمان اعلام آزاد شدن واردات برنج به ايران هر كيلو برنج هندي حدود 250 تا 300 تومان افزايش قيمت داشته است. به ازاي هر كيلو برنج وارداتي بايد حدود 1700 تومان تعرفه به گمرك پرداخت كنند كه اين موضوع تمايل به واردات را كاهش ميدهد. مازاد يك ميليون تني برنج در كشور حقيقت ندارد و هدف از بيان اين موضوعات خريد برنج ايراني با قيمت پايين است. اولين محموله وارداتي برنج از 10 روز ديگر به كشور وارد ميشود و قطعاً ورود محمولهها منجر به كاهش قيمت برنج در كشور ميشود.
روايت اولاد آدم:
هنديها بالاخره كشيدهاند بالا اين قيمت برنج خودشان را و ما بالاخره ميخواهيم بكشيم پايين اين قيمت برنج داخلي خودمان را. دولت هم كه نيم دلار، تعرفه خودش را ميگيرد. خدا بدهد بركت. يعني نيم دلار نگو حدود40، 50 درصد قيمت اصلي را بيشتر از مردم پلوخور ميگيرد. مردم هم كه فرقي نكردهاند. فقط يك ريزه فقيرتر شدهاند. ميشود بر سر ميز شام به جاي يك قاشق برنج، نيمقاشق برنج نيمه خورد. ميشود داخل برنج، ماكاروني ريز كرد. اصلاً ارزن ريخت تا با خيال راحت گفت: 1700 تومان حق دولتي در يك برنج 4500 توماني ارزانيتان ! اما نميشود نان و برنج خورد. چون گرانتر در ميآيد. ميشود هزار و يكجور كار كرد. دعوا نكنيد جلو چشم مردم. حالا دلار يا ريال. حالا...
در ضمن بعد از اين همه قصه گفتن اولاد آدم، تازه از او نپرسيد كه ليلي زن بود يا برنج؟ و چرا او اينطوري با فولكورمان بازي ميكند! اين سؤال كنايه از شخصي دارد كه از مرحله پرت است يا تو باغ نيست! ماها هم كه همه تو باغيم. حواستان هست كه....
