يكي از غمانگيزترين ميراث پردردسري كه امروزه به انسان گرفتار ماشين، رسيده است، بحث پرحاشيه تأمين «انرژي» است، چراكه بنا به هشدارهاي مؤكد و مكرر دانشمندان، انسان بيش از حد از انرژي حاصله از سوختهاي فسيلي بهره گرفته است. اما اولين سؤالي كه به ذهن بسياري از هموطنان و حتي مسئولان ميرسد، اين است كه چگونه ميتوان انرژي كشوري با وسعت كشور ما را مهيا نمود؟
در پاسخ اين سؤال بايد اذعان كرد كه «كوير» و «مناطق بياباني» در ايران، يكي از نعمتهايي است كه ميتوان از آن براي حل مشكل ياري گرفت. مهدي يزداني، مستندساز و فعال محيط زيست در گفتوگو با «جوان» در اين خصوص ميگويد: در حال حاضر در كل دنيا پژوهشهاي گستردهاي در رابطه با بهكارگيري انرژي خورشيد و باد در حال انجام است اما در كشور ما مزيت ديگري كه داريم كوير و صحراهاي بكري است كه براي استحصال انرژي خورشيدي فوقالعاده است، چراكه در كوير خورشيد به زمين نزديكتر است و آنگونه كه از نظر دانشمندان اين حوزه بر ميآيد، در چنين شرايطي شارژ سلولهاي خورشيدي بهتر انجام ميشود. بنابراين به نظر ميرسد اگر دولتهاي مختلف بخشي از هزينه سرسامآور اكتشاف و استخراجهاي جديد ميادين نفتي را به شبكهگذاري باتريهاي خورشيدي اختصاص دهند هم به تعادل در استخراج عمل كردهاند و هم سيستم عظيم نويني را در جهت تأمين انرژيهاي طبيعي پايهگذاري كردهاند كه خود شبكه خورشيدي هم، پس از اتمام پروژه بخشي از انرژي مورد نيازكشور را تأمين ميكند. اما براي تبيين بهتر و قياس موضوع به گزارش سالانه برنامه محيط زيست سازمان ملل متحد با عنوان «وضع جهاني بيابانها» استناد ميكنيم كه در ماه ژوئن سال ۲۰۰۶ و در آستانه روز جهاني مقابله با بيابانزايي و خشكسالي منتشر شده است. در بخشي از اين گزارش آمده است: «در صورت احداث نيروگاهي خورشيدي در صحراي آفريقا – منطقهاي كه ۸۰۰ در ۸۰۰ كيلومتر وسعت دارد – ميتوان نهتنها برق همه آفريقا، بلكه نياز سالانه همه مردم جهان را براي هميشه تأمين كرد (شايان توجه آنكه مجموع نياز انرژي جهان در دهه ۸۰ به ۵/۷ ميليارد كيلووات و در سالهاي اخير به بيش از ۱۰ ميليارد كيلووات در سال رسيده است). اين مطلب در سايت شخصي محمد درويش، رئيس دفتر آموزش و مشاركتهاي مردمي سازمان محيط زيست در دولت فعلي منعكس شده و اين فعال محيط زيست در خصوص اين مطلب نوشته: آنچه كه در طول ساليان دراز و به غلط «دشنام پست آفرينش» خوانده شده است (كوير و بيابان)، ميتواند مهمترين مزيت نسبي و عاملي براي رشد خيرهكننده شاخصهاي رفاه در بين ايرانيان باشد. در انتهاي اين گزارش آمده كه كشوري چون آلمان هماكنون بين ۲۰ تا ۲۵ درصد از كارمايههاي مصرفي خود را از طريق خورشيد و باد تأمين ميكند و ما تقريباً در حد صفر! كشوري كه دستكم دو سوم از خاكش، بيش از ۳۰۰ روز آفتابي دارد كه اين امتياز، در دنيا بسيار نادر و كمنظير است (تنها چند كشور آفريقايي در منطقه ساحل وضعيتي بهتر از ما از اين منظر دارند).
