درس‌هايي از مكتب امام(ره)

هنر فلسفه بيش از اين نيست!

«فلسفه، وسيله است، خودش مطلوب نيست. وسيله است براى اينكه ‏شما مسائل را، معارف را با برهان به عقلتان برسانيد، هنرش همين قدر است. «پاى استدلاليان چوبين بود»، مقصود همين است كه چوب است، پاى چوبى است. آنكه انسان را مى‏تواند راه ببرد، انسان حقيقتاً با آن مى‏تواند راه برود، عبارت از آن پايى است كه انسان [با آن‏] جلوه خدا را ببيند، عبارت از آن ايمانى است كه در قلب [وارد] مى‏شود، و وجدان ذوقى است كه انسان مى‏كند، و ايمان مى‏آورد.»

***

«آنچه ما را غلبه داد روحيه جهادي بود؛ فلسفه نبود، جهان‏بينى نبود، اسلام‏شناسى نبود؛ هيچ اين حرف‌ها نبود... زنان و مردان و كودكان نمونه‏اى كه در زير بمباران‌ها و از بستر بيمارستان‌ها سرود شهادت سر مى‏دهند و با دست و پاى قطع شده بازگشت به جبهه‌هاى انسان‏ساز را آرزو مى‏كنند، فوق آنچه ما تصور مى‏كنيم و فلاسفه و عرفا به رشته تحرير در مى‏آورند و هنرمندان و نقاشان عرضه مى‏كنند، مى‏باشند. آنچه آنان با قدم‌هاى علمى و استدلالى و عرفانى يافته‏اند، اينان با قدم عينى به آن رسيده‏اند و آنچه آنان در لابه‌لاى كتاب‌ها و صحيفه‌ها جست‌وجو كرده‏اند اينان در ميدان خون و شهادت در راه حق يافته‏اند.»