در حاشيه جلسه علني روز گذشته مجلس شوراي اسلامي، كمالالدين پيرموذن، عضو هيئت رئيسه فراكسيون محيط زيست، كه به تازگي همراه اعضاي اين فراكسيون به منظور پيگيري مسائل مربوط به جنگل ابر به استان گلستان سفر كرده بود، در يك نشست خبري اقدامات صورت گرفته را به قرار زير تشريح كرد:
كمالالدين پيرموذن با تصريح بر اين نكته كه اعضاي فراكسيون مجلس با احداث جاده در جنگل ابر مخالف هستند، ميافزايد: در پي امضاي 151 نماينده به منظور اجراي طرح جاده ابر، فراكسيون محيطزيست در سفري آن را بررسي كرد.
وي با بيان اينكه در اين سفر رئيس كميسيون كشاورزي، تمام نمايندگان كميسيونهاي ذيربط، كميسيون عمران و كميسيون اصل 90 حضور داشتند، خاطر نشان ميكند: پس از بازديد ميداني از جنگل ابر و سه جادهاي كه وجود دارد و همچنين دغدغههاي نمايندگان براي احداث جاده در مسير اين جنگل، بررسيهاي لازم صورت گرفت. نهايتاً نظر هيئت رئيسه فراكسيون محيطزيست اين شد كه وجبي از جنگل ابر براي احداث جاده مورد تخريب قرار نگيرد و اگر متوليان اصرار به احداث جاده دارند، فقط ميتوانند از تونل استفاده كنند.
عضو هيئت رئيسه فراكسيون محيطزيست در پايان خاطر نشان كرد: فراكسيون محيطزيست نظر خود در مورد عدم احداث جاده در جنگل ابر را پس از بررسيهاي لازم به مسئولان استان و سازمان محيطزيست اعلام كرده است. لذا به نظر ميرسد پس از گشايش مالي و افزايش درآمد كشور ميتوانند در قالب احداث تونل با بها دادن به مسائل زيستمحيطي اين پروژه را انجام دهند.
اما رمزگشايي از سخنان اين نماينده مجلس به اين صورت است كه از ميان 151 نماينده كه خواهان احداث جاده هستند، اعضاي فراكسيون محيطزيست (كه تعداد آنها كمتر از 10عضو است) با احداث جاده مخالفند. بنابراين تناسب يك به 15 مخالفان در برابر موافقان احداث جاده، به روشني گوياي نتيجه كار، يعني توفيق در احداث جاده (بههرطريقي) و تخريب جنگلي كه يك ثروث ملي محسوب ميشود، است. به معناي ديگر آقاي پيرمؤذن به طور غيرمستقيم به مخاطبان خود تصريح و تفهيم ميكند كه تصميمگيرنده اصلي تنها فراكسيون محيطزيست نيست و در نهايت چند كميسيون قدرقدرت، همچون كميسيون اصل90 و نمايندگاني كه در رابطه با احداث جاده دغدغه دارند، صاحب رأي و نظرند و فراكسيون محيطزيست تنها جزيي از كليت نمايندگان دستگاه قانونگذار كشور، است كه همان تناسب يك به 15 را يادآور ميشود!
مورد ديگري كه بر اين نتيجهگيري صحه ميگذارد، در اظهارات يكي از نمايندگان مجلس و موافقان احداث جاده متبلور است كه چند روز گذشته خطاب به طيف مخالف اين جريان پرسيده بود: « چه اشكالي دارد كه محيطزيست به خاطر منفعت مردم تخريب شود؟»گرچه اين نوشتار در پي ارائه پاسخ به اظهار غيرمنطقي اين نماينده نيست، اما آنچه كه به روشني استنباط ميشود اين است كه چنين اظهارنظري، معرف و مبين نگاه طيف غالب، يعني موافقان احداث جاده است. با اين وجود پاسخ كوتاهي كه بر اين اظهار نظرمترتب است، اين است كه بحرانهاي زيست محيطي حال حاضر كشور، در بستر چنين نگاههايي به طبيعت و مواهب و منابع كشور، شكل و رشد يافته است!
در پايان به نظر ميرسد كه تكليف اين جريان به حفر تونل به جاي احداث جاده كاملاً روشن شده و تنها مانعي كه بر سر راه اجرا است، كمبود اعتبار ميباشد كه با افزايش درآمد كشور و گشايش مالي حفر كليد خواهد خورد؛ حكايتي كه تمثيل«چه خواجه علي، چه علي خواجه »را به ذهن متبادر ميكند، چراكه اكوسيستم طبيعي اين جنگل تنها محوطه جنگل در روي زمين را شامل نميشود.
