مهربانيت را چگونه ميشود به وصف آورد وقتي كه رأفت در وجود نازنيت به ابديت رسيده است؟!
چگونه ميشود تو را آفتاب خواند هنگامي كه خورشيد، نور و ابهتش را از تو ميگيرد؟ چگونه كسي كه نور و مهرباني تو را مؤمن است، ميتواند به خورشيد و ماه دل خوش كند؟!
هميشه دلمان برايت تنگ كه ميشود به پا بوست ميآييم اما تا چشم بر هم ميگذاريم هنگامه رفتن ميشود. بغض راه گلويمان را ميبندد... اشك در چشمهايمان ميرقصد و پا بر زمين ميكوبد... كولهبار التماس دعاهايمان را در گوشهاي از حرم امن و سرشار از آرامشت جا ميگذاريم و از سر ناچاري، بيخداحافظي ميرويم تا «سلام» اين بارمان به «سلام» بار ديگري كه به زيارتت ميآييم، وصل شود. با تو اي امام عزيز هيچوقت نبايد «خداحافظ» بود بلكه هميشه بايد «سلام» بود چراكه تو از زيباترين سلامهاي خداوند به بشريت هستي.
وجود نازنينت آرامشي بزرگ براي دلهاي سرگشته و ناآرام ماست. تا تو هستي، زنگارهاي دنيايي جسارت شكستن كمر دلهاي ما را نخواهند يافت. در اين دنياي پست مدرن فردگرا، ما همه غريبيم و تو غريب نواز. غربتمان را با مهربانيت نوازش كن اي غريب الغربا! آه... چگونه است تو كه خود غريبترين غريباني، آوازه غريبنوازيت جهانگير شده است؟ تو اي عزيز خدا حتي غربت آهوي اسير در دام صياد را هم نوازش كردي! امروز كه خجسته روز ميلاد فرخنده توست، براي دلهاي خسته و جانهاي فرسوده ما دعا كن اي آبرومند و عزتمند در پيشگاه خدا. برايمان دعا كن تا هماي سعادت بر سر دلهايمان بنشيند. براي بالهاي شكسته پروازمان دعا كن؛ زمين بالهايمان را تكهتكه كرده است!
اي امام عزيز! بايد تو را هر لحظه سرود؛ آري. واژهها را بايد در پيشگاهت به تعظيم در آورد همانگونه كه قيصر سرود:
«چشمههاي خروشان تو را ميشناسند
موجهاي پريشان تو را ميشناسند
اينك اي خوب، فصل غريبي سر آمد
چون تمام غريبان تو را ميشناسند»
باز هم بايد تو را سرود نه براي لحظهها كه براي قرن ها. بايد نام تو را زينت بخش شعر و كلام كرد تا واژهها به وادي ارزش برسند:
«چون ماهيان بركهام، بيتاب ماهم يا رضا !
از عاشقانِ «عاشقي با يك نگاهم» يا رضا !
يا ضامن آهو! بگو صياد آزادم كند
تا صحن آزادي شبي باشد پناهم يا رضا !»
3 ميليون دلداده به عشق تو ميآيند
اي امام هشتم! تو امام خوباني و حرمت ملجأ دلدادگان است و اينگونه است كه هر سال در زادروز فرخندهات، سه ميليون دلداده و شيفته مكتبت از اقصي نقاط اين كشور و كشورهاي ديگر به زيارتت ميآيند تا عطر دلانگيز پيامبر بزرگوار اسلام(ص) و اهلبيت او را با شامه جان استشمام كنند.
امسال هم اين سه ميليون زائر باز به حرم دلربايت ميآيند تا با تو گل بگويند و گل بشنوند. ميآيند تا سنگيني دلهايشان را به ضريح مهربانيت ببندند و با دلي سبك و آرام از حرمت بيرون بيايند. ميآيند تا در آخرين روز از دهه كرامت، حلقه معنوي تشرف 12 ميليون نفري به آستان مقدست را كامل كنند.
امسال هم اجتماع بزرگ رضويون در مشهدالرضاي جانان شكل ميگيرد تا كاروانهاي زيارتي دست ايمانهايشان را در دست هم بگذارند و در حرم پر رمز و رازت به اتحاد برسند. امسال هم مريدان و پيروانت ميآيند تا با منش راستين و معنويت اصيلت بيعتي مجدد داشته باشند.
