در بحبوحه بحران نفسگير كمبود كاغذ در كشور، كارخانه صنعت چوب و كاغذ مازندران به عنوان تنها توليدكننده فعال كاغذ در ايران از راهاندازي خط سوم توليد اين كارخانه با ظرفيت توليد 125 هزار تن كاغذ و نيز راهاندازي طرح بزرگ OCC ويژه توليد كاغذ از محل بازيافت و همچنين فراهم شدن مقدمات طرح جوهرزدايي يا DIP DE KING ويژه توليد كاغذ تحرير مورد نياز نشريات در كشور خبر داد.
به گزارش « جوان »، مسئله كاغذ در ماههاي گذشته يكي از دغدغههاي بزرگ جامعه فرهنگي كشور از جمله ناشران بوده است تا آنجا كه كمبود كاغذ و عدم تخصيص كاغذ يارانهاي منجر به تعطيلي يا كاهش تعداد صفحات برخي نشريات در كشور شد. در اين بين تعطيلي يا زياندهي سه كارخانه توليد كاغذ داخلي در كشور همواره از دغدغههاي كارشناسان اقتصادي و فرهنگي كشور بوده است؛ در اين شرايط كارخانه كاغذ و چوب مازندران را ميتوان تنها كارخانه فعال كشور ناميد كه 18 الي 20 درصد سهم توليد كشور متعلق به آن است اما اين كارخانه ظرفيت افزايش توليد را دارد. در همين زمينه ابوالفضل روغني گلپايگاني در جريان بازديد تعدادي از خبرنگاران از اين كارخانه از افزايش توليد و نيز راهاندازي طرحهاي جديد و بزرگ در آينده نزديك خبر داد.
به گفته روغني، هم اكنون با افتتاح خط 3 كارخانه كاغذ و چوب مازندران اين كارخانه 120 هزار تن ديگر بر مجموع توليدات داخلي كاغذ ايران خواهد افزود. تا كنون 20 درصد سقف اين قرارداد پرداخت شده است و اين كار ميتواند به كمك محيط زيست، افزايش توليد كاغذ در كشور و نيز افزايش بازيافت بيايد. وي همچنين يكي از مشكلات اين كارخانه را كمبود منابع اوليه توليد كاغذ دانست و گفت كه اين كارخانه به همين منظور تمركز بيشتر بر كاغذهاي بازيافت يا ريسايكل را در دستور كار قرار داده است. بر اين اساس مديرعامل كارخانه كاغذ و چوب مازندران و نيز رئيس هيئت مديره سنديكاي توليدكنندگان كاغذ و مقواي ايران از راهاندازي طرح بزرگ OCC كارخانه كاغذ و چوب مازندران ظرف 17 ماه آينده خبر داد؛ طرحي كه با تمركز توليد اين كارخانه بر استفاده بهينه از كاغذهاي بازيافتي، مشكل كمبود منابع اوليه توليد كاغذ در ايران را تاحدود زيادي حل خواهد كرد.
روغني با اشاره به اهميت راهاندازي طرح بزرگ occ خاطرنشان كرد: «به عنوان يكي از كشورهاي مدعي بايد صنعت بازيافت را در كشور زنده كنيم. بازيافت يك ارزش افزوده بسيار بزرگ است و در هر زمينهاي تبديل بازيافت به يك كالا با ارزش افزوده بزرگتر ميتواند ثروت بيشتري را ايجاد كند.»
او همچنين در پاسخ به سؤال « جوان » درباره جبران كمبود مواد اوليه توليد كاغذ از طريق استفاده از باگاس (تفاله نيشكر) كه يكي از سودآورترين و كم هزينهترين روشهاي مرسوم توليد كاغذ در جهان است، گفت: «ماشين آلات اين كارخانه بر مبناي استفاده از جنگلهاي درختان كم برگ كشور است و به همين خاطر به جز درصد كمي از توليداتمان نميتوانيم از باگاس استفاده كنيم. متأسفانه سالانه حدود 2 ميليون تن باگاس در كشور كه ثروت بزرگي است به هدر ميرود و اگر بخش خصوصي وارد عمل شده و خميرسازي باگاس را انجام داده و ماشين آلات متناسب با توليد باگاس توليد شود، حداقل ميتوان از خمير آن براي توليد 300 هزار تن كاغذ استفاده كرد.»
روغني همچنين در اشاره به طرح ديگر اين كارخانه ادامه داد: «كارخانه كاغذ و چوب مازندران در ارتباط با بحث استفاده از بازيافت در توليد كاغذ روزنامه، كاغذ تحرير را پيشبيني كرده است. مقدمات جوهرزدايي يا DIP DE KING فراهم شده است و اين كارخانه هماكنون در شرف انعقاد قرارداد با كشورهاي خارجي است تا بتواند اين نوع كاغذ را در كشور توليد كند. ولي فرهنگ استفاده از كاغذهاي داخلي براي روزنامهها و كتب درسي هنوز در كشور جا نيفتاده است.»
به گفته مدير عامل كارخانه كاغذ و چوب مازندران، اين كارخانه در بخش توليد كاغذ روزنامه يا تحرير به دليل وجود نداشتن تقاضا در كشور با كاهش توليد مواجه است. بياعتمادي صنعت ژورناليستي كشور به كاغذهاي تحرير داخلي كشور در حالي است كه توليدكنندگان كاغذ مازندران ميگويند از استانداردهاي خوب بينالمللي در اين حوزه برخوردار هستند و اين شركت در صورت دريافت تقاضاي بيشتر از سوي ناشران در مدتزمان باقي مانده سال توانايي آن را دارد كه بخشي از نياز آنها را تأمين كند.
