ياسمن بلوردي|تازه 5- 4 ماه است كه يك وبلاگ ساختهام و در آن مطلب ميگذارم، البته به خواسته يكي از استادانم بود. ايشان معتقد هستند داشتن وبلاگ براي بچههاي رشته روزنامهنگاري از نان شب هم واجبتر است و به عنوان يكي از كارهاي كلاسيمان از ما خواستند حتماً وبلاگ بسازيم و سعي كنيم خبرنويسي را با وبلاگنويسي تمرين كنيم. من هم مثل بقيه بچهها براي گرفتن نمره هم كه شده اطاعت امر كردم و وبلاگي ساختم و برخلاف بچههاي ديگر كه اغلب در كار كپيپيست بودند و مطالب از اينجا و آنجا كش ميرفتند و وبلاگهايشان را پر بار ميكردند، دستنوشتههاي خودم را در آن ميگذاشتم. استاد هم هفتهاي يكبار سري به وبلاگها ميزدند و كامنت ميگذاشتند و ايرادات ما را گوشزد ميكردند. از كامنتهايي كه استاد براي هر كدام از ما ميگذاشت تقريباً ميشد حدس زد از پنج نمرهاي كه براي اين كار منظور شده است چند نمرهاش را ميگيريم. استاد بعضي وقتها آنقدر از كار ما نااميد ميشد كه حتي سر كلاس هم بحث وبلاگها را وسط ميكشيد و انتقاد ميكرد كه آبي از شماها گرم نميشود، اصلا كار وبلاگ را جدي نگرفتهايد.
به هرحال هر چه بود اين ترم هم گذشت و اين درس را پاس كرديم. تقريباً اكثر بچهها بيخيال وبلاگهايشان شدند و ديگر مطلب نمينويسند. من ولي ميخواستم اين كار را ادامه بدهم، چون برايم جالب بود مطالبي كه نوشتههاي خودم بود و اغلب تنها روي كاغذ ميآوردمشان در دنياي مجازي انتشار بدهم. همان اوايل گاهي اوقات دوستان دانشگاهي سري ميزدند و كامنتي به شوخي يا جدي ميگذاشتند ولي كمكم اوضاع كامنتها كساد شد و تب وبلاگنويسي و كامنتگذاري فروكش كرد ولي من باز هم دستنوشتههايم را ميگذارم و خوشحالم كه توانايي نوشتن دارم حتي اگر خوانندهاي نداشته باشند. امروز به يكي از دوستانم كه خوشخوابترين دوست من است و اغلب اوقات با زنگ تلفن من از خواب بيدار ميشود، به شوخي گفتم به جاي اينكه تمام وقتت را صرف خواب كني، بلند شو مطالب منو بخون و چند تا كامنت بذار تا دل منم شاد بشه! او هم به شوخي گفت به جاي اينكه زنگ بزني منو از خواب بيدار كني يه آگهي بده روزنامه و اعلام كن به يه كامنتگذار نيازمندي! تا برات كامنت بذاره. كلي به اين پيشنهاد خنديديم، پيشنهاد بدي هم نيست! تصور كن صبح زود با هزار اميد ميري و روزنامه ميگيري و با اشتياق نيازمنديهاش رو زير و رو ميكني تا شايد شغلي مناسب شرايطت با حقوق مكفي تو اون پيدا كني. همين طور كه ستونها را بالا و پايين ميكني به يك آگهي استخدامي قرن بيست و چندمي ميرسي: به يك كامنتگذار مجرب با حداقل سه سال سابقه كار نيازمنديم...!
