اسم كميته امداد كه ميآيد، بيدرنگ، ياد كمك نقدي به نيازمندان و صدقه ميافتيم؛ اينطور نيست؟! بلافاصله، شكل و شمايل صندوقهاي صدقه در ذهنمان نقش ميبندد و تركيب رنگهاي «آبي نفتي» و «زرد» اين صندوقها، يادمان ميافتد. تا اسم كميته امداد ميآيد، تصويري از كمك نقدي و پولي به شهروندان نيازمند در پيشگاه چشم ذهنمان رژه ميرود و خيال ميكنيم كه كميته امداد فقط در كمك نقدي خلاصه ميشود اما واقعيت اين است كه چنين تصوري از كميته امداد، خلاف واقع است. كميته امداد امام خميني(ره) مجموعهاي از خدمات به نيازمندان را پوشش ميدهد، نه فقط نيازهاي مالي اين دسته از شهروندان را.
با اين حساب، يك معلم رياضي ميتواند به كميته امداد مراجعه كند و براي تدريس رايگان درس رياضي به فرزندان خانوادههاي نيازمند دست به كار شود.
يك پزشك ميتواند خدمات درماني رايگان به خانوادههاي مددجو ارائه كند. يك شهروند روانشناس ميتواند مشاورههاي ازدواج، تربيتي، رواني و مديريت رفتار را به خانوادههايي هديه كند كه توان پرداخت هزينههاي مراكز مشاوره و روانشناسي را ندارند.
بله؛ كميته امداد فقط پول نيست! كمكهاي نقدي و صدقات، فقط بخشي از كميته امداد به شمار ميرود. بر اين مبنا، در كنار كمكهاي نقدي و مالي، هر كدام از ما در هر كسوت و شغلي كه هستيم ميتوانيم به كميته امداد مراجعه كنيم، آدرس خانوادههاي نيازمند را بگيريم و طبق تخصص و توانايي كه داريم، با نياز افراد و خانوادههاي بيبضاعت همنوايي كنيم. در فرهنگ ما تكيه كلامي هست كه ركن تمام كارهاي خير و خداپسندانه است: «جاي دوري نميرود». حتماً بارها اين جمله را شنيدهايد كه وقتي كسي ميخواهد كار نيكي را در حق فرد ديگري انجام بدهد ميگويد: «عيب ندارد، جاي دوري نميرود». اين جمله كه نشانگر يك منش والاي انساني است، برگرفته از اين بيت معروف حافظ شيرازي است كه: «تو نيكي ميكن و در دجله انداز/ كه ايزد در بيابانت دهد باز». لازم نيست حتماً براي كمك به اشخاص بيبضاعت، پول اولويت ما باشد زيرا وقتي پول اولويت نگاه ما به اين موضوع باشد، خيلي وقتها چون توان مالي لازم را نداريم، از خير كمك كردن به نيازمندان ميگذريم! اين در حالي است كه هر طور كه ميتوانيم و در توان داريم ميشود به نيازمندها كمك كرد. مثلاً كسي كه كافي نت دارد، ميتواند به تعدادي از نيازمندان، يك ساعت استفاده رايگان از خدمات اينترنت هديه كند. فردي كه وكيل است، وكالت رايگان براي نيازمندان انجام دهد يا حقالوكاله را نصف حساب كند. حتي گاهي، با يك شاخه گل هم ميتوان به نيازمندان، كمك معنوي كرد. فقط با يك شاخه گل!
بايد باورمان را نسبت به سبك ياري نيازمندان و خلاصه كردن اين ياري به «پول» تغيير دهيم و به اين باور برسيم كه نيازهاي نيازمندان هم معنوي است و هم مادي. نگاه مادي مطلق به نيازهاي افراد بيبضاعت، هم اجحاف و جفا در حق نيازمندان است و هم ستم در حق نيكوكاري.
