در فوتبال اين كشورها اولين باخت، مساوي است با بركناري مربي. فرقي هم نميكند اين مربي چه كسي است؛ نفر اول دنيا يا گرانترين مربي دنيا. اولين باخت، او را كنار ميزند و مربي ديگري به جاي او مينشيند.
اين طرز تفكر اگر چه اصلاً منصفانه و درست نيست، اما يك نكته مثبت دارد و آن اين است كه مربياني كه قصد كار در اين كشورها را دارند، از همان ابتدا ميدانند كوچكترين اشتباهي، به قيمت بركناري آنها تمام ميشود و هيچ گونه حاشيه امنيتي ندارند و همين مسئله، باعث ميشود با دقت بيشتري كار كنند و زمان را بيهوده از دست ندهند كه از اين از دست رفتن زمان، جز شخص خودشان، متضرر نميشود. اما چند كيلومتر آن طرفتر و در ايران، شرايط۱۸۰درجه متفاوت است. در حالي كه كشورهاي عربي حاشيه خليج فارس در برخورد با مربيان، از آن طرف بوم ميافتند (افراط)، ما هم در مقابل، از اين سوي بوم ميافتيم (تفريط)كه هر دو روش نيز صددرصد اشتباه است. اشبتاه آنها البته باعث بالا رفت دقت و تلاش مربيان ميشود و اشتباه ما، اين فرصت را ميدهد كه با خيال راحت و سر فرصت كار كنند كه همين خيال راحت، زمان زيادي را دراين بين حيف و ميل كرده و. . . كار را به جايي ميرساند كه ديگر زماني براي جبران نميماند.
نمونه بارز اين تفريط را اين روزها در پرسپوليس ميتوان به وضوح ديد. جايي كه رويانيان، برخلاف كشورهاي فوق كه كوچكترين فرصتي به مربيان خود نميدهند با اولين اشتباه و باخت، سراغ گزينهاي ديگر ميروند، تمام ليگ را قرار است به مانوئل فرصت دهد تا پيرمرد پرتغالي، شايد بعد از سي و اندي هفته، خود و تواناييهايش را نشان دهد.
رويانيان ۱۳هفته به سرمربي تيمش فرصت داده آن هم ۱۳ هفته بدون فشار، اما در مقابل، مانوئل نتوانسته در اين مدت از خود چهره يك مربي موفق را به نمايش درآورد و نتوانسته تيمش را در جايگاهي مناسب قرار دهد و با اين وجود هنوز هم داراي حاشيه امنيت است و خيالش نيست زمان و امتيازهاي بسياري را كه از دست داده و خوب ميداند مديرعامل تيمي كه هدايت آن را به عهده دارد، هيچ شباهتي به مديران كشورهايي چون عربستان و عراق و قطر و ديگر كشورهاي عربي ندارد كه بخواهد بابت باختها و ناكاميهاي تيمش، او را مواخذه يا بركنار كند.
مديرعامل پرسپوليس خرج زيادي براي مانوئل كرده است. نه تنها از لحاظ دلاري و قراردادي كه با اين مربي بسته كه از پرسپوليس، تيمي كه بايد اكنون در ردههاي بالاي جدول خودنمايي و با مدعيان رقابت ميكرد. اما سرمايهگذاري هنگفت رويانيان هنوز نتيجهاي نداده و به سود ننشسته و پرسپوليس هنوز از جيب ميخورد و به نظر نميرسد با اين شرايط، تا پايان فصل هم بتواند به سود بنشيند. افراط و تفريط، هر دو يك نتيجه دارند و آن هم جز ناكامي نيست. نه اخراج به دليل يك باخت و يك ناكامي ميتواند موفقيت را باعث شود و نه حمايت صددرصد از مربي كه به باخت عادت دارد. البته حمايت از كادر فني ميتواند باعث موفقيت تيمها شود اما نه حمايت از اشتباه و مربي كه روندي جز ناكامي نميداند. حمايتهاي همه جانبه رويانيان از مانوئل در طول ۱۳ هفته گذشته، نتيجهاش جز۱۴ امتياز و رده چهاردهم جدول نبوده و بعد از اين همه زماني كه به پاي سرمربي پرتغالي نيمكت پرسپوليس به هدر رفته، به نظر ميرسد استفاده از تجربيات ديگران در اين زمينه، بد نباشد. حداقل اين است كه بدتر از اين نميشود و ميتواند شوكي باشد براي تولدي ديگر. شايد امروز وبعد از اين همه زماني كه تلف شده، بد نباشد كه بخواهيم راهي را كه كشورهايي چون عربستان همواره طي ميكنند امتحان كنيم. شايد امتحانش براي يك بار ضرر نداشته باشد.
