حسین رسولیان - مجلس خبرگان رهبری در نظام جمهوری اسلامی، تعیین کنندهترین و مهمترین رکن از ارکان این نظام است. هیچ کدام از سایر ارکان نظام جمهوری اسلامی ـ اعم از قوهی مقننه، قوهی مجریه و...ـ از لحاظ استراتژیک و تعیینکننده بودن و تأثیرگذاری، به اهمیت این مجلس نیست. این معنا موجب می شود که مسؤولیت این جمع و آحاد تشکیل دهنده به ویژه ریاست و هیئترییسهی آن، عظمت پیدا کند. در نظام جمهوری اسلامی، همه مسؤولند، اما میان سطح مسؤولیتها تفاوت هست. این مسؤولیت، بالاترین مسئوولیتهاست و قاعدتاً در نظام جمهوری اسلامی، اگر کسی که مسؤولیتی بر دوش گرفته، اخلاص و قصد قربت و نیت برای خدا نداشته باشد، تحقیقاً مغبون شده است.
جایگاه والا و استراتژیک مجلس خبرگان رهبری به عنوان سرمایهای اطمینانبخش برای نظام جمهوری اسلامی، باعث شده تا انتخابات پیشروی هیئت رییسهی این مجلس مورد توجه کلیهی دلسوزان نظام و انقلاب اسلامی قرار گیرد.
با توجه به این جایگاه رفیع، مجلس خبرگان رهبری به عنوان یک نهاد سیاسی میبایست همواره علاوه بر برخورداری از یک بینش قوی الهی و دینی، دارای یک بصیرت نافذ و بالنده باشد تا تلاءلو آن سایههای شبهات و تردیدها را نسبت به جایگاه ولایت فقیه از جامعه بزداید.
به تبع اعضای مجلس خبرگان به ویژه ریاست و هیئت رییسهی آن نیز میبایست از خواص با بصیرت و شجاعی باشند که در لحظات بحرانی که دشمنان داخلی و خارجی اصل ولایت فقیه و مصداق آن که منتخب مجلس خبرگان رهبری است را مورد هجمه قرار دادهاند، به دفاع از آن پرداخته و با تمام توان در حراست و حفاظت از ولی فقیه وارد عرصهی پیکار با دشمنان قسم خوردهی اسلام و انقلاب اسلامی شوند.
خواصی که به بهانههای مختلف در اینگونه لحظات حساس و گذرگاههای سخت، مهر سکوت بر لب نهاده یا با اتخاذ مواضع دو یا چند پهلو، از دفاع خالصانه از ولی فقیه زمان خود شانه خالی میکنند، بیشک لیاقت و برازندگی ریاست بر مجلس خبرگان رهبری را ندارند.
خواصی که گرفتار عجب و خودبرتربینی شده و همواره رأی و نظر خویش را بالاتر و برتر از رأی و نظر سایرین حتی ولی فقیه زمان خود میدانند و به بهانههای مختلف از تبعیت از ولی فقیه سربرمیتابند، چگونه شایستگی ریاست بر مجلس خبرگان رهبری را دارند.
طی چند سال اخیر، تاکنون جایگاه ولایت فقیه دو مرتبه مورد هجمهی سنگین دشمنان داخلی و خارجی قرار گرفت، در هر دو مورد، آقای هاشمی رفسنجانی در بحبوحهی این تهاجمات مهر سکوت بر لب نهاد و هر زمان نیز که سکوت از لب برگرفت، با اتخاذ مواضع دوگانه و چند پهلو، موجب شادمانی دشمنان و نارضایتی دوستان نظام و انقلاب اسلامی گشت. به راستی این امر نشانهی چه چیز میتواند باشد؟ آیا غیر از این است که چنین شخصی یا اصلاً اعتقادی به اصل ولایت فقیه ندارد، یا حداقل به ولی فقیه زمان خویش که منتخب مجلس خبرگان رهبری است، اعتقادی ندارد. در هر دو صورت نه تنها این فرد و اشخاصی نظیر وی صلاحیت ریاست بر مجلس خبرگان رهبری را ندارند، بلکه حضور آنان در مجلس خبرگان رهبری نیز محل اشکال و غیرقابل توجیه است.
ریاست مجلس خبرگان رهبری برازندهی فقیه دانشمند و بابصیرتی است که نه تنها دغدغهی حفظ دین و نظام اسلامی را دارد، بلکه دغدغهی حراست از کیان ولایت فقیه و ولی فقیه زمان خویش را داشته و در معرکههای تقابل دشمنان داخلی و خارجی با ولی زمان خویش، جانانه سینه سپر کرده و به مقابله با دشمنان بپردازد.
