همه مردم ایران، سران فتنه، سران استکبار و ضدانقلاب فرامرزی میدانند که موسوی و کروبی فقط نقش تسهیلکننده و بسترسازی را به عهده دارند، زیرا ضدانقلابی که 25 بهمن در خیابانهای تهران آمده بود یکی از انتقادهای جدی از موسوی و کروبی را تأکید آنان بر امام میداند. البته موسوی و کروبی خود میدانند که کارهای نیستند، اما هدف این دو از درخواست مجوز راهپیمایی برای حمایت از مردم مصر نفاق عریان بود زیرا هم آنان و هم دوستان و دشمنان میدانند که خاستگاه این دو نفر شکست در انتخابات است و از هر بستری برای نشان دادن زخم شکست استفاده میکنند. آنچه عصر روز 25 بهمن در تهران اتفاق افتاد چه نسبتی با تجمعات خیابانهای قاهره و میدان التحریر دارد؟ مردمی که در قاهره به میدان آمدند به دنبال سرنگونی حکومتی بودند که جیرهخوار امریکاست اما عناصری که ذیل نام موسوی و کروبی به میدان آمده بودند به دنبال براندازی نظامی هستند که دشمن سرسخت امریکاست.
مردمی که در میدان التحریر تجمع میکردند خار چشم صهیونیستها بودند زیرا صهیونیستها دوران مبارک را دوران طلایی برای اسرائیل اعلام کردند، اما کسانی که در خیابان انقلاب تهران آمده بودند، مورد تشویق و حمایت صهیونیستها بودند. مردمی که در مصر تظاهرات میکنند به دنبال کوتاه کردن دست امریکا از کشورشان هستند اما دوستان موسوی در تهران به دنبال باز کردن پای امریکا به کشورشان هستند. مردمی که در میدان التحریر بودند به صورت جمعی به نماز میایستادند، اما دوستان موسوی به صورت جمعی در روز قدس و ماه رمضان آب و ساندویچ میخوردند و در روز عاشورا به صورت جمعی عربده و کف و صوت سر میدادند.
مردم مصر الهام گرفته از انقلاب اسلامی ایران هستند و مسئولان اخوانالمسلمین به این مهم اشاره میکنند اما آنان که در خیابانهای تهران بودند، الگوی خود را غرب میدانند و به دنبال فروپاشی استقلال سیاسی کشور هستند. حرکت مردم مصر موجب خوشحالی حرکت مقاومت اسلامی فلسطین(حماس) شد، اما حرکت موسوی و کروبی موجب خوشحالی خط سازش در فلسطین یعنی تشکیلات خودگردان و محمود عباس شد. رهبران اخوانالمسلمین تلاش میکنند بگویند بعد از ایران نوبت ماست، اما سران فتنه میخواهند بگویند ما از تونس الهام گرفتهایم. رسانههای امریکا، انگلیس و اسرائیل از مردم مصر حمایت نمیکنند اما از دو هفته منتهی به 25 بهمن تلاش شبانهروزی خود را برای ایجاد یک حرکت هر چند کوچک در تهران به کار گرفتند. در مصر رهبران مردمی در میان مردم حضور دارند اما در ایران سران فتنه خود را مخفی کرده بودند. مردم مصر از خطبه مقام معظم رهبری تشکر کردند، اما موسوی و کروبی دو روز بعد از خطبه رهبری درخواست مجوز کردند تا به غرب بگویند ما مثل رهبری فکر نمیکنیم و آنچه باعث نگرانی شما از خطبه رهبری شده جبران خواهیم کرد، بنابراین حرکت مردم مصر کجا و حرکت بیریشه شکستخوردگان از مردم کجا؟ سران فتنه گمان میکردند در سایه حرکت مردم مصر و تونس میتوانند از خفت و خواری یک ساله سرکی بیرون بکشند اما جز تنفر عمومی در متدینین و خوشحالی غرب در زنبیل آنان چیزی قرار نگرفت. مدعیان دروغین امام خواستند ثابت نمایند دیگر به دنبال آرمان امام مبتنی بر انقلاب جهانی اسلامی نیستند و در این زمینه موفق عمل کردهاند. اگر نظام جمهوری اسلامی همه امکانات مادی و رسانهای خود را به خدمت میگرفت تا ثابت نماید موسوی و کروبی جز خوشحال کردن امریکا و اسرائیل و مبارک هنری ندارند، شاید کسی باور نمیکرد اما خودشان این مهم را ثابت کردند. دشمن احمق بهتر از این عمل نمیکند.
