
در خبرها اعلام شده بود که وزارت کشور از کاهش 9 درصدی آسیب اجتماعی حجاب در یک بازه زمانی خبر داده بود . انتشار این خبر هم برای مردمی که همه روزه شاهد این پدیده زشت فرهنگی در جامعه هستند و هم برای صاحبنظران کمی عجیب به نظر میرسد. زیرا به هر صورت این سرشماری دقیق بدحجابان و درجه بندی به این نحو چندان معمول نبوده و اساساً مشخص نیست که این اتفاق (یعنی درجه بندی دقیق و سرشماری بدحجابان) چه زمانی اتفاق افتاده است؟
به نظر میرسد وزارت کشور بر اساس آمار ارائه شده توسط نیروی انتظامی و به ویژه در خصوص دستگیری و برخورد با بد حجابان و ناهنجاریهای پوشش اقدام به انتشار این خبر کرده اما توجه به چند نکته در زمینه این نوع ارائه آمار ضروری است:
1) قبل از ارائه رصدهای اجتماعی و روند سنجی و اعلام سطح تغییر، باید وفاق کلی درباره تعاریف اجتماعی بین صاحبنظران اتفاق بیفتد . بدیهی است تا زمانی که این موضوع صورت نپذیرد ارائه هر گونه آمار دچار چالش بنیادی است و دیگر بحثی نظیر اینکه سرشماری چقدر دقیق و با چه ضریب خطایی بوده موضوعیت ندارد و تا زمانی که مشخص شود که بی حجابی و بد پوششی به چه نوع سبک پوشش اطلاق می شود، سخن گفتن درباره آن در سطح کلی گویی باقی خواهد ماند .
2) در کنار الزامات قانونی که برای مبارزه با بدحجابی و ناهنجاریهای پوشش وجود دارد، زمینههای فرهنگی پایدارترین، موثرترین و عاقلانهترین برخورد ممکن با پدیده شوم و وارداتی بد حجابی است. به همین دلیل نهاد نظارتی در کنار ارائه آمار کاهش یا افزایش باید رصد درستی از عوامل کاهنده یا افزاینده این نوع ناهنجاری داشته باشد تا بتواند بر اساس آن، آمار خود را راستی آزمایی کند .
با این مقدمه اگر بپذیریم که اتفاق عظیم ذکر شده یعنی کاهش 9 درصدی پوششهای ناهنجار محقق شده ، باید نهاد آمار گیرنده دقیقاً اظهار کند که این کاهش شامل چه قشری از بدحجابان بوده و دلیل این کاهش کدام فرایند فرهنگی و اجتماعی است؟
3) واقعیت این است که به جز تلاش ها و تجمعات محدود دلسوزان، فعالیت مناسبی در حوزه فرهنگی حجاب انجام نمیگیرد .
شاید در این میان خود صدا و سیما به عنوان فراگیرترین رسانه کشور و مجری انحصاری طرحهای رسانه ای مسئول درجه اول باشد که هر گونه تحول اجتماعی در چنین حوزههایی را باید در فرهنگ و بوی رسانه ملی جُست. این در حالی است که متأسفانه رسانه ملی در امر حجاب به جز آمار تولید برنامههای سطحی در مردهترین شبکه ها و پخش آن در مردهترین ساعت ها کار خاصی انجام نداده است .
در مطبوعات نیز اوضاع بهتر از این نیست و بالاخره نماد ارائه کننده آمار باید بگوید که چگونه درد بدحجابی این 9 درصد بدحجاب درمان ، ترمیم یا تسکین یافته است ؟