بهشت است!

ابراهیم ماهیان- خیلی وقت ها دعا می كنند الهی پیر نشی، گاهی میگن درجه ات به آفتاب برسه و گاهی میگن عاقبت به خیر بشی اما باید دعا كنیم الهی هیچ وقت ایستگاه راه آهن باد نمونی!
اگر قصد حركت به مشهد مقدس را داشته باشی و یا یك سفر به تهران و یا همون طهرون را داشته باشی و شب پاییزی باشه و هوا هم سرد باشه و قطارم با تاخیر باشه و... معنی حرف و دعای منو میگیری و لام تا كام در عصر مدرنیته حرف نمیزنی كه هیچ، از حرف زدن هم پشیمان میشی.اما چرا اینجوره ،باید بگم ایستگاه راه آهن «بادرود» بهشته ...
اگر قطاری دیر بیاد شما را وارد كاخ یخستان میكنند و آنقدر به گلوی مباركتان دود بخاری قدیمی نفت و گازوییل سوز میدمند كه هر لحظه احساس خفگیتان بر زندگی دنیوی میچربد(گاز موجودی است سوزان كه در حال حاضر نایاب است).
اونجا كه همان ایستگاه راه آهن بادرود است بهشته، پس نماز خواندن معنی نداره و رفتن به دستشویی یك رویا است كه برای انسان بهشتی اتفاق افتد(مطهرات پرنده ایست كه از این ایستگاه سال های سال است كه بدرود گفته است).
پذیرایی كاركنان خوب راه آهن كه فرشته های نجات ما در آن موقعیت هستند فقط این خواهد بود كه بگویند قطار درست شده و كمتر از یك ساعت دیگه میرسه و یك ساعت دیگه در بهشت باشید(كارمند راه آهن پیچیده شده در قوانین آهنین راه آهن است كه قدرت نفس ندارد).
راستی نمیدونم چرا این مدیر كل راه آهن یكبار به این بهشت نگاه نمیكنه تا طرحش را در سایر شهرهای ایران و جهان اجرا كنه! فهمیدم تقصیر فرودگاه اصفهانه كه همیشه برای تهران پرواز داره و مدیر كل را یكبار با قطار جابجا نمیكنه (مدیر كل انسانی است والا صفت كه مردم شهر ما برای خاطر مباركشان با فراموشی همسایه شده است).