افکار عمومی شاهد تولید و پخش انواع فیلمها سینمایی و سریالهای تلویزیونی و حتی ویدیویی میباشد که کاملاً خلاف اخلاق، شرع، عرف و فرهنگ جامعه است. و هم چنین دیالوگهایی که تصاویر مستهجن و ممنوعه را در قالب کلام ذبح کرده و به خورد اذهان عمومی می دهند. از «جر خوردن خشتک همایونی» در سریال قهوه تلخ گرفته تا فاحشهگری و تطهیر فساق و فجار به بهانههای متفاوت در فیلمهای سینمایی! اما نه انتقادی و نه سعی برای جلوگیری و نه حتی اعتراضی (؟!)
اما، با آغاز سریال «مختار نامه» سیل هجمههای هدفدار، به ویژه در سایتهای هدفدار و زنجیرهای به راهافتاد و چون مخاطبین این سریال بیشتر عشاق، شیعیان و دوستداران سیدالشهداء علیه السلام و داغدیدگان همیشگی کربلا هستند، آنها نیز به اعتراضهای تهاجمی خود رنگ و بوی مذهب میدهند.
یکی هنوز قصه را ندیده مینویسد دروغ است، آن یکی شبهه میکند که اصلاً او در کربلا نبود [و اشاره نمیکند که آن موقع در زندان بود]، یکی دیگر نوشته بود که امام سجاد علیه السلام او را لعن کرد ... و برخی هم شایع کردند که قرار است تصویر حضرات عباس و زینت علیهاالسلام نشان داده شود و این تهمت و اهانت است(؟!)
حال سؤال میکنیم که از کجا میدانید؟ و دیگر آن که مگر هر نمایشی اهانت است، باید دید که چگونه این تصاویر به نمایش در میآید؟
جالب است که در فرافکنی این شبهه، با ایجاد سؤال «چگونه میتوان جلوی آن را گرفت» سعی دارند مقاومت ادراکی مخاطبین را به صورت غیر ملموس و ناخودآگاه تحریک کنند، تا مخاطب قبل از آن جذب موضوع سریال و حقایق و وقایع شود، احساس کند که وظیفهی شرعیاش ایجاب می کند که جلوی آن را بگیرد؟
مطمئن باشید بسیاری از سایتها یا کسانی که اینگونه جانماز آب میکشند، حتی تکه تکه کردن حضرت عباس علیهالسلام و آواره کردن حضرت زینب علیهاالسلام را اهانت به اهل بیت (ع) نمیدانند، چه رسد به نمایش تصویری منصوب به آنان را، بلکه هدف فقط دشمن کردن مخاطب با موضوع است. بسیاری دیگر از عوام [در اقشار و سطوح مختلف] نیز عکسهای لایتچسبکی به عنوان حضرت علی (ع) و یا ائمه دیگر در خانه و مغازهی خود دارند و برخی دیگر از عاشقان نیز عکسهایی مانند هنرپیشگان سینمایی به نام حضرت عباس (ع) بر سر در هیئتها آویزان میکنند و تا کنون صدایی از اهانت در نیامده بود! اما اکنون با پیشبینی نمایش، اذهان را به دنبال چارهجویی برای مقابله و جلوگیری هدایت میکنند(؟!)
پس، دقت کنیم . هوشیار و بصیر باشیم، تا مبادا فریب بخوریم. و البته اگر خلافی دیدیم، حتماً باید موضعگیری کنیم. نظر مخالف خود را به صدا و سیما، سیما فیلم، دولت، مجلس، وزارت فرهنگ و ارشاد و اسلامی، حوزههای علمیه و ... منعکس نماییم. و البته نه فقط راجع به سریال «مختار نامه»، بلکه هر تحرک و تولید فرهنگی و هنری و تبلیغاتی را رصد کنیم. اینها همه ابزار جنگ نرم هستند.
