شعر: بازی، پشت درهای بسته است

دیگر حتی حاشیه سازها هم تو را می شناسند !
سوژه همه ی دوربین های خبرساز شده ای !
فیلم هایت در «یوتیوب» سرچ های اولند !
ای توئی که آخرین، اولینی...
با تو کُری می خوانند. حریف می طلبند. نوبت به تو که می رسند، ناجوانمردانه بازی را بر هم می زنند.
اما آنها گرد سایه هاشان هم به تو نمی رسد
حتی اگر برای «سایه بازی»، دیواری به ارتفاع برج های دوقلو آورده باشند.
بازی، پشت درهای بسته است.
ماموران حفظ امنیت، حتی تماشاگران میزبان را هم راه نداده اند.
خودشان تماشاگر شده اند ! آیا اینها از سایه های خودشان نمی ترسند؟ای یک پلی آف (play-off)*، بدون بازی برگشت است. از بازی در زمین حریف، وحشت دارند.
نمی خواهند یک بار هم میهمان حریفشان باشند.
اینها هیچ وقت جایی به مهمانی نمی روند.
همیشه سرزده آمده اند، سرزده و ناخوانده.
و کسی به استقبال آنها نرفته است. منتظر بدرقه هم نمانده اند.
دمشان را روی کولشان گذاشته و رفته اند!

(play off) اما بازی، دیگر تمام شده است
آنها در یک بازی نمایشی و یک طرفه، از خودشان شکست سختی خورده اند !
تو همه آنها را شکست داده ای.
آماده باش ! دوربین ها باز هم به سراغت خواهند آمد.
به زودی خبر اول خواهی شد. و خبر اول خواهی ماند.
دوربین ها دوباره به سراغ تو می آیند.
آیا چشم نزدیک بینی هم هست؟ *یک دوره مسابقات حذفیاز: امین راغب