هاشمی:هركس باغ دارد،زمین دارد، بدهد

طی هفته های اخیر، هیات موسس دانشگاه آزاد و نیز - بر اساس آنچه كه در برخی رسانه ها منتشر شده- آیت الله هاشمی رفسنجانی ،تاكید دارند كه دانشگاه آزاد اسلامی ملك شخصی آن هاست به گونه ای كه به فرزندان آن ها ارث می رسد. اما بازخوانی تاریخچه تاسیس این مركز بزرگ آموزشی با 2500000000000000 ریال (250 میلیارد دلار) سرمایه، نشان می دهد كه دانشگاه آزاد از بدو تاسیس با بهره گیری از حمایت های مالی دولتی و مردمی شكل گرفته است و تار و پود آن با كمك های گسترده دولت ها در ادوار مختلف و مردم و خیرین تنیده شده است.علاوه بر حمایت بی شائبه سیاسی و معنوی نظام از دانشگاه آزاد و كمك های میلیاردی دولت های ادوار مختلف به آن ، مردم و خیرین فراوانی بوده اند كه با اعتقاد و اعتماد به اتكای دانشگاه آزاد به نظام ، جهت رشد و اعتلای دانش در كشور- و نه افزایش سرمایه آقایان هاشمی و جاسبی- اموال و املاك خویش را به دانشگاه آزاد بخشیده اند.اظهارات آیت الله هاشمی رفسنجانی در خطبه های نماز جمعه روز 31 خرداد ماه سال 1361كه در آن خبر تاسیس دانشگاه آزاد به اطلاع عموم مردم رسید ،سند مهمی است كه نشان می دهد این مركز آموزشی چگونه و با چه اموالی تاسیس شده است.اولین نكته مهم در این باره ، آن است كه اگر آقای هاشمی قصد آن داشته كه یك موسسه خصوصی تاسیس كند كه بعدا" ایشان و دیگر اعضای هیات موسس بخواهند آن را به مثابه ملك شخصی به ورثه بسپارند یا وقف نمایند؛ چرا و با چه مجوزی این موضوع را از تریبون عمومی و از جایگاه امام جمعه بیان داشته اند و از این تریبون و جایگاه ، مردم و خیرین را به حمایت و بخشش اموال خود به یك موسسه خصوصی دعوت نمایند؟ آیا افراد دیگر هم در آن زمان می توانستند از تریبون نمازجمعه -كه در آن زمان مهمترین و تاثیرگذارترین تریبون عمومی و حتی رسانه ای كشور محسوب می شد -برای موسسه شخصی خود تبلیغ نموده و دیگران و دولت را برای كمك به شكل گیری آن ترغیب نمایند؟آنچه در پی می آید بخش هایی از این اظهارات آیت الله هاشمی رفسنجانی است كه در صفحه 10روزنامه جمهوری اسلامی اول خرداد 1361 درج شده است و مطالعه آن اولا" هدف و افق اولیه تاسیس دانشگاه آزاد را (درس خواندن طلبه وار و عدم مدرك گرایی) را روشن می كند و مشخص می سازد كه هزینه های سرسام آور كنونی و مدرك گرایی لجام گسیخته كنونی هیچ سنخیتی با ایده اولیه دانشگاه آزاد ندارد. ثانیا" ، مشخص می شود كه تاسیس دانشگاه آزاد از ابتدا بر مبنای حمایت های معنوی و مادی حاكمیت و مردم و خیرین استوار بوده و خصوصی و ملك شخصی موسسین بودن آن ، ادعای بی مبنایی است كه اخیرا" عده ای به دنبال آن افتاده اند.«...اگر امروز امكانات ما كافی نیست كه هر كس طالب تحصیلات عالی است و دوره دانشگاه را بخواهد بخواند، اگر نمی توانیم در این دانشگاه های محدود جذبشان كنیم ، فكر كنیم یك راهی را انتخاب كنیم كه هیچ طالب علمی مجبور نباشد كه درست از تحصیل بكشد. ما این طور فكر كردیم یكی از طرق این است كه از همین امسال در هر جا كه دستمان رسید و شاید كم كم به روستاها هم بكشد، به شهرهای كوچك به آسانی می رسد، مراكزی درست بكنیم به نام دانشگاه آزاد، اما نه دانشگاه آزاد رژیم گذشته ، دانشگاه آزاد واقعی كه مواد تحصیلی را با روش تحصیلی كه در حوزه های علمیه می خوانند ، خوانده شود. امروز اگر یك دانشجو در سال دهها هزار توان ، صدها هزار تومان خرج آن باشد ، به خاطر فضای دانشگاته و اساتید زیاد و كارمندان موسسه وزارت علوم و آزمایشگاه ها و ساید چیزها ، یك طلبه كه درس می خواند تقریبا" هیچ خرجی ندارد... ما طالب علم می خواهیم ، طالب مدرك نمی خواهیم آنجا بیاید. او می خواهد درس بخواند. هر كسی كه درس بخواند بله یك پایان تحصیلی به او می دهند كه مردم بشناسند این شخص فارغ التحصیل این دانشگاه آزاد است.....راهی می شود برای این كه ما در سراسر كشور حداقل در مراكز استان ها ، دهها مدرسه به سبك طلبه داشته باشیم و درآمد این می تواند از وجوه خیریه باشد. یعنی همین حالا كه بنده عرض می كنم ، هنوز دفتر اعلام نكردیم ولی آقایانی كه مایلند ، خانم هایی كه مایلند ، می توانند اعلام كنند ما فلان باغ را داریم می دهیم برای این كار. یكی هم بگوید ما پنجاه تا اتاق در آن باغ می سازیم و ده نفر استاد هم بگویند ما روزی دو ساعت می آییم آنجا و درس می گوییم. یك جایی را باید تعیین كنیم اسم بنویسند. دولت هم البته كمك می كند. آزمایشگاه ها ساعت فراغتشان را در اختیار آن ها می گذارند. اگر لازم شد در یك وضع خاصی استاد و متخصص نداشتیم ، از یك دانشگاه می گیریم.....من امروز از این تریبون مقدس نماز جمعه این فكری كه امروز برای ما فكر است و از جامعه دانشگاهیان اسلامی خواستیم كه آن ها هم طرح بدهند و از دوستان دولت هم خواسته ایم و تعقیب هم می كنیم. كسانی كه حاضرند می توانند جایی اسم نویسی كنند ، به نام استاد ، به نام كمك مالی و به هر عنوان ، دان یك محل ، دادن یك زمین ، دادن یك باغ ، دادن یك ساختمان برای خوابگاه ها ، اینها جمع می شود و ما با بودجه مردم و با كمك مردم تبدیل می كنیم این كشور را به دانشگاه واقعی...»