
روز گذشته باز هم لابهلای خبرهای زشت و زیبا و مهم و بیاهمیت از گوشه و کنار جهان، خبری شنیده شد که پیامهای متعددی داشت: حمید فرخنژاد (بازیگر نقش دریاقلی در فیلم شب واقعه) جایزهاش را به امیر سرتیپ کهتری فرمانده عملیات شکست حصر آبادان اهدا کرد.
این خبر در ادامه خبرهایی چون اهدای جایزه شهاب حسینی به همسر خلبان شهید بابایی و یا اهدای جایزه رضا امیرخانی به جهادگر بزرگ حاج عبدالله والی و ... تکمیل کننده پازلی است که اسرار راهپیمایی و حضور میلیونی مردم را در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی روشن میکند.
سخت نیست که بدانیم چرا بزرگترین جایزههای هنری ما از طرف برندگانش به مردان و زنانی اهدا میشود که برای حفظ انقلاب سر از پا نشناختهاند. این جایزهها از طرف هنرمندان به پای کسانی ریخته میشود که هنرشان حفظ شأن و مرتبه انسانها و آزادگی و سرافرازی آنها بوده است.
در کشوری که پس از 31 سال از تولد انقلاب، هنرمندانش، حافظان انقلاب و ارزشهایش را برای دریافت جایزه از خود لایقتر میدانند، درک راهپیمایی روز 22بهمن چندان سخت نیست. دریافت پیام این هنرمندان اگرچه برای مردم ایران آسان است، اما نجواهایی که از رسانههای بیگانه شنیده میشود، گواهی است بر اسرار پیچیده این انقلاب بر چشم نامحرمان و قلب مهر شده دشمنان.
حالا باید خدا را سپاس گفت که بر مردم ایران منت نهاده و به فرموده معصوم (ع)، دشمنانش را از احمقها قرار داده است تا گاهی بگویند «آنها برای گرفتن ساندیس به خیابانها آمده بودند» و گاهی هم بگویند «مردم شهرهای ... و شهرهای ... را برای راهپیمایی به تهران آورده بودند». البته گاهی هم بگویند: شنیدهها حاکی است که چند هزار نفر در تهران به خیابانها آمدند تا از رژیم دفاع کنند.
به هر حال، کمترین پاداش ملت ایران از راهپیمایی روز 22بهمن، تازهتر شدن شناختشان از عقل و کینه دشمنانشان نسبت به خود و انقلاب است. این خود پاداش کوچکی نیست. خدا را شکر برای این بصیرت.