اثری که هماینک در معرفی آن سخن میرود، به جنبهای مغفول از شخصیت ادبی و خطابی رهبر شهید انقلاب اسلامی پرداخته است و در نوع خود پژوهشی بدیع قلمداد میشود. جوان آنلاین: اثری که هماینک در معرفی آن سخن میرود، به جنبهای مغفول از شخصیت ادبی و خطابی رهبر شهید انقلاب اسلامی پرداخته است و در نوع خود پژوهشی بدیع قلمداد میشود. این مجموعه برآن است تا شمهای از تمثیلات ارائه شده در بیانات شهید آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای (قدس سره العالی) را به شکل عنوان بندی و تحقیق شده به مخاطبان عرضه دارد. پیش از این نیز تمثیلات شیرین زندهیاد آیتالله محیالدین حائریشیرازی به این سبک و طی چهار مجلد به علاقهمندان عرضه شده بود. این اثر از سوی مهرداد خالقی سامان یافته و دفتر نشر معارف آن را روانه بازار کتاب ساخته است. تارنمای ناشر در توصیف مضمون و محتوای این تحقیق نکات پی آمده را از نظر دور نداشته است: «بخش اول کتاب تمثیلات رهبری - که اوصاف و ارکان اسلام در تمثیل نام دارد- شامل دو فصل نبوت و رسالت پیامبران و امامت و ولایت است؛ بخش دوم این کتاب، به تمثیلات علمی - فرهنگی اختصاص یافته که از چهار فصل: تعلیم و تعلم، عقیده و اندیشه، فرهنگ و فرهنگ صداوسیما تشکیل شده است. «طاعت اطاعت و عبودیت امر به معروف و ترک گناه، همگام با قرآن، اخلاق در خانواده، زهد و تقوا، جنگ و شهادت و ویژگیهای انسان از جمله مباحثیاند که در بخش سوم با عنوان تمثیلات عبادی و اخلاقی بیان شدهاند. عناوین فصلهای هشتگانه بخش چهارم کتاب تمثیلات رهبری، عبارتند از: انقلاب اسلامی، نظام اسلامی، دوست و دشمن، نظام طاغوت، استعمار، امریکا، اخلاق سیاسی در ایران و وظایف اخلاقی و اجرایی مسئولان جمهوری اسلامی. بخش پنجم یعنی تمثیلات اقتصادی، در سه فصل نوع نگرش بر کار و کارسازی، فرهنگ دخل و خرج و سلطه اقتصادی تنظیم شده است. اثر تمثیلات رهبری، نوشته وحیده فرحی با ویرایش رامین بابازاده و مؤسسه ویراستاران، در نشر معارف چاپ شده است. این کتاب به افرادی که مایل هستند با سخنان و منش آیتالله خامنهای بیشتر آشنا شوند، پیشنهاد میشود....»
در بخشی از تمثیلات رهبری و در ذیل موضوع «وحدت گرایی در منش پیامبران»، چنین میخوانیم: «وقتی که انسانها در یک جامعه جاهلی دارند زندگی میکنند، پیغمبر که میآید در این جامعه انسانهای همه مطیع و رام را انسانهای همه به یک سو و یک جهت را در دو دسته سامان میدهد. یک دسته را از این ضلالت، گمراهی و سرگشتگی نجات میدهد؛ راهشان را عوض میکند و آنان را به صراط مستقیم رهنمون میشود. به این معنا گفتم که پیغمبرها عامل اختلافند؛ به این معنا پیغمبرها عامل دوئیتند. یادتان باشد به این معنا که گفتم یعنی چه تا اگر خواستید جایی نقل کنید، نگویید فلان کس میگوید که پیغمبر عامل اختلاف است! به این معنا پیغمبر عامل اختلاف است، به کدام معنا؟ به این شکل که همه دارند مثل واگنهای یک قطار، میروند به طرف سراشیب سقوط. پیغمبر میآید و از عقب این واگنها را میگیرد، بعضی از واگنها خودشان را از دست پیغمبر جدا میکنند، میروند طرف سراشیب سقوط، یک عده هم از این نگاهداری پیغمبر استقبال میکنند؛ بین واگنها اختلاف میافتد و راهشان دوتا میشود، این سرنشینان عملاً دوئیت پیدا میکنند....»