جوان آنلاین: در شرایطی که کشور بیش از هر زمان دیگری به آرامش، انسجام و پرهیز از ایجاد شکافهای داخلی نیاز دارد، طرح برخی ادعاهای مهم و اثرگذار بدون ارائه مستندات، آن هم درباره روابط راهبردی ایران با یک قدرت بزرگ مانند چین، نمیتواند صرفاً یک اظهارنظر سیاسی تلقی شود.
حسین مرعشی، دبیرکل حزب اصلاحطلب و رانتخوار کارگزاران سازندگی، در اظهارنظری مدعی شده است که سفر محمدباقر قالیباف به چین و گسترش روابط تهران و پکن، مشروط به بازگشایی تنگه هرمز، عدم دریافت هزینه از کشتیهای عبوری و همچنین حلوفصل اختلافات ایران با عربستان و امریکا بوده است؛ ادعایی که بلافاصله دفتر رئیس مجلس و نماینده ویژه جمهوری اسلامی ایران در امور چین آن را صراحتاً تکذیب و تصریح کرد: مخالفت قاطع و صریح جمهوری خلق چین در برابر تحریمهای یکجانبه امریکا نشاندهنده رویکرد حمایتی چین در قبال جمهوری اسلامی ایران است.
اما نکته مهمتر آنجاست که موضع رسمی و رفتار دیپلماتیک چین در موضوع تنگه هرمز، دستکم در ماجرای اخیر گروه ۲۰، نهتنها ادعای مرعشی را تأیید نمیکند، بلکه میتواند قرینهای جدی در جهت تردید به روایت مطرحشده باشد. بنا بر اطلاعات مطرحشده در همین زمینه، چین حاضر نشد پیشنویس بیانیه گروه ۲۰ درباره «آزادی، امنیت و قابل پیشبینی بودن کشتیرانی در تنگه هرمز» را امضا کند. موضوعی که مورد اذعان وزیر خزانهداری امریکا نیز قرار گرفت و او گفت: چین از پیوستن به بیانیه وزرای دارایی گروه ۲۰ در مورد تنگه هرمز خودداری کرده است. این موضع نشان میدهد پکن در قبال مسئله هرمز، در چارچوبی که در ادعای مرعشی ترسیم شده حرکت نمیکند و نمیتوان به سادگی ادعا کرد که چین برای توسعه روابط با تهران، چنین شروطی را پیش پای ایران گذاشته است.
در چنین شرایطی، تکرار ادعاهای فاقد مستند و اختلافبرانگیز، اگر نگوییم «خیانت»، دستکم خطایی بزرگ و پرهزینه در قبال منافع ملی است که نباید به سادگی از کنار آن گذشت.
مرعشی در بخش دیگری از سخنان خود از ضرورت جمع شدن «بساط باندبازی» در حوزههایی مانند نفت، صنعت و خصوصیسازی سخن گفته است. این موضعگیری نیز طبیعتاً باید با کارنامه و سابقه سیاسی و اقتصادی جریان متبوع وی سنجیده شود. کسی که درباره مبارزه با رانت و باندبازی سخن میگوید، بیش از دیگران باید آماده پاسخگویی درباره عملکرد و مناسبات اقتصادی جریان سیاسی خود در سالهای گذشته باشد. ادعاهای حقبهجانب مرعشی درباره مبارزه با «باندبازی» در حالی است که او و همفکرانش طی سه دهه گذشته با خیمه زدن بر گلوگاههای بزرگ اقتصادی، بیشترین رانت را از طریق اعمال نفوذ در قدرت به دست آوردهاند. حالا و در حالی که روزانه میلیاردها تومان از محل رانتی که با راهاندازی هلدینگ هواپیما، خودرو و مواردی از این قبیل به جیب میزند، مانند یک خائن با نظام نمک بر زخم مردم میپاشد!
