جوان آنلاین: پرواضح بود که بازگشت مورینیو به رئال بیسروصدا نخواهد بود. او نیامده همه را شگفتزده کرد. بازگشت مورینیو بعد از ۱۳ سال به جمع کهکشانیها میتوانست خاطرات تلخ و شیرین گذشته را برای او یادآور شود، اما صراحتاً گفت که هنوز هیچ احساسی از این بازگشت ندارد. البته تعجبی هم نداشت؛ همین رفتار، کردار و گفتار است که او را به آقای خاص فوتبال تبدیل کرده، آقای خاصی که بعد از هواداران رئال و دوستداران فوتبال و همچنین اصحاب رسانه، بازیکنان تیمش را نیز مات و مبهوت کرده است.
مورینیو بهتر از هر کسی میداند که کار کردن در اینجا به هیچ عنوان ساده نیست، جایی که ستارهها و اسمهای بزرگ کم نیستند، درست مثل توقع هوادارانی که از روی سکوها با فریادهای خود انتظاراتشان را برای رقم خوردن موفقیتهای تیم یادآور میشوند. اما او در همین گام نخست گربه را دم حجله کشت و نشان داد نیامده که صرفاً دست به سینه و با آن نگاه معروفش کنار زمین ایستاده و خیره شود به شاگردانش. مورینیو اینبار با یک بغل دفترچه وارد والدبباس شده است! دفترچهای مملو از قوانین سختگیرانه که همین ابتدای کار آب پاکی را میریزد روی دست شاگردانش تا بدانند رئیس کیست.
بیتردید کنار آمدن و ساختن با کهکشانیهایی که ستارههایی، چون کیلیان امباپه، جود بلینگام و وینیسیوس جونیور را در اختیار دارند کار آسانی نخواهد بود و اگر مورینیو بخواهد در طول مدت قرارداد خود که تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۹ اعتبار دارد با این نفرات سر کند باید از همین ابتدا ثابت کند که کت تن کیست. شاید به همین دلیل هم هست که قبل از به صدا درآمدن سوت آغاز فصل، نسخه انضباطی خود را پیچیده و آن را به دست تکبهتک شاگردانش داده تا هیچ جای گلهای باقی نماند.
اولین تغییر برای ستارههای میلیاردی رئال که بیشک از اجرای هر تاکتیکی سختتر خواهد بود، بشقاب غذاست. براساس نظر سرمربی تیم، حتی صبحانه نیز باید با اجازه مورینیو خورده شود، یعنی دیگر خبری از سلیقههای شخصی در خوردن وعدههای غذایی نیست؛ چه صبحانه باشد و چه میانوعده. برنامه غذایی از قبل مشخص میشود و این متخصص تغذیه باشگاه است که برای وعدههای مختلف بازیکنان تعیین تکلیف میکند، نه سلیقه و خواست شخصی آنها، چراکه به نظر مورینیو، ستارهای که قرار است ۹۰ دقیقه در بالاترین سطح فوتبال دنیا بدود اول باید یاد بگیرد که چه چیزی باید داخل بشقاب خود بگذارد. مهمتر اینکه بازیکنان باید در والدبباس و کنار یکدیگر و کادر فنی غذاهای خود را صرف کنند، چراکه بهزعم سرمربی جدید رئال، تیمسازی فقط با پاس و پرس اتفاق نمیافتد، گاهی باید کنار یک میز هم شکل بگیرد.
قانون بعدی که شاید ساده به نظر برسد، این است که بازیکنان باید یک ساعت قبل از تمرین در محل حاضر باشند، یعنی باید برنامههای زندگی شخصی خود را با تمرینات تیم و نظر سرمربی هماهنگ کنند تا فرداروز با بهانههایی، چون «ببخشید ترافیک بود»، نزد مورینیو نروند برای عذرخواهی بهخاطر دیر رسیدن. پیشتر این دیرکردها با جریمه مالی همراه بود، اما حالا بازیکن خاطی باید جدا از سایرین و در سالن بدنسازی به فعالیت اضافه بپردازد، فرقی هم نمیکند که ستاره تیم باشد یا یک نیمکتنشین.
به نظر مورینیو بازیکنان در صورت مصدومیت هم باید کارهای درمان و ریکاوری را تا حد امکان در مجموعه والدبباس انجام دهند، چراکه اینجا خانه دوم آنهاست، یعنی حتی اگر متخصص یا مربی شخصی داشته باشند هم باید فعالیت آنها را با کادر فنی و پزشکی باشگاه هماهنگ کنند. در واقع مورینیو از همین ابتدا دارد یک چیز مهم را در رئال جا میاندازد؛ اینکه دیگر هیچکس قرار نیست در تیم ساز خودش را بزند. در واقع بحث سرمربی صرفاً غذا، ساعت و مصدومیت نیست. او میخواهد یک ایده بزرگ را در تیم جا بیندازد. مورینیو میخواهد به آنها ساخت دوباره یک تیم از دل یک مجموعه پرستاره را یاد بدهد.
