مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب بس بزرگ بود و اساطیری از جنس و سنخ تاریخ، اما نکات مهم پس از سوگ و عروج سرخ ایشان در میان است که با هم مرور میکنیم.
۱- جهاد خستگیناپذیر در تمامی ساحات: رهبری شهید به گونهای شناسنامه پیشا و پساانقلاب بود، از مبارزه با استبداد شاهی، زندان و شکنجه، تا انتقال پیام امام به مبارزان آن دوران، تا همراهی با نامهایی، چون سید محمود طالقانی، شهید مطهری، شهید بهشتی، رجایی، مسجد کرامت و لقب خمینی مشهد، آشنایی با محافل قرآنی و روشنفکری، حسینیه ارشاد و دکتر شریعتی و حتی نزدیکی با محافل روشنفکری و نامهایی، چون اخوان ثالث و مجالس شعر و ادب، در پساانقلاب و شکلگیری نظام نوپای جمهوری اسلامی ایران، حضور در شورای انقلاب، حزب جمهوری اسلامی، خطبههای نماز جمعه، مجلس، ریاست جمهوری و البته همراهی با شهید چمران و حضور در جبهه و جنگ با دشمن خارجی با قبول نمایندگی امام در شورای عالی دفاع و مصاف با جبهه نفاق بنیصدر و منافقین که دو ترور نافرجام را هم به همراه داشت و زان پس هم رهبری نظام. بنابراین در سه ساحت مبارزه با استبداد، اشغال خارجی و منافقین و جریان نفوذ نقش ایشان پر رنگ و تأثیرگذار بود.
۲- هماهنگی حماسه و سوگ در گفتمان سیاسی: در گفتمان رهبری شهید دو کلید واژه، ایرانیت و اسلامیت بسیار پرتکرار است و سیاستورزی ایشان متأثر از دو آبشخور ایرانی و اسلامی بود. هماهنگی حماسه و سوگ ایرانی سیاوشوار و تأثیر از قهرمانان و اساطیر شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی تا تعلقخاطر به سنت نبوی، نهجالبلاغه و البته محوریت عاشورا و قیام حسین بن علی (ع) در کربلا شوریدگی ایشان در تمنای شهادت گواهی بر امتزاج درهم آمیختگی ایران و اسلام بود.
۳- استقلالطلبی و استکبارستیزی: یکی از ویژگیهای مهم دوران رهبری شهید تأکید بر استقلال و حفظ تمامیت ارضی ایران در تمامی ساحات است از سیاست و امنیت راهبردی اقتصاد تا فرهنگ، و زبان کلید واژههای اقتصاد مقاومتی، تولید داخلی، مقابله با جنگ نرم، ترغیب علم اندوزی و با تأکید بر مفهوم العلم سلطان اصرار بر یادگیری فناوریها و علوم جدید و حتی در این اواخر هوش مصنوعی تا تحکیم و اصالت زبان پارسی و نقش بیبدیل ایشان در بسترسازی و تجهیز و بهروزرسانی توان نظامی، موشکی، پهپادی و تأسیس سپاه قدس و افزایش عمق راهبردی ایران در منطقه از ایشان رهبری در طراز جبهه مقاومت و ایران فرهنگی ساخت، سوگ و حزن و اندوه کشورهای عراق، لبنان، افغانستان، هندوستان و پاکستان و تشییع باشکوه ایشان در شهرهای نجف اشرف و کربلای معلی گواهی بر صحت این مدعاست و البته روی دیگر سکه استقلال طلبی، استکبارستیزی ایشان بود و تا آخرین لحظات عمر با گفتار شیعی مثلی لایبایع یزید بر طبل تقابل با استکبار کوبید.
۴- گفتمان تمدن و حرکت به سمت قله: رهبری از دانش و تسلط بر تاریخ بهرهمند بود، از تاریخ تمدن کهن ایرانی تا فقه و اصول و اسلام و تاریخ معاصر و پسامشروطه و آغاز نفوذ و جریانشناسی سیاسی در ایران. ایشان مطالعه تاریخ را نه یک تفنن و حتی عبرت که به مثابه یک راهبرد سیاسی میدانست، در پسزمینه همین گفتار راهبردی گفتمان تمدن نوین ایرانی، اسلامی و حرکت به سمت و سوی آن را آغاز کرد. هرچند دولتمردانی که اغلب با ایشان همراه و همکار شدند، توافق چندانی با اندیشههای استقلال طلبانه ایشان نداشتند و با اقبال به مذاکره و همسویی با نظم جهانی و استحاله در آن مقابل گفتمان رهبری قرار میگرفتند و هرچند آن هم از اوصاف ویژه ایشان بود که در کمال صبوری و تساهل مدارا برای سیاسی با آنان تعامل کرد، اما از تأکید بر گفتمان تمدنی خویش و درنوردیدن قلهها نیز دست برنداشت. ایشان با اصرار مداوم بر این گفتمان آن را از سطح الفاظ به یک مطالبهگری جمعی و کنش اجتماعی ارتقا داد و همین سبب بعثت مردم در خیابان با نماد مشت گره کرده و دفاع از کیان و تمامیت سرزمینی و تمدنی در برابر جهان سلطه شد.
فرمانده و تمامی سرداران اساطیریاش شهد شهادت نوشیدند و از میان ما رخت بربستند، اما میراثی مهم برای ما ایرانیان به جای گذاشتند، آخرین واژگان ایشان را در سخنگاه حسینیه امام خمینی (ره) به یاد آوریم. ایشان ما را به میراث تمدنی ایرانی عاشورایی و حرکت پیشاظهور و آخرالزمانی فراخواندند.
شهادت ایشان برگی از تاریخ ایران و جبهه مقاومت را ورق زد، ایران پساشهادت رهبری آگاهتر، بصیرتر و متعهدتر خواهد بود، همچون موسی در آغوش نیل آن معی ربی سیهدی را تکرار و آن را به ما نیز توصیه کردند. میراث ایشان را جدی بگیریم و البته که خونخواهی ایشان نیز جزئی از همین گفتمان تمدنی است.
