این روزها برخی حنجرهها در حالی صحبت از مذاکره با دشمنان این ملت بزرگ را مطرح میکنند که آثار شکست در چهره سردمداران ظلم هویداست و این در حالی است که این آدمک های به ظاهر ایرانی با ادعای درد وطن داشتن انگار این حضور پرشور هموطنانشان را در خیابانها نمیبینند حضور مردم غیور ایران اسلامی امروز پس از ۲۶ روز نفسهای دشمنان را به شمار انداخته است و اردوگاه دشمنان را چه رعب و وحشتی گرفته و فرماندهان جنگی آنها به هذیان گویی افتاده اند.
بی تردید آنان که بر طبل مذاکره میکوبند که البته به نظر نگارنده منافعشان امروز سخت به خطر افتاده است بهتر است ابتدا عملکرد و مواضع طرف مقابل را در این سه دهه گذشته مرور کنند و سپس برای شروط پایان جنگ تضمین بخواهند.
سئوال این است که غرب و در راس آنها آمریکای تروریست چگونه میخواهد تضمین بدهد که مجدداً به کشور عزیزمان تعرض نکند او که قراردادهای امضا شده را به راحتی پاره میکند، قوانین بینالمللی را زیر پا میگذارد، به جای برخورد منطقی در صحنه بینالملل رفتار یک جانبه گرایی و نژادپرستانه و قلدر مآبانه دارد؟
امروز علاوه بر فرمایشات رهبر عزیز و شهیدمان که هیچگاه به مذاکرات خوشبین نبودند و منویات ایشان همچون دُرّ درخشانی برای همه ما در تلألو است، صدای رسای ملت عزیزمان نیز تکلیف مذاکره را به خوبی روشن میکند و این ملت دیگر اجازه نخواهد داد که مالک ها دوباره از یک قدمی خیمه معاویه برگردند.
امروز روز حساب و کتاب است باید با امریکای جنایتکار و رژیم غاصب صهیونیسم تکلیفمان را مشخص بکنیم به نظر میرسد این آقایانی که امروز دنبال تضمین شرط پایان جنگ میگردند به وعدههای سر خرمن دشمنان ما و قول های آبکی آنها برای مذاکره قدری تأمل کنند
