جوان آنلاین: پیادهسازی نعل به نعل اقتصاد نئولیبرالی تجویز شده از سوی سازمانهای جهانی اقتصاد این روزها بدجور گریبان کشور آرژانتین را گرفته است. خاویر میلی در ارائه نسخههای اقتصاد به اصطلاح بازار آزاد دست تئوریسینهای اصلی را هم از پشت بسته است و در این عرصه ترکتازی میکند. نظرات کاربران فضای مجازی درباره رویکردهای اقتصادی بنیانکن این غربزده و سیاستمدار علاقهمند به امریکا را میخوانید.
ایرج:
اینکه خاویر میلی از اره برقی سوئیچ کرد رو گیتار برقی به کنار که خودش هزاران نکته داره: درس دوران ما، هیولا باش، دلقک باش، فرامین رو اجرا کن، بعد کنسرت بذار، بندبند اون کتابی رو که باهاش گند زدی تو کشور رو به سبک راک اندرول بخون.
خدا به داد مردم آرژانتین هم برسه.
صدرا:
ساعت کاری تو آرژانتین خاویر میلی رفت بالای ۱۲ساعت. اینو بذارید کنار اینکه نئولیبرالهای خودمون آرژانتین رو الگو معرفی میکنن. فرار از نئولیبرالیسم تقریباً محاله، تو کل تاریخ فقط چین تونست، حتی روسیه اوایل گیرش افتاد.
احسان فرزانه:
خاویر میلی تا مغز استخوان صهیونیست وحامی صریح نسلکشی در غزه، در هیچ جا جز برخی نهادها و رسانههای غربزده در ایران این همه مُبلّغ نداشته است. چند سایت و روزنامه مجوزدار در دو سال گذشته او را نابغه دوران خواندند؟ در کشوری درگیر جنگ رودررو با اسرائیل، عجیب نیست؟!
نیره نوری:
خاویر میلی، رئیسجمهور آرژانتین معروف به ترامپ آرژانتینه!
شاید براتون سؤاله مگه میخواد درخت هَرَس کنه که اره برقی دستشه؟!
خدمتتون عرض کنم، ایشون هنوز مُهر ریاست جمهوریش خشک نشده به اسم کوچکسازی، ۲۱وزارتخونه دولت رو به ۹ تا تقلیل داد! کاری که اره برقی به این سرعت نمیتونست انجام بده.
بن نورتون:
خاویر میلی، رئیسجمهور لیبرتارین و دستنشانده امریکا در آرژانتین، به تازگی برخی از افراطیترین قوانین ضدکارگری روی زمین را به تصویب رسانده است. علاوه بر اجازه دادن به ۱۲ساعت کار در روز، این قوانین به شرکتها اجازه میدهد به جای پول، دستمزد کارگران را با غذا و مسکن پرداخت کنند.
آرژانتین آزمایشگاهی برای سیاستهای ضدکارگری راست افراطی است که الیگارشهای سرمایهداری امیدوارند در همه جا تحمیل کنند، به همین دلیل است که والاستریت، ترامپ و بسیاری از الیگارشهای میلیاردر امریکایی تا این حد از میلی حمایت میکنند و دولت امریکا دههامیلیارد دلار به آرژانتین داده تا رژیم شکستخورده او را که خود آن را «آنارکو- کاپیتالیست» مینامد، سرپا نگه دارد.
روجریو توماز جونیور:
«سورئالترین و باورنکردنیترین جنبه اصلاحات قانون کار» خاویر میلی در آرژانتین، مجاز دانستن پرداخت دستمزدها به صورت «غذا و مسکن» است. باور کردنش واقعاً سخت است، زیرا این موضوع صراحتاً کنوانسیونهای سازمان بینالمللی کار (ILO) را نقض میکند. این به معنای واقعی کلمه، بازگرداندن رژیم بندگی و بردگی است که تمام دنیا آن را لغو کرده است. این خبر در [روزنامه]«لا ناسیون» منتشر شده است.
محمدطاهر رحیمی:
خاویر میلی در آرژانتین بودجه را منقبض و دولت را شدیداً مچاله کرد؛ حداقل دوبار نرخ ارز رسمی را به خیال خام تکنرخیسازی افزایش داد، اما چرا کماکان ارزش پول ملیاش در حال سقوط است و بعد از استقراض سنگین از IMF و بانک جهانی، حالا دست گدایی ۲۰ میلیارد دلاری به سمت امریکا دراز کرده؟
چون آرژانتین شدیداً ناپایداری تراز پرداختها دارد؛ نه حساب جاری را میتواند از محل جهش صادرات منابع طبیعی تقویت کند، نه کشوری از حیث اقتصادی حاضر به ایجاد جریان سرمایه به آرژانتین از محل خرید پورتفو است، نه ذخایر ارزی قابل توجهی دارد، نه توان استقراض بالا، نه ایجاد جریان مثبت مزمن FDI به دلیل ریسک بالای بدهی خارجی در آرژانتین وجود دارد و نه آرژانتین امکان ایجاد جریان ارزی از محل داراییهای خارجی بانک مرکزی و دولت را داراست. آیا عزیزانی که خاویر میلی را الگوی سیاستگذاری اقتصادی میدانستند، بالاخره متوجه میشوند که سودای مدیریت اقتصاد با ارّه برقی انقباض پولی و مالی و بازیهای قیمتی با قیمت ارز رسمی، محقق نخواهد شد بلکه بحران امنیتی، اجتماعی و سیاسی هم خلق خواهد کرد؟! امیدواریم.
