۲۶ فروردین ۱۳۴۳ است. امام خمینی از زندان آزاد شده است. با همان شجاعت قبل از زندان و بلکه بیشتر، در جمع مردم و طلاب قم سخنرانی میکند: «والله تا حالا نترسیدهام [ابراز احساسات حضار]. آن روز هم که میبردندم، آنها میترسیدند؛ من آنها را تسلیت میدادم که نترسید!» [خنده حضار]۱۲ بهمن ۱۴۰۴ است. تمام دنیا روی حمله امریکا و اسرائیل به ایران و مشخصاً با هدف حذف رهبر انقلاب اسلامی شرطبندی کرده است. درست در روزی که تمام دنیا بیشترین احتمال حمله مستقیم را میدهند، آیت الله خامنهای به روال همهساله خود که در آغاز دهه فجر به زیارت امام خمینی و شهیدان در بهشت زهرا میرود، در همان روز و همان ساعت، در همان مکان حاضر میشود و با طمأنینه و آرامش نماز میخواند و در میان شهدا قدم میزند.
۲۶ دی ۱۳۵۷ است. شاه دو هفته قبل از آمدن امام خمینی به میهن و یک ماه پیش از آنکه انقلاب اسلامی به پیروزی برسد به همراه خانوادهاش با چشمانی گریان در حالی که امریکا هم حاضر به پذیرفتن او نیست، به دعوت دیکتاتور مصر انور سادات به آسوان فرار میکند.
سال ۵۷۰ میلادی است. ابرهه به همراه ۶۰ هزار سرباز فیلسوار خود به خانه کعبه حمله میکند. ریزپرندههای ابابیل هر کدام با سه شلیک تمام این ارتش مسلح را نابود کردند و ابرهه با شکست کامل مجبور به فرار و عقبنشینی شد.
۳۰ خرداد ۱۳۸۸ است. عوامل نفوذی در بین طرفداران نامزد شکستخورده انتخابات ریاست جمهوری به قصد تسخیر پایگاه بسیج به مسجد لولاگر حمله میکنند و آن را با کوکتل مولوتف به آتش میکشند. خبر که به مردم و حتی طرفداران میرحسین موسوی میرسد، حساب خودشان را از اغتشاشگران جدا میکنند.
۱۸ دی ۱۴۰۴ است. تروریستها و نیروهای مدتها آموزشدیده علاوه بر منازل و خودروهای شخصی و عمومی، به ۳۵۰ مسجد و امامزاده در کل کشور حمله میکنند و آنجاها را با همه کتابهای قرآن آن به آتش میکشند. چند روز بعد در ۲۲ دی تمام مردم در سرتاسر کشور به خیابانها میریزند و قرآن بهدست یکی از بزرگترین تظاهرات سالهای اخیر را رقم میزنند.
۲۵ خرداد ۱۳۶۰ است. امام خمینی در حسینیه جماران سخنرانی تند و صریحی دارد. از جمله اینکه «اینها این کار را کردند که یک سگی را نزدیک مجلس عینک به آن زدند و اسمش را آیتالله گذاشتند. این در زمان آن بود که اینها فخر میکنند به وجود او. او هم مسلم نبود. من در آن روز در منزل یکی از علمای تهران بودم که این خبر را شنیدم که یک سگی را عینک زدهاند و به اسم آیتالله توی خیابانها میگردانند. من به آن آقا عرض کردم که این دیگر مخالفت با شخص نیست. این سیلی خواهد خورد و طولی نکشید که سیلی را خورد و اگر مانده بود سیلی بر اسلام میزد.»
سال ۱۱ هجری است. خداوند آیه امیدبخشی به پیامبر اعظم نازل میکند: «وَنُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ.»؛ ما میخواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم.
۶ مرداد ۱۳۶۶ است. پیام مهم امام خمینی به مسلمانان سراسر جهان منتشر میشود. امام در بخشی از این پیام با اطمینان کامل از یک خبر مهم اطلاع رسانی میکند: «من با اطمینان میگویم اسلام ابرقدرتها را به خاک مذلت مینشاند، اسلام موانع بزرگ داخل و خارج محدوده خود را یکی پس از دیگری برطرف و سنگرهای کلیدی جهان را فتح خواهد کرد.»
۲۸ خرداد ۱۴۰۴ است. آیتالله خامنهای رهبر انقلاب اسلامی در پیامی تلویزیونی به ملت ایران تصریح میکند: «وَ مَا النَّصرُ اِلّا مِن عِندِ اللَهِ العَزیزِ الحَکیم؛ و خدای متعال ملّت ایران را و حقیقت را و حق را، به طور قطع و یقین، پیروز خواهد کرد، انشاءالله.»
سال ۱۳۶۱ است. فیلم سینمایی سفیر به روی پرده میرود. این فیلم با این سرود تمام میشود:
بیاای تکسوار جاده نور!
جدا کن بندها از دستوپامان
بتابای چشمه خورشید خونرنگ
رها کن زین شب تیره، رهامان...
یک تاریخ نزدیک؛ خیلی نزدیک. صدای دلربا و قدرتمندی از کنار کعبه گوشهای تمام مردم جهان را مینوازد: «یا اهل العالَم! أنا الأمام القائم...» آنها که دور و بر مکه معظمهاند به مسجدالحرام هجوم میآورند و با دیدن مهدی موعود (عج) اشک میریزند. کودکان مکه، سرودِ صدها سال پیش کودکان مدینه را در استقبال از حضرت محمد (ص) بازخوانی میکنند:
طَلَعَ الْبَدْرُ عَلَینا
مِنْ ثَنِیاتِ الْوَداع
وَجَبَ الشُّکرُ عَلَینا
ما دَعی للهِ داع...
