آمریکا؛ نهادینه شدن نظامی‌گری

طبق اخبار منتشره مجلس سنای آمریکا روز پنج‌شنبه با 68 رأی مثبت و 29رأی منفی لایحه بودجه نظامی 2010 آمریکا را که معادل 680 میلیارد دلار است، تصویب کرد. بدین ترتیب مجلس سنا نیز بر تصمیم مجلس نمایندگان مهر تأیید زد. حجم عظیم بودجه نظامی آمریکا که بویژه پس از وقوع حوادث یازدهم سپتامبر 2001 سیر صعودی پیدا کرده است، در حالی است که واشنگتن در سال‌های اخیر با مشکل کسری فزاینده بودجه و بحران اقتصادی کمرشکن روبه‌رو بود اما با وجود این حاضر نیست از روند روبه تزاید نظامی‌گری دست بکشد. به نظر می‌رسد سیر صعودی بودجه نظامی‌ آمریکا از چند زاویه قابل تحقق است.
نخست اینکه افزایش بودجه نظامی در آمریکا به بهانه افزایش ضریب امنیتی واشنگتن در برابر حملات احتمالی و حفظ فاصله با رقبا به رویکردی نهادینه شده نزد تصمیم‌گیرندگان آمریکایی بدل شده است به طوری که حتی دموکرات‌ها و شخص اوباما که محور فعالیت خود را تغییر قرار داده است نیز گریزی از این رویکرد ندارد و این یعنی نهادینه شدن نظامی‌گری در آمریکا.
دوم اینکه طبق گزارش مؤسسه گلوبال سکیوریتی بودجه نظامی کل جهان معادل 1100میلیارد دلار است که با توجه به بودجه 680 میلیارد دلاری آمریکا واضح است که آمریکا به تنهایی بیش از نیمی از بودجه نظامی جهان را به خود اختصاص داده است.مطابق گزارش این مؤسسه، پس از آمریکا چین با 65، روسیه 50، فرانسه 45 و انگلیس با حدود 43 میلیارد دلار با فاصله عظیمی پس از آمریکا قرار دارند. با نگاهی به این رقم‌های کلان نظامی به خوبی می‌توان دریافت که عامل اصلی افزایش نظامی‌گری و امنیتی‌تر شدن نظام بین‌الملل و در یک کلام رقابت‌های تسلیحاتی، قدرت‌‌های بزرگ هستند؛ همان قدرت‌هایی که با توجه به جایگاه تعریف شده آنها در شورای امنیت سازمان ملل متحد باید پاسدار حفظ صلح و امنیت جهانی باشند و البته در این میان سهم و نقش آمریکا از سایرین بیشتر است.
سومین نکته به نقش و جایگاه مجتمع‌های نظامی صنعتی در ساختار قدرت آمریکا بازمی‌گردد که از زمان آیزنهاور روز به روز نقش‌آفرینی آنها بیشتر شده به طوری که در سال‌های اخیر به متغیر اصلی در نظام تصمیم‌گیری آمریکا بدل شده‌اند و این در حالی است که برابر اعلام سازمان ملل متحد تعداد گرسنگان جهان به بیش از یک میلیارد نفر افزایش یافته است. آیا وقت آن نرسیده تا کشورهای بزرگ با کنار گذاردن راهبرد میلیتاریستی خود و اختصاص بخشی از بودجه‌های کلان نظامی به یاری سازمان ملل متحد در سیرکردن شکم گرسنگان و فقرزدایی در سطح جهان بشتابند؟