چرا از «ترانه آتش» روح‌اله سهرابی نمی‌توان به سادگی گذشت
کد خبر: 966224
لینک کوتاه: https://www.Javann.ir/0043MG
تعداد نظرات: ۳ نظر
تاریخ انتشار: ۲۷ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۰۹
فیلم ترانه آتش قابلیت آن را دارد که در قالب نسخه نمایش خانگی در مجموعه‌های مختلف اداری، صنعتی، خدماتی و ... برای ایجاد روحیه‌ی خودباوری و فضای حماسی به نمایش درآید.
سرویس فرهنگ و هنر جوان آنلاين: در سینما و تلویزیون امروز ایران آنچه کمتر از قبل مورد دغدغه و تفقد فیلمساز است حفظ ساختار محکم و قابل دفاع اثراست. چنانکه گاه یک فیلمساز بدلیل فرو رفتن در بطن و متن محتوای قصه از ساختار آن غافل شده و بدون در نظر داشتن ذائقه مخاطب تلاش خود را صرفا معطوف پیغام فیلم می‌کند. حال آنکه پیامی که در قالبی درست و موثر به مخاطب نرسد چندان جدی گرفته نخواهد شد.

طیف دیگری از فیلمسازان هم بدلیل عدم توانایی در اجرای صحیح و تهی بودن از تخصص و سواد واقعی سینمایی تمام توان خود را به سمت محتوا و پیغام فیلم معطوف کرده و با این بهانه که "آنچه گفته می‌شود مهم است نه فرم گفته شدن"، براحتی از زیر بار فرم کار که اتفاقا حلقه اصلی واسط بین مخاطب و موضوع است شانه خالی می‌کنند.

اگرچه در این ایام مجموعا روند تولید آثار نمایشی در سیما گاهی یک اثر قابل توجه و ویژه خون تازه‌ای در رگ‌های روزمرگی و خشکِ تولیدات تزریق می‌کند و این فرضیه را که کماکان تلویزیون، هم توان تولید آثار استراتژیک و ارزشمند نمایشی را دارد و هم مخاطب آن بیش از هر رسانه دیگری ست را به نقطه باور می‌رساند. جمعه گذشته فیلم تلویزیونی "ترانه آتش " ساخته روح اله سهرابی از شبکه اول سیما پخش شد. فیلمی که با حس وحال و فضایی کاملا سینمایی آغاز شد و هنرمندانه به سمت طرح موضوع تحریم رفت. از سهرابی پیشتر سریال "آرام می‌گیریم" را پخش شده بود و از چنین کارگردانی، توقع یک کار خوش ساخت و دغدغه‌مند کاملا طبیعی است. هر چند که تولید فیلم‌های تلویزیونی در سیما عمدتا با شکست و عدم اقبال مخاطب مواجه می‌شوند، اما ترانه آتش یک اثر مردمی، کاملا بکر بود.

فیلم هر چه پیش رفت بیشتر مورد پسند واقع شد، اگرچه قالبی تلویزیونی داشت، اما چیزی از سطح کلی آثار سینمایی این سال‌ها کم نداشت بلکه به جرأت می‌توان گفت در برخی سکانس‌ها از جمله سکانس‌های آغازین فیلم که تلاش جمعی گروهی از مهندسین و کارگران نفت برای اطفای حریق چاه نفت را نشان می‌داد و سکانس درگیری پدر وپسر زیرباران و عموم سکانس‌های داخل کارگاه لحظاتی درخشان از یک اثر سینمایی را به تصویر کشیده بود. دکوپاژ منظم و میزانسن‌های فکر شده در فضا‌هایی چشم نواز همچون رودخانه کارون نیز زمختی و خشکی این کار صنعتی را تا حد زیادی مهار کرده بود.

همچنین بازی بسیارمتفاوت جعفر دهقان که دراین سال‌ها همواره تکراری از خود را به نمایش گذاشته بود تا حضور کنترل شده، اما طنازانه‌ی حمید لولایی در کنار بازی روان و باورپذیر محمدکاسبی به همراه بازی‌های واقعیِ صنعتی و تاثیرگذار بازیگران ناشناس، برای من تداعی کننده تجربه موفق سهرابی در بازی گیری از بازیگرانِ سریال آرام می‌گیریم بود.

جایی که کامران تفتی بخاطر نقش آفرینی اش در سریال مذکور بعنوان بهترین بازیگر همان سال تلویزیون انتخاب شد. همان تفتی که طی سالیان دراز صرفا در یک قالب و قامت دیده بودیم به واسطه‌ی نوع بازی گیری سهرابی در آرام می‌گیریم موفقیتی بزرگ را کسب کرد. خصیصه‌ی مهم سهرابی در بازی گیری به آثار تلویزیونی خود محدود نمی‌شود چنانکه به اعتقاد من یکی از درخشان‌ترین بازی‌های میتراحجار و قربان نجفی را نیز در فیلم سینمایی خاکستروبرف او می‌توان دید. کوتاه سخن آنکه روح اله سهرابی در فیلم ترانه آتش نشان داد برای پرداختن به موضوع بسیار مهم و استراتژیکی، چون تحریم و ضرورت نگاه به نیروی داخل کشور و حرکت بر مداراقتصاد مقاومتی لازم است از زبان و فرم محکم و تاثیرگذاری هم بهره جست و از شیوه‌ی شعارگونه غیرقابل باور فاصله گرفت.

فیلم مذکور چنانکه در تیتراژ پایانی آن اشاره شده بود محصول امور استان‌های سازمان صداوسیما ست و تولید اثری در این سطح و با این کیفیت در مرکز یک استان نوید بخش آن است که هنوز می‌توان به برخی زیرمجموعه‌های صداوسیما امیدوار بود و باری چنین سنگین را که گاهی حتی شبکه‌ها از عهده‌ی برداشتنش برنمی آیند را با مدیریتی هوشمند در مجموعه‌ای مانند اموراستان‌ها تولید و پخش کرد. فیلم ترانه آتش قابلیت آن را دارد که در قالب نسخه نمایش خانگی در مجموعه‌های مختلف اداری، صنعتی، خدماتی و ... برای ایجاد روحیه‌ی خودباوری و فضای حماسی به نمایش درآید تا ظرفیت بزرگ نیروی انسانی در جهت خدمت به کشور و ایستادگی دربرابر زیاده خواهی بیگانگان بدرستی فعال شود. نکته قابل تامل در این تله فیلم سینمایی، درخشش بازیگرانی نظیر حمید لولایی در نقشی متفاوت و بازیگر جوان آن حمید متقی است که آینده بسیار درخشانی برای او پیش‌بینی خواهد شد.
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳
رضا رادی
|
United States
|
۱۰:۳۹ - ۱۳۹۸/۰۵/۲۸
1
0
بابا بیخیال
چقدر غلو میکنی
این فیلم به شدت سطحی و بی ارزشه
و حتی یک بازی حسی درست هم نداره
اونوقت شما داری براش نوشابه باز میکنی که بره از یه جایی بودجه بگیره لابد واسه کار بعدی
پاسخ ها
طاهرى
| Iran, Islamic Republic of
۱۲:۰۰ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۳
خدايا بيماران ما را شفاى عاجل عنايت بفرما
كاش فيلم رو ديده باشى و نظر بدى
اين بيمارى حسادت و عقده دست از سر بعضى برنمى داره
لااقل ببين اين فيلم را و مقايسه كن با آثار مشابه بعد حرف بزن
سعید
|
Iran, Islamic Republic of
|
۱۳:۰۶ - ۱۳۹۸/۰۶/۱۷
0
0
فیلم سالم و تاثیرگذاری بود.متاسفانه تلویزیون ایران کمتر به این موضوعات میپردازد.ساختار فیلم هم قوی بود و مخاطب را درگیر می کرد.
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
نام:
ایمیل:
* نظر:
پربازدید ها
مهمترین عناوین
آخرین اخبار