جوان آنلاین: در بحبوحه آتشبس، تجمعات خیابانی و فرارسیدن جام جهانی و ماه محرم، شبکه یک در حال پخش سریال «صفا با خانواده» است. سریالی که همین رویدادها و تبعات بیرونی باعث شده تا حدی در سایه قرار بگیرد، اما با این حال باز هم مورد توجه قرار گرفته است، چون به موضوع روز و آنهم جنگ میپردازد. در واقع واکنش نسبتاً سریع و تقریباً مناسب رسانه ملی به جنگ ۱۲ روزه در سالگرد یک سالگی آن، اتفاق جالب توجهی است. گرچه در همین یک سال، ما جنگی ۴۰ روزه و آتشبسی ۶۰ روزه را با انبوهی از حوادث از سر گذراندهایم. با این حال باید در نظر داشت که «صفا با خانواده» سریالی بود که برای نوروز ساخته شد و قرار بود حدود سه ماه پیش روانه آنتن شود، اما شرایط جنگ و ۴۰ روز عزای عمومی بابت شهادت آیتالله خامنهای پخش آن را عقب انداخت.
«صفا با خانواده» از چند منظر کاری استاندارد و حرفهای محسوب میشود. یکسوی آن کارگردانی منوچهر هادی است که حالا بعد از پلهپله طی کردن مراحل پیشرفت در حوزه سینما و سریالسازی به کارگردانی صاحبسبک و امضا بدل شده است. سوی دیگر، نویسندگان آن بابک کایدان و پدرام کریمی قرار دارند که نوشتن برای مخاطب تلویزیونی را به خوبی میشناسند. تهیهکنندگی مصطفی تنابنده برادر محسن تنابنده نیز با توجه به سوابق قبلی، هم باعث شده سایه برادر بر سر کار حس شود و هم احمد مهرانفر را در نقش صفا به عنوان نقش اول یک سریال ببینیم. مهرانفر که پیش از این با ارسطوی سریال پایتخت، پارتنر هنری محسن تنابنده محسوب میشد و بیشتر در سینمای کمدی حضور داشت، حالا بازگشتی جدید به تلویزیون دارد. سوی دیگر منظر استاندارد بودن سریال، چیدمان بازیگران است. علاوه بر مهرانفر، بازی آشا محرابی، بهرنگ علوی و روحالله زمانی کیفیت کار را جلوی دوربین بالا برده تا مخاطب چهرههایی آشنا را در قابی نو ببیند.
در کنار همه اینها، موضوع سریال نیز مانند تیغی دولبه، حساس است. یک روی این لبه، پرداختن به موضوع جنگ ۱۲ روزه است که هنوز یک سال از پایان آن نگذشته و جنگی فراگیر بوده که همه را درگیر کرده است. جنگ تحمیلی با عراق اگرچه هشت سال طول کشید، اما میزان درگیری و توجهات معطوف به مناطق مرزی بود و ارتباطات رسانهای محدود و زمان طولانی آن باعث شده بود زندگی روزمره در مناطق دیگر کشور در جریان باشد، حال آنکه در جنگ ۱۲ روزه و پس از آن جنگ ۴۰ روزه، تمام کشور و آحاد مردم با درجات مختلف درگیر اخبار و تبعات آن شدند. طبعاً ساخت اثری پیرامون جنگی چنین نزدیک و عمومی چالشهای خود را دارد، چنانچه در حوزه سینما فیلم «نیمهشب- محمدحسین مهدویان» با همه تبلیغات نتوانست توقعات را برآورده کند. روی دیگر این لبه تیغ، نگاه طنز و کمدی به جنگ است. درباره جنگ ۱۲ روزه، فیلم «سقف - ابراهیم امینی» که در جشنواره فیلم فجر پارسال اکران شد، مورد انتقاد شدید قرار گرفت و هنوز خبری از اکران عمومی آن نیست، حتی پیرامون جنگ هشت ساله هم، اولین تجربه نگاه کمدی به آن، حدود هفت سال پس از پایان جنگ و توسط کمال تبریزی با نام «لیلی با من است» ساخته شد که مورد توجه قرار گرفت و از قضا آن هم از تولیدات صداوسیما بود. بنابراین ساخت اثری کمدی پیرامون موضوعات حساس خاصه جنگ، آنهم در نزدیکی زمان وقوع آن بسیار سخت است، اما «صفا با خانواده» به واسطه کادر استانداردی که در سطور بالا به آن پرداختیم و همینطور اعتماد سیمافیلم و رسانه ملی به سازندگان تا حد زیاد و مقبولی توانسته از پس کار بربیاید. طبیعتاً به نظر میرسد سریال در بازپخشهای بعدی و در زمانهای آرام و باثبات، بهتر و بیشتر دیده خواهد شد.
