امنيت اجتماعي يك رابطه دو سويه است كه يك سوي آن را مشاركت پذيري شهروندان و سوي ديگر آن، تلاش پليس در ايجاد امنيت است كه بدون همكاري شهروندان ايجاد امنيت اجتماعي به شكل واقعي غيرممكن خواهد بود. اجتماع به مجموع انسانهايي گفته ميشود كه به دلايل مختلف اعم از مادي و معنوي گرد هم جمع شده و اجزا و خرده نظامهاي مختلفي را در خود شكل ميدهد. اين اجزا با يكديگر و حتي با اجتماعهاي ديگر در ارتباط بوده از قوانين و مقرراتي را كه نظم اجتماعي را ايجاد ميكند، پيروي ميكند. در نظم اجتماعي آنچه مهم است، داشتن امنيت اجتماعي - احساس اطمينان خاطر- براي تمام افراد جامعه است. در اين نوع امنيت، جامعه و گروه انساني و هريك از اجزاي اجتماع در ايجاد آن نقش اساسي دارند و تمام تلاشهاي جوامع انساني رسيدن به اين نوع امنيت است. همانطور كه بدن با داشتن نظم و انتظام بين اجزاي خود، گاهي با بيماري مواجه ميشود. نظامهاي اجتماعي نيز فارغ از اين موضوع نبوده و حتي با داشتن قوانين و مقررات متناسب با نياز جامعه و پويا، با يكسري بيمارهايي اجتماعي به نام پديدههاي اجتماعي مواجه خواهد شد كه در شكل ابتدايي، به اين پديدهها، آسيب و در صورت شيوع و برهم زدن نظم و هنجارها اجتماعي به آن جرم گفته ميشود.
اين پديدههاي اجتماعي از آسيب تا جرم از رفتار انسان نشئت ميگيرد. بنابراين پديدههاي اجتماعي بدون علت به وجود نميآيند؛ بلكه داراي علل سازندهاي هستند كه تجميع اين عوامل، موجب تغيير رفتار انسان خلاف مقررات جامعه ميشود.
بهترين راهكار براي از بين بردن علت سازنده پديدههاي نابسامان اجتماعي، كنترل آن عوامل است. كنترل اجتماعي به مجموع عوامل محسوس و نامحسوسي گفته ميشود كه يك جامعه در جهت حفظ معيارهاي خود به كار ميبرد. به تعبيري ديگر مجموعه موانعي است كه جامعه به منظور جلوگيري از كجروي اجتماعي در راه افراد مخل نظم اجتماعي قرار ميدهد.
از جمله كنترلهاي اجتماعي توجه به هشدارهاي پليس و رعايت آن توسط شهروندان است كه از بروز بينظمي و برهم خوردن امنيت اجتماعي و گرفتار شدن در دام مجرمان جلوگيري خواهد كرد.
در مراجعاتي كه اخيراً شاهد آن هستيم مراجعه مالباختگاني است كه به مراكز انتظامي در خصوص كلاهبرداري در فضاي مجازي شكايت دارند.
كلاهبرداري در فضاي مجازي به دليل پايين بودن سطح آگاهي مردم، مشكلات فرهنگي و اخلاقي كاربران، سهولت ارتكاب و پنهان ماندن مجرمان، عدم نياز به مخفي شدن بعد از وقوع جرم، عدم نياز به همكار، معاون و شريك در انجام جرم، عدم نياز به حضور در محدوده جغرافيايي خاص، عدم نياز به زمان مناسب و. . . به راحتي انجام ميشود. پس هوشياري هر چه بيشتر شهروندان را در محيطهاي مجازي ميطلبد كه توصيه ميشود:
- اطلاعات شخصي و بيوگرافي زندگي خويش را در اختيار مخاطب خود در فضاي مجازي قرار ندهيد و اين احتمال را بدهيد كه ممكن است اظهارات و اطلاعاتي كه او ميگويد، كذب باشد و از طرفي ديگر از قصد و نيت او در ايجاد ارتباط در فضاي مجازي، آگاهي نداريد؛ بهتر است در تبادل اطلاعات، دقت لازم را داشتهباشيد.
- به هيچ وجه مكالمه در فضاي مجازي را به ملاقاتهاي حضوري در محيطهاي اجتماعي و انجام معامله يا ديدارهاي دوستانه تبديل نكنيد.
- از واريز كردن وجه نقد در حسابهاي ديگران دوري كنيد و ريسكپذيري خود را در اين فضاها كاهش بدهيد.
امنيت اجتماعي يك رابطه دو سويه است كه يك سوي آن را مشاركتپذيري شهروندان و سوي ديگر آن، تلاش پليس در ايجاد امنيت است كه بدون همكاري شهروندان ايجاد امنيت اجتماعي به شكل واقعي غيرممكن خواهد بود.
*معاون هماهنگ كننده پليس پايتخت
