مونا قائمي
به بهانه بازگشت اخیر بانوان ملیپوش تیم
ملی تنیس روی میز از اردوی کره شمالی با فاطمه جمالیفر بازیکن 18 ساله استان
البرز که از 9 سالگی وارد این رشته شده است به گفتوگو نشستیم تا از حال و هوای
اردو و شرایط بانوان در این رشته ورزشی برایمان بگوید.
از مقامها و افتخاراتتان بگویید.
نه سال است که بازی میکنم و شش سال است
که به عضویت تیم ملی در آمدهام، سه سال عضو تیم ملی نوجوانان بودم و سه سال در
تیم ملی جوانان توپ میزنم. از سال گذشته هم عضو تیم ملی بزرگسالان شدم. چند بار
توانستم مقام اول نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان کشور را به دست آورم. در
مسابقات اوپن بینالمللی عراق اول شدم. در سالهای مختلف در مسابقات کاپ فجر که در
ایران برگزار میشود قهرمان، نایب قهرمان و سوم شدم. دو سه ماه پیش همراه تیم ملی
بزرگسالان در مسابقات آسیایی در چین توانستم بازیکنی از رنک 90 دنیا را ببرم.
الان وضعیت ورزش بانوان در رشته شما چگونه
است؟
قبلاً اردوهایی که میگذاشتند هیچ فایدهای
برای بانوان نداشت، ولی از وقتی کادر جدید فدراسیون تنیس روی میز روی کار آمدند
اردوها بهتر شدند. حریفهای تمرینی از کشورهایی مثل چین و کرهشمالی و مربیهایی
که از کشورهای دیگر برایمان آوردند و برنامهریزیهایی که کردند در پیشرفت ما مؤثر
بود. پخش زندههای متعددی که از شبکههای سه و ورزش صورت گرفت، مثل انتخابی تیم
ملی و مسابقات لیگ برتر بزرگسالان در جذب اسپانسر خیلی کمک میکند. قبلاً مبلغ
قراردادهایمان کم بود، ولی با پخش زندههایی که انجام شد امسال مبلغ قراردادهایمان
بالا میرود.
علت اینکه رنکینگ جهانی بانوان ایران در
مقایسه با آقایان ضعیف است چیست؟
به خاطر اعزامهای کم ما به مسابقات برون
مرزی و رقابتهای مؤثر در محاسبه رنکینگ جهانی است. با افزایش این اعزامها رنک
خانمها هم بهتر میشود.
از وضعیت لیگ بانوان بگویید.
مبلغ واقعی به بازیکنان پرداخت نمیشود. من
سال گذشته با تیم ذوب آهن، دو سه سال با تیم نفت اهواز و چهار پنج سال گذشته هم برای
مس کرمان توپ زدم. هر سال مبلغ قراردادها فرق داشت، ولی در تیم نفت اهواز که هم در
رده بزرگسالان و هم جوانان برای آنها به میدان رفتم مبلغ قراردادم به هشت و نیم
میلیون تومان رسید. سال گذشته که متأسفانه فقط لیگ بزرگسالان برگزار شد و لیگ
جوانان برگزار نشد و مبلغ قراردادم کاهش یافت. یکی از دلایلش عدم پخش زنده بازیها
بود که اسپانسرها رغبتی به حمایت نداشتند.
سطح مسابقات آسیایی به دلیل بازیکنان
قدرتمند آسیای شرق از مسابقات جهانی به مراتب بالاتر است. با وجود این وضعیت ملیپوشان
بانوان ایران چگونه است؟
قدرت پینگپنگ دست آسیای شرق مثل چین و
ژاپن و دلیل اصلیش سرعت بالای آنهاست. سبک بازی ما به اروپاییها نزدیک است. وقتی
در مسابقات اروپایی شرکت میکنیم بیشتر میدرخشیم و دیده میشویم، چون در قرعههایمان
به اروپاییها میخوریم. مثلاً خودم در مسابقات آسیایی جوانان کرهجنوبی در جدول
به نفر اول چین و نفر دوم کرهجنوبی خوردم که واقعاً بردن اینها سخت است. البته قبلاً
در بازی با آنها به پوئنهای پایین میباختیم، ولی در دو سال اخیر توانستیم از
آنها گیم بگیریم، مثلاً 3 ـ 1، یا 3 ـ 2 میبازیم و دیگر نمیتوانند بهراحتی از
ما ببرند. همینطور که پیش میرود داریم به آنها نزدیکتر میشویم، چون بچهها به
خودباوری رسیدهاند که میشود آنها را برد. خدا را شکر با برنامهریزیهای
فدراسیون در سالهای آینده میتوانیم بهتر از اینها بازی کنیم.
اهمیت حریف تمرینی از آسیای شرق تا چه حد
در پیشرفت شما مؤثر است؟
سبک هر بازیکنی متفاوت است. مثلاً سبک یک
بازیکن سرعتی و دیگری قدرتی و نزدیک به اروپاییهاست که اینها باید ارزیابی شوند،
ولی در مجموع ما نیاز به حریف تمرینی از چین، کره جنوبی، کره شمالی و هر کشور دیگری
داریم و مسلماً در پیشرفت ما مؤثر است. فدراسیون از آسیا و اروپا برای ما حریف
تمرینی آورد، ولی اردوهایی که با کشورهای آسیایی داشتیم برایمان بهتر بود. مثلاً
فدراسیون در چند وقت اخیر چهار بازیکن از کره شمالی و چهار بازیکن از چین به
همراه مربیهایشان به ایران آورد که واقعاً در پیشرفت ما تأثیر داشت. امیدواریم
ادامه پیدا کند.
اردوی اخیر تیم ملی در کره شمالی چطور
بود؟
خیلی راضی بودم، چون به کمپ اصلی آنها
رفتیم و چند تا از بازیکنان خوبشان حضور داشتند. یکی از بانوان بازیکنشان دارنده
مدال برنز المپیک با سبک دفاعی دور از میز (کاتکش) بود که در مسابقات هند حضور
پیدا کرده بود و روز آخر آمد. در آنجا سبکهای مختلف بازی را دیدیم. با یکی از
بازیکنانشان که مقام دوم جهان را در دوبل به دست آورده بود تمرین کردم، با یکی
دیگر از بازیکنانشان که در مسابقات آسیایی سوم شده بود گیم زدم و در شرف بردن بودم
و با نتیجه نزدیک باختم. در این اردو با سبک تمریناتشان آشنا شدیم، چون کره شمالی
یکی از قدرتهای تنیس روی میز آسیاست و بازیکنانشان سرعت بالایی دارند. ما نقطه
ضعفهایمان را شناختیم و متوجه شدیم بزرگترین نقطه ضعف ما سرعت حرکت پاهایمان
است. ضربههایی که آنها میزنند ما هم میزنیم و چه بسا بهتر از آنها بزنیم، ولی
در سرعت حرکت پا آنها از ما جلوترند.
با تشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.
