محمدتقي فهيم معتقد است برخي از سينماگران، هنگامي كه آقاي روحاني رئيسجمهور شد بزم گرفتند كه همه كارها حل شد اما همين هنرمندان، امروز حتي حاضر نيستند در يك ميزانسن واحد در كنار او قرار بگيرند.
به گزارش «جوان»، شامگاه يكشنبه دهم ارديبهشت ماه، يكصدو دهمين برنامه «سينما روايت» در حالي به نمايش فيلم مستند «فروشنده» اختصاص يافت كه اين مستند با نگاه نقادانه و افشاگرانه، ناگفتههايي از پشت صحنه تحولات سياسي و اقتصادي ايران به ويژه بحث تحريمها و برجام در دولت يازدهم را كانون توجه خود قرار داده بود.
بر اساس اين گزارش، مستند «فروشنده» با حضور محسن حاجكرمي (تهيهكننده اثر) و محمدتقي فهيم (منتقد) در مجموعه اسوه مورد نقد و بررسي قرار گرفت. حاج كرمي در مورد انتخاب نام «فروشنده» و تشابه اسمي با فيلم فروشنده اصغر فرهادي گفت: به هيچ عنوان قصد و غرضي از اين انتخاب با فيلم آقاي فرهادي نبوده و دليل انتخاب اين اسم به لحاظ مفهومي است كه به موضوع فيلم نزديكتر است.
وي افزود: نسخه نهايي مستند فروشنده از ميان بيش از 10 ورژن متفاوت رونمايي شده است تا هم براي مخاطب قابل فهم باشد و هم اينكه بتوانيم نتايج تحقيقات مفصل شش ماهه خودمان را در اين مستند ارائه دهيم.
«محمدتقي فهيم» منتقد سينمايي كشورمان نيز در اين برنامه با بيان اينكه يكي از ويژگي مستند «فروشنده» تلاش زياد براي توليد اثري متفاوت به لحاظ كيفيت است به طوري كه اين مستند از رده كيفي برنامههاي تلويزيوني بالاتر باشد، ادامه داد: اين مستند از ريتم بسيار خوبي برخوردار است كه معمولاً در كمتر فيلم مستندي شاهد هستيم و سازندگان اين اثر، بسيار هوشمندانه از نماهاي كوتاه استفاده كردهاند. ضمن اينكه در استفاده از نريتور، دست به ساختارشكني زده و از صداي ناآشنا استفاده كردهاند و با همين كار، اين مستند را خلاقانه و دراماتيزه كردند. اين درحالي است كه نريتور توانسته است به وسيله صدا، خلاقيت و جذابيت ايجاد كند و مخاطب را به دنبال خود بكشاند. به گفته وي، اين اثر تلاش كرده است از اتهام پوپوليستي كه همه چيز را آماده به مخاطب ارائه ميدهد، به خوبي عبور كند و مستند را به درام نزديكتر سازد. فهيم در حالي كه اين مستند را طولاني دانست (105 دقيقه) اما تأكيد كرد: البته طولاني بودن موجب نميشود مخاطب از فيلم دلزده شود و سالن را ترك كند. اين كارشناس سينما اظهار داشت: در ميان مستندهاي سياسي كشور ما كه البته تعداد آنها هم كم هستند، مستند «فروشنده» از لحاظ گونه، متعلق به ژانر سياسي است. ضمن اينكه بايد بدانيم اين اثر، كاملاً اعتقادي توليد شده است و بزرگترين مستند سازان نيز معتقدند مستندساز اگر اعتقادي نسبت به اثرش نداشته باشد، بيشك فيلمش ارزش پيدا نخواهد كرد. اين درحالي است كه معمولاً در كارهاي داستاني، لزوماً «اعتقاد» به موضوع ميتواند وجود نداشته باشد اما در مستندسازي، اعتقاد بسيار مهم است چراكه فيلمساز، تمام پژوهشهايش را از فيلتر اعتقاد عبور ميدهد و اصلاً هم چيز بدي نيست. لذا مستند «فروشنده» كاملاً نسبت به يك جريان جامعه موضع و نقد دارد و به درستي هم نقد ميكند. بيشك، مستند فروشنده يك اثر شگفتيساز ميشد.
فهيم اضافه كرد: اين مستند از نظر ساختار ميتواند به مستند «فارنهايت» ساخته مايكل مور، پهلو بزند اما مشكل فروشنده، آرشيوي بودن آن است درحالي كه مستند «فارنهايت» يك اثر توليدي است. اين منتقد سينما با بيان اينكه مستند «فروشنده» داراي افشاگريهاي زيادي است و اين افشاگريها معمولاً از نوعي است كه بسياري از مردم دسترسي به آن ندارند، گفت: ما از واقعيتهاي جامعه نميتوانيم فرار كنيم، اگرچه اين مستند، مستند تلخي است اما مگر ميشود اين تلخيها را ناديده گرفت؟
فهيم با گريز به نقد دولت يازدهم و زمان روي كار آمدن دكتر روحاني تصريح كرد: برخي از دوستان سينماگر ما، هنگامي كه آقاي روحاني رئيسجمهور شدند شادي و بزم گرفتند و معتقد بودند كه همه كارها حل شده است اما همين هنرمندان، امروزه حتي حاضر نيستند در يك ميزانسن واحد در كنار نه تنها آقاي روحاني بلكه همكاران ايشان قرار بگيرند.
