در صورت فوت يكي از والدين، حضانت طفل با كسي است كه زنده است. مثلاً با فوت پدر، حضانت طفل با مادر است. نه پدربزرگ طفل. حضانت فرزنداني كه پدرشان فوت شده با مادر آنهاست. مگر آنكه دادگاه به تقاضاي جد پدري طفل يا دادستان، دادن حضانت به مادر را برخلاف مصلحت فرزند تشخيص دهد. در صورتي كه پدر و مادر هر دو فوت كرده باشند، حضانت با جد پدري است و پس از آن حضانت با ساير خويشاوندان طفل است. بر مبناي ترتيب ارث، تعيين هزينه متعارف جهت حضانت با دادگاه و پرداخت آن به عهده پدر يا جد پدري است. در تعيين نفقه توسط دادگاه شرايطي مانند سن كودك، نيازهاي روزمره، موقعيتهاي اجتماعي، محل اقامت و غيره مدنظر بوده و پس از تعيين هزينه متعارف توسط دادگاه مادر يا نماينده قانوني او مجاز به دريافت هزينه مزبور است. قابل ذكر است كه مادر نميتواند بابت وظيفه حضانت و نگهداري طفل، اجرتي مطالبه كند.
اگر مادر تأمين هزينههاي نگهداري طفل را قبول كرد، اما پس از مدتي منصرف شد يا توان پرداخت نداشت، ميتواند دوباره از پدر بخواهد كه هزينههاي فرزند را تأمين كند و در صورت مخالفت، مادر ميتواند از طريق دادگاه پدر را مجبور به پرداخت نفقه كند، زيرا پرداخت نفقه از نظر قانوني همچنان برعهده پدر است.