درگيريهاي لفظي سرمربي تيم ملي فوتبال با مديران فدراسيون فوتبال تازگي ندارد. هرازچندگاهي کارلوس کرش يکي از مسئولان اين فدراسيون را به باد انتقاد ميگيرد و طرف مقابل نيز براي دفاع از خود زمين و زمان را به خود ميدوزد. جدال لفظي با امير عابديني جديدترين موردي است که مرد پرتغالي با شيوهاي متفاوت در مقام مقابله با او برآمده است. اين اولين باري نيست که اخبار بگومگوهاي کرش با اين و آن سرزبانها ميافتد و رسانهها به شکلي گسترده و ويژه آنها را بازتاب ميدهند. در شرايطي که تيم ملي بيش از هر زمان ممکن به آرامش و حمايت نياز دارد درگيريهاي شخصي امان همه را بريده است. با روي کار آمدن سرمربي خارجي در تيم ملي فوتبال جنجالهاي داخلي به اوج خود رسيد. به ويژه در يک سال اخير که کوچکترين موضوعي سبب به راه افتادن حاشيهاي اساسي براي فدراسيون و تيم ملي شده است. اين بار نيز اظهارنظر رئيس کميته بازاريابي اين فرصت را براي شاخ و شانه کشيدن سرمربي پرتغالي فراهم کرد، کرش اين بار هم ثابت کرد که در صورت لزوم و در حاشيهسازي چيزي از جوانهاي بيتجربه کمتر ندارد. حضور طولاني مدت در فدراسيون و براي آنکه رودررو براي عابديني خط و نشان بکشد، جديدترين واکنش کرش به يکي از مسئولان فدراسيون بود!
قصد موضعگيري عليه کرش يا عابديني را نداريم و هدفمان اين نيست که در ماجراي اخير مقصر را پيدا کنيم، چراکه بحث درگيريهاي لفظي سرمربي تيم ملي فوتبال فراتر از اين حرفهاست و به يک مورد خاص ختم نميشود. موضوع اشاره شده اهميت زيادي دارد و به هيچ وجه نميتوان ساده از کنار آن رد شد. فوتبال ايران براي به خدمت گرفتن کارلوس کرش هزينه زيادي را پرداخته و ميپردازد. در اين بين اگرچه بسياري از دستمزد بالاي اين مربي انتقاد کرده و ميکنند، اما بيانصافي است اگر بازيهاي خوب شاگردان کرش را ناديده بگيريم و منکر نتايج خوب تيم ملي در بازيهاي اخير شويم. همين نتايج قابل قبول و حفظ رکورد شکستناپذيري نيز سبب شده که در آسيا رقيب نداشته باشيم و حتي در ردهبندي فيفا نيز صعودي چشمگير را تجربه کنيم. با همه اين موارد و با توجه به ويژه تجربه حرفهاي سرمربي انتظار برخوردهاي حرفهايتر از کرش به هيچ وجه انتظار زيادي نيست. بهعلاوه اينکه اصلاً لزومي ندارد سرمربي تيم ملي پاسخ همه منتقدانش و مخالفانش را تک به تک بدهد و با همه آنها وارد جنگ شود.
هنوز جدالهاي لفظي کرش و اسدي از خاطرمان نرفته و هيچ بعيد نيست با ادامه اين روند عابديني نيز همچون دبير سابق فدراسيون تا جايي مورد غضب سرمربي قرار بگيرد که در نهايت کار به برکناري او نيز بکشد. علاوه بر اين در اين مدت برخي کمبودها نيز بهانههاي خوبي هستند تا کرش بيانيههاي آتشين صادر کند و در لفافه مخالفانش را به آتش بکشد. با تمام اين احوالات و با اينکه برخي ديدارهاي تدارکاتي و اردوهاي تمريني طبق نظر سرمربي برگزار نشده باز هم نميتوان پذيرفت سرمربي باتجربهاي چون کرش به اين راحتي خودش و تيمش را به حاشيه ببرد. به همه اين جاروجنجالها بايد بيتفاوتي رئيس فدراسيون را نيز اضافه کرد. در حالي که سکاندار تيم ملي با يکي از مديران فدراسيون درگيري لفظي پيدا کرده است باز هم شاهد بيتدبيري فدراسيون و رئيس آن هستيم. مهدي تاج نيز همچون علي کفاشيان ترجيح ميدهد در چنين مواردي يا سکوت کند يا با غيرمسئول خواندن فردي چون عابديني صورت مسئله را پاک كند. در حالي که اين اظهارنظر نه تنها اوضاع را آرام نميکند بلکه اين سؤال را به وجود ميآورد که چطور فردي غيرمسئول از جلسه محرمانه سرمربي و رئيس فدراسيون خبر دارد و آن را رسانهاي ميکند؟! بدون شک اين شيوه مديريتي نه تنها مشکلات متعدد را حل نميکند بلکه زمينه را براي تشديد جدالهاي لفظي فراهم ميسازد.
در اين بين دود کشمکشهاي فدراسيون و سرمربي پرتغالي فقط و فقط به چشم تيم ملي ميرود، تيمي که حالا هماهنگتر از هميشه شده و با گذشت چند سال از حضور کرش نظم و ريتم مورد نظر سرمربي خارجي را پيدا کرده است. جاي تعجب دارد که تاج نيز از زماني که بر صندلي رياست تکيه زده نتوانسته چارهاي براي دعواهاي گاه و بيگاه کرش و اهالي فدراسيون و حتي برخي منتقدان داخلي پيدا کند. تا همين جا نيز زمان زيادي را براي مديريت پرخاشهاي غيرحرفهاي کرش از دست دادهايم. براي اينکه شرايط وخيمتر از اين نشود اميدواريم رئيس فدراسيون چارهاي اساسي براي کنترل کارلوس کرش بيابد و براي هميشه به جدالهاي لفظي او با سايرين خاتمه دهد.
