
براي جوانان ورزش كردن يك سرمايهاندوزي است. من اعتقاد دارم ورزش براي همه يك فريضه عمومي است. البته منظورم ورزش حرفهاي نيست. ورزش حرفهاي را هم رد نميكنم، اما توصيه نميكنم كه همه جوانان سراغ ورزش حرفهاي بروند؛ نه! ورزش براي سلامت و حفظ نشاط است. اين هم سرمايهاي است كه تا اواخر عمر، براي شما ميماند. تنپروري و بيكارگي، ضايع كردن آن سرمايه عظيم است.
البته ميدانيد و بارها گفتهام، من از طرفداران ورزش قهرمانيام؛ بر خلاف يك حرفي كه گفته ميشد ورزش قهرماني چيست؛ بنده گفتم كه نه، ورزش قهرماني هم لازم است. ورزش قهرماني در واقع نخبهپرورىِ در باب ورزش است؛ اين ميشود يك قله؛ تا قله نباشد، دامنه نيست. وقتي يك قله درست شد، آن وقت دامنه - يعني ورزش عمومي - شكل خواهد گرفت. بنابراين بنده به ورزش قهرماني معتقدم؛ به اين قهرمانهايي هم كه ميروند و پرچم كشورمان و سرود ملي كشورمان را اينجا و آنجا به چشم و گوش مردم دنيا ميرسانند، علاقهمندم؛ از آنها هم تشكر ميكنم؛ خيلي هم دوستشان ميدارم؛ گاهي هم پيش من ميآيند. اما حرف من اين است كه چرا ما بايد يك نخبه علمي را كمتر از يك نخبه ورزشي بها بدهيم؟ ما چقدر نخبههاي علمي داريم كه در قلهاند؛ چقدر نخبه علمي داريم كه اگر چنانچه دست كشورهاي ديگر به اينها برسد، آنها را فوراً ميقاپند و ميبرند؛ اينها را بايد تجليل كنيم.