جودو يكي از رشتههاي رزمي مدالآور است اما جودوكاران ملي كشورمان هنوز حسرت رسيدن به سكوي المپيك را دارند. جودوي ايران در چند سال اخير اسير حواشي خودساختهاي بوده كه تا به امروز هم ادامه داشته و حتي اردوهاي نفرات المپيكي را نيز تحت تأثير قرار داده است. با وجود آنكه مليپوشان اين رشته در چند دوره المپيك سهميه كسب كردهاند ولي هيچ كدام از آنها دستشان به مدال اين مسابقات نرسيده است. در المپيك ريو سه المپين جودو از كشورمان به روي تاتامي ميروند و در بين نفرات اعزامي جواد محجوب شانس بيشتري نسبت به سايرين دارد. مليپوش وزن 100-كيلوگرمي ايران دو مدال طلا و نقره آسيا را در كارنامه دارد. محجوب بهتر از هر كسي ميداند كه چه كار سختي در ريو در پيش دارداما با انگيزه بالا و توكل به خدا اميدوار است طلسم ناكاميهاي جودوي ايران را بشكند.
خسروينژاد مربي اختصاصي شما معتقد است جواد محجوب يكي از بهترينهاي جودوي جهان است. با توجه به شرايطي كه داريد خودتان هم چنين احساسي داريد؟
مسعود خسروينژاد يكي از بهترين مربيان جودو است كه تاكنون ديدهام. او مثل برادرم است و مثل هميشه به من لطف داشته است.اما من نميتوانم از خودم تعريف كنم. در واقع چيزي از بقيه كم ندارم. با جودوكاران زيادي مبارزه كردهام، نه ميگويم ميبازم و نه ميگويم همه را شكست ميدهم. بقيه مسائل بستگي به شرايط روز مسابقه دارد. هر چقدر زحمت كشيده باشي، هر چقدر تلاش كرده باشي، هر چقدر تمرين كرده باشي، هر چقدر براي موفقيت خودت زمان گذاشته باشي و هر چقدر آرامش را تجربه كرده باشي به همان اندازه بعد از مسابقه ميتواني ثمرهاش را ببيني. مسلم است كه بايد براي رسيدن به موفقيت و هدفي كه در ذهن داري از خوشيهايت بگذري، زحمت بكشي و وقت بگذاري. در غير اين صورت نميتواني به هدفت برسي. در ورزش نيز همين واقعيت صدق ميكند و براي موفقيت بايد تلاش كرد.
اختلاف نظري كه با نصرت خان، سرمربي جديد تيم ملي جودو داشتيد برطرف شد؟ گويا به همين دليل هم در اردوي تركيه غايب بوديد؟
اصلاً دوست ندارم در شرايط فعلي و در آستانه شروع مسابقات در مورد اين موضوع صحبت كنم، اما بايد به اين مسئله اشاره كنم هدف من از بيان آن صحبتها اين بود كه سرمربي جديد بايد زودتر از اينها به تيم ملي ميآمد نه اينكه در فاصله دو ماه مانده تا المپيك سرمربي انتخاب شود. من با يك شيوه خاصي تمرين ميكنم و با همين شيوه هم مدال گرفتم. در حقيقت به شيوه تمرينيام اطمينان داشتم. همه بچهها همينطور هستند. نميتوانيم در يك فاصله زماني كم مدل تمرين كردنمان را تغيير دهيم. اين در حالي است كه شايد سرمربي ازبك بهترين دنيا باشد. منتها زمان كافي براي رسيدن به هدف مورد نظر در اختيار نداشته است.
فكر ميكنيد براي اينكه مربي جديد تأثيرگذاري لازم را در تيم داشته باشد به چه مدت زمان نياز دارد تا تجربياتش را در اختيار شاگردانش بگذارد؟
فرقي نميكند مربي ايراني باشد يا خارجي؛ دست كم يك سال زمان ميبرد تا مربي جديد بتواند با ورزشكاران آشنا شود، شيوههاي مربيگرياش را در تيم پياده كند، ورزشكاران با مربي جديد آشنا شوند و به تمريناتش عادت كنند. هر مربي نيز شيوه تمريني خودش را دارد چراكه ما جودوكار حرفهاي هستيم و تمرينات مان نيز حرفهاي است نه آماتور.
برنامه ويژهاي براي اعزام جودوكاران المپيكي به تورنمنتهاي بينالمللي و اردوهاي تمريني برون مرزي درنظر گرفته شد. با توجه به حضور مداوم مليپوشان در كوران مسابقات و تمرين در كنار بهترينهاي جهان ميتوان انتظار درخشش در المپيك ريو را از المپينهاي جودو داشت؟
شرايطمان در يكي دو ماه آخر اصلاً خوب نبود. اگرچه ورزشكاران حق دخالت در مسائل حاشيهاي را ندارند اما حواشي در جو تيم تأثيرگذار است. ولي خوشبختانه اردوهاي خوبي برگزار شد و اگر اين اردوها هم نباشد قطعاً در المپيك هيچ نتيجهاي نخواهيم گرفت. در اردوهاي داخلي سعي كرديم كه آمادگي جسمانيمان را بالا ببريم. مشكلات زيادي در راه آمادهسازي براي شركت در بازيهاي المپيك داشتيم از جمله اينكه در وزن من هيچ حريف تمريني وجود نداشته و ندارد. هيچ حريفي نيست كه من حتي بتوانم با آن فنون را مرور كنم! با اين حال كمپهاي تمريني فرصت خوبي بود تا اين كمبودها را جبران كنيم. در كمپ بلاروس و اسپانيا بهترينهاي جهان حضور داشتند البته كمپ آنتاليا نيز كيفيت بالايي داشت كه متأسفانه من به دليل مصدوميت شانس حضور در آن را از دست دادم. با اين حال معتقدم كه اعزام به ژاپن نيز ميتوانست تأثير زيادي در پيشرفت مليپوشان داشته باشد چراكه اين كشور مهد جودو است و ما ميتوانستيم روزي دو ساعت مبارزه كنيم. ولي اين اعزام انجام نشد. بدون شك حضور در اين اردوها تأثير بسزايي در عملكرد ما در المپيك دارد.
به كسب مدال المپيك خوشبين هستيد؟
وظيفه هر ورزشكاري تلاش كردن است، به هر مسابقهاي كه اعزام شدهام تمام تلاشم را به كار بستهام تا بهترين نتيجه را بگيرم. هميشه با تمام وجود جنگيدهام و المپيك نيز مثل ساير مسابقات است. كوچكتر كه بودم هميشه به خودم ميگفتم بايد در چهار المپيك مبارزه كنم و مدال بگيرم. در اولين المپيكم و در سن 20 سالگي به حريفي از رژيم صهيونيستي خوردم. حالا در 24 سالگي المپيك دومم را تجربه ميكنم. براي من فرقي نميكند در كدام رويداد و مسابقه مبارزه كنم و وظيفهاي كه به گردن دارم اين است كه قبل از المپيك تلاش كنم، با جديت تمرين كنم، كم نگذارم و در المپيك با تمام وجود براي رسيدن به بهترين نتيجه بجنگم. بقيه مسائل دست خداست و بايد ببينيم در روز مسابقه چه اتفاقاتي رقم ميخورد.
نهايت آرزوي جواد محجوب،اميد اول جودوي ايران چيست؟
هميشه دوست داشتم مثل نامورا (جودوكار ژاپني) بجنگم. نامورا در وزن 60 كيلوگرم سه طلاي المپيك را در كارنامه دارد و يكي از آرزوهايم اين است كه ركورد او را بشكنم. اگرچه جودوي ايران شرايط خوبي ندارد ولي من هم 24 سال بيشتر سن ندارم و فرصت زيادي براي رسيدن به آرزوهاي بزرگ دارم. هميشه گفتهام كه من براي رسيدن به اهدافم با تمام وجود تلاش ميكنم.
فكر ميكنيد جودوي ايران در اين دوره از بازيهاي المپيك انتظارات را برآورده ميكند؟
به آينده جودوي ايران خوشبين هستم. هميشه در اوج نااميدي خدا به داد آدم ميرسد. هميشه وقتي اميد انسانها از همه جا قطع شده اتفاقي ناگهاني رخ ميدهد و همه چيز تغيير ميكند. نااميد نيستيم و تا به امروز با تمام وجود تلاش كرديم. همه بچهها قيد خانواده، تحصيل و كار را زدهاند و تمرين كردهاند تا در ريو به نتيجهاي كه ميخواهيم برسيم.
با توجه به سختيهايي كه در اين مدت تحمل و شب و روزتان را صرف جودو كردهايد مسئولان به جودو و المپيكيهاي اين رشته توجه داشتهاند؟
كمبودها هميشگي است. دلم نميخواهد دروغ بگويم و بگويم هيچ مشكلي وجود ندارد. نه متأسفانه، يك هزارم رسيدگي كه به حريفانم در المپيك ميشود به ما نشده و نخواهد شد. به عنوان مثال ميتوانم به لباسهايمان اشاره كنم. من لباس تيم مليام را با هزينه شخصي خريدهام و هر دست لباس جودو يك ميليون تومان است. به من گفتند لباست را خودت خريداري كن و بعداً فدراسيون پولش را ميدهد كه البته ندادند! خريد مكملهاي مناسب و هزينههاي بالاي آن از ديگر مشكلات جودوكاران محسوب ميشود. در صورتي كه شغل اول و آخر ما ورزش است و هيچ درآمد ديگري هم نداريم.
