جنگ رواني خودساخته را باختيم

واليبال ايران براي رسيدن به المپيک سختي‌هاي زيادي را تحمل کرد و در نهايت پس از پنج دهه اين آرزو به واقعيت تبديل شد. با توجه به اينکه تيم ملي راه دشواري را براي کسب سهميه پشت سر گذاشته بود نبايد با پيش کشيدن بحث نداشتن آناليزور جنگ رواني به راه مي‌انداختيم که به ضرر خودمان تمام شود. برخلاف آنچه انتظار مي‌رفت پيش از رويارويي با آرژانتين بحث صادر نشدن ‌اي‌دي‌کارت آناليزور به ميان آمد، موضوعي که به هيچ‌وجه نبايد تا اين اندازه به آن مي‌پرداختيم. به نظر مي‌رسد با طرح اين موضوع تلاش شد تا شکست احتمالي‌مان در بازي اول در ذهن واليبال دوستان جا بيفتد و به نوعي هشدار باخت از قبل داده شده بود. متأسفانه جنگي که خودمان به راه انداختيم را باختيم و اين حاشيه به شدت به تيم ضربه زد.

در واقع خودمان شانس شکست‌مان را افزايش داديم. در حالي که خوليو ولاسکو، مربي- روانشناس بزرگي است که در چنين مواردي هرگز خودش و تيمش را وارد حاشيه نمي‌کند. با اين وجود هنوز اول راه هستيم و امکان برد و باخت همه تيم‌ها وجود دارد. بازي‌هاي پيش‌رو همگي دشوار هستند و حريفان بعدي قطعاً تمام قدرتشان را به نمايش مي‌گذارند. باخت به آرژانتين نتيجه‌اي نيست که تيم ملي واليبال ايران را زير سؤال ببرد اما ‌اي کاش بهتر بازي مي‌کرديم و با نتيجه بهتري شکست مي‌خورديم. ملي‌پوشان کشورمان باتجربه هستند و در بازي‌هاي بزرگي حاضر بوده‌اند. قطعاً مي‌توانيم با تمرکز و تلاش بيشتر باز هم دست به کارهاي بزرگ بزنيم و نتايج غيرقابل پيش‌بيني رقم بزنيم. همچنان شانس صعود را داريم و مي‌توانيم ساير تيم‌ها را ببريم. منتها با نتيجه‌اي که مقابل آرژانتين به دست آورديم کارمان دشوار شده و براي آنکه به هدف بزرگي که در سر داريم برسيم بايد تلاشمان را چند برابر کنيم.