انتظارات برآورده نشد

البته عملكرد ندا شهسواري بسيار عالي بود و نمايش قابل قبولي از خود ارائه داد اما برادران عالميان، ‌خصوصاً نوشاد بسيار دور از انتظار ظاهر شد. نوشاد يك بازيكن كاملاً بيگانه با استرس است اما متأسفانه در مسابقه درگير استرس شده بود به طوري‌كه بعد از سرويس، ‌برنامه خاصي از او شاهد نبوديم و فقط شاهد بك‌هند زدن او بوديم و نه خبري از فورهند بود و نه آن ضربه‌هاي مهلكي كه بازي‌هاي او را جذاب مي‌كرد. درست است كه نقطه قوت نوشاد روي ضربات بك‌هند است اما اين بدان معنا نيست كه او در ساير حركات ضعف دارد، اما نوشاد، نوشاد هميشگي نبود. نيما هم همين‌طور. انتظارات از او بسيار زياد بود. برادران عالميان بسيار پرتلاش و سختكوش هستند اما نيما در اندازه تمريناتش هم ظاهر نشد.

شايد به دليل مسائل روحي رواني بود. مخصوصاً كه داور با گرفتن سرويس از نيما ‌او را دچار استرس و نگراني كرد تا نتواند عملكرد واقعي خود را به نمايش بگذارد. در حالي كه انتظار مي‌رفت آنها در مراحل بعدي يا مثلاً در مصاف با پرتغالي‌ها حذف شوند. البته المپيك جاي تجربه‌اندوزي نيست و نمي‌توانيم بگوييم بازيكنان ما بي‌تجربه هستند اما شرايط مسابقه نيز خيلي تأثيرگذار است، به خصوص كه بازي‌ها حذفي است و جايي براي جبران نيست اما نمره قبولي را در اين بين بايد به ندا شهسواري داد كه با وجود باخت، ‌برخلاف برادران عالميان بازي زيبايي به نمايش گذاشت و باخت. شايد اگر مربي ندا در كنار او بود، ‌خصوصاً در گيم هفتم و گيم فينال كه مسائل روحي رواني تأثير فراواني دارد، اما شرايط مهيا نشد تا نتوانيم آن‌طور كه بايد نتيجه بگيريم. البته اين در حالي است كه تصميم‌گيري در صدم‌هاي ثانيه بسيار سخت است و به سادگي نيست كه ما از بيرون شاهد آن هستيم. نمي‌توان منكر زحمتي شد كه پينگ‌پنگ‌بازان ايران در ريو و حتي قبل از آن كشيدند با اين وجود اما انتظاراتي كه از آنها مي‌رفت را شاهد نبوديم اما ياد گرفتيم كه بايد خيلي بيشتر از اين تلاش و تمرين كنيم.