قراردادهاي نجومي يکي از چالشهاي بزرگ فوتبال ايران است که در سالهاي گذشته به جاي آنکه در جهت از بين بردن آن گام برداشته شود براي بالا رفتن مبلغ دستمزدها تلاش شده است. درست است که تنها دو هفته از شروع فصل جديد ليگ برتر ميگذرد اما در همين دو هفته برگزار شده معلوم شد که بستن تيم گرانقيمت هنر نيست بلکه به خدمت گرفتن بازيکنان باکيفيت و جنگنده هنر سرمربي و مديران تيم به حساب ميآيد. سالهاست که همه از هدر دادن بودجه دولتي در تيمهاي دولتي انتقاد ميکنند، انتقادهايي که تأثيري در وضعيت فوتبال ما ايجاد نکرده و در عوض به وقيحتر شدن فوتباليستهاي بيکيفيت اما پرمدعا کمک کرده است. امسال نيز رقم قراردادهاي تيمهاي ليگ برتري از سوي سازمان ليگ در اختيار مردم و رسانهها قرار گرفت. اگرچه همچنان به برخي ارقام اعلام شده مشکوکيم ولي همين ارقام مشکوک نيز داد آقايان فوتباليست که خود را به شدت حرفهاي مينامند را درآورده است. بازيکنان و مربيان شاکي، گرفتن دستمزدهاي ميلياردي را حق مسلم خود ميدانند، حتي اگر کوچکترين کارايي براي تيمشان نداشته باشند يا هيچ موفقيت چشمگيري را براي باشگاهشان کسب نکنند. برگزاري دو هفته ابتدايي کافي بود تا عيار نسبي تيمها عيان شود.
استقلالي که 17 ميليارد تومان ناقابل را خرج عقد قرارداد بازيکنان و کادر فنياش کرده در دو بازي اولش هيچ نشاني از گرانقيمتترين تيم ليگ برتر ايران را نداشت، ليگي که بايد اقتصاد مقاومتي را سرلوحه کارش قرار دهد، اما کوچکترين اثري از آن در ليگ برتر به چشم نميخورد. آبيها که ميلياردها تومان را براي تقويت استقلال صرف کردهاند در همين ابتداي راه پنج امتياز مهم را از دست دادهاند. امتيازاتي که فعلاً از سوي مربيان و مديران بياهميت جلوه داده ميشوند ولي ارزش واقعي آنها در هفتههاي پاياني نمود پيدا ميکند.
تمرينات بدنسازي، خستگي بازيکنان و عدم هماهنگي تيمي گزينههاي دمدستي هستند که مربيان در چنين مواردي از آن استفاده ميکنند. منتها اين بهانه را نميتوان از تيمي که لقب گرانترين را يدک ميکشد پذيرفت. چطور ميتوان پذيرفت تيم 17 ميلياردي بازيکناني را به خدمت گرفته که اصولاً در هفتههاي ابتدايي نه تنها کمکي به تيم نميکنند بلکه با اشتباهات خود زمينهساز ناکامي تيم نيز ميشوند. در حالي که ساير تيمهاي حاضر در ليگ نيز قاعدتاً با مشکلات مشابه دست و پنجه نرم ميکنند. تيمي چون استقلال خوزستان به مراتب کمتر از همنام تهراني خود خرج کرده ولي در نبرد رو در رو از سد آبيهاي تهران ميگذرد. قهرماني فصل پيش استقلال خوزستان ثابت کرد که پول هميشه حلال مشکلات نيست و براي موفقيت در فوتبال بايد به فاکتورهاي حرفهاي ديگر هم توجه کرد. متأسفانه تيمهاي متمول و البته دولتي به اين نکته کوچکترين توجهي نکردند و در ادامه بيقانونيهاي موجود در فوتبال بازيکنان بيکيفيت و ناشناس را به قيمتهايي گزاف به خدمت گرفتند.اين در حالي است كه سال گذشته تيمي مانند استقلال خوزستان كه كمترين هزينه را براي ليگ كرده بود، توانست قهرمان شود و نشان داد پول آن چنان هم در فوتبال، قهرماني نمي آورد و به نظر مي رسد از حرفهاي شدن مستطيل سبز فقط ميلياردي شدن دستمزدها به فوتبال ايران رسيده و اينکه پول بيتالمال بيحساب و کتاب خرج شود.
