در جنگ نرم هميشه كه در موضع دفاع نبايد انسان قرار بگيرد، در موضع تهاجم [هم] بايد قرار بگيرد؛ اين تهاجم است؛ يكي از وظايف اين است؛ حضور فكري؛ مواضع شما روشن باشد... منتها در اين اعلام موضع چند نكته بايد مورد توجّه قرار بگيرد؛ اوّلاً مستدل باشد. ببينيد، امروز راجع به قراردادهاي نفتي صحبت شد، راجع به اقتصاد مقاومتي صحبت شد، راجع به كتمان حقوقهاي فلان در مجمع تشخيص مصلحت صحبت شد؛ دقيق نبود، اطّلاعات، اطّلاعات دقيقي نبود. بله، كار شما كه اعتراض ميكنيد، اين مورد تأييد من است امّا حرف، حرف دقيقي نبود... موضعي كه ميگيريد موضع متقن و مستدل باشد؛ موضعي باشد كه نتوانند دربارهاش خدشه كنند.
دوم اينكه بههنگام باشد. گاهي اوقات موضعگيري در يك مورد و يك چيزي، در يك وقت خوب است، [امّا] فردايش خوب نيست؛ يعني بيفايده است يا گاهي هم مضر است؛ بايد حواستان باشد بههنگام اين كار را انجام بدهيد.
تحليلتان را مردم بدانند، منعكس كنيد. همين نشريات دانشجويي چيز خوبي است؛ البتّه به شرطي كه با اين گرايشي كه اين آقاي رئيس عزيز تشكيلات بيان كردند، وفادار بمانند و اين استدلالهاي انقلابي شما را منتشر بكنند تا مردم اينها را بخوانند؛ يعني واقعاً تحليلهاي دانشجويي تحليلهايي باشد كه مردم مطّلع بشوند. خب، يكي از كارهاي آسان به نظر من اين است كه در سخنرانيهاي قبل از خطبههاي نمازجمعه يك برنامهريزي بكنند، دانشجوهايي كه اهل حرف زدن هستند، از طرف جمع پشتيباني بشوند، كمك بشوند، متنهاي خوبي تهيه كنند، بروند در نماز جمعه [بخوانند]. مثلاً قبل از خطبههاي نمازجمعه - كه حالا مسئولان ميروند و صحبت ميكنند- يك فصلي هم براي دانشجوها گذاشته بشود.
12 تير 1395
