المپيك، بزرگترين ويترين ورزشي دنياست. نه فقط در ميدانهاي نبرد و جايي كه دو يا چند ورزشكار براي كسب بهترين نتيجه به مصاف هم ميروند. اين رقابتها يك ويترين بزرگ هستند براي به تصوير كشيدن فرهنگها و تمدنها. براي به نمايش گذاشتن باورها و اعتقادات و توانمندي كشورهاي حاضر در آن. چه به عنوان ميزبان و چه مهمان و اولين چيزي كه ميتواند توجه و چه بسا احترام كشورهاي حاضر در المپيك و همچنين كشورهاي دنيا را به احترام و تحسين وادارد، نحوه پوشش و نظمي است كه كاروانهاي اعزامي كشورها به المپيك دارند و در رژه روز افتتاحيه به رخ كشيده ميشود. پس روز افتتاحيه و نحوه حضور در آن، بسيار حائز اهميت است. چراكه قبل از آنكه ورزشكاران به ميدان مسابقه بروند و تواناييها و پهلوانيهاي خود را به نمايش بگذارند، گوشهاي از فرهنگ و تمدن و حتي تواناييهاي ورزشكاران يك كشور كه نمايندگان كشور خود هستند را به معرض نمايش ميگذارند. با اين حساب، نحوه آراستن و پوشش تيمها در روز افتتاحيه و هنگام رژه، اهميت بسياري دارد. مسئلهاي كه گويا براي مسئولان كميته ملي المپيك اهميت چنداني ندارد!
«دنيا در روز افتتاحيه از كاروان ايران متحير ميشود.» اين وعدهاي بود كه كيومرث هاشمي، رئيس كميته ملي المپيك درخصوص كاروان اعزامي ايران به ريو داده بود. كمترين چيزي كه با شنيدن اين وعده به ذهن خطور ميكرد، رژهاي بينقص از سوي ورزشكاران ايران در ريو بود اما كمتر كسي تصورش را ميكرد كه قرار است دنيا در روز افتتاحيه المپيك با ديدن لباسهاي عجيب و ناموزون كاروان اعزامي ايران متحير شود. لباسهايي كه قبل از آنكه دنيا را متحير كند، جامعه ايران را متحير و شوكه كرد. حالا شايد بهتر بتوان به معناي صحبتهاي رئيس كميته ملي المپيك پي برد وقتي ادعا ميكرد كه طراحان و توليديهاي داخلي براي طراحي لباس كاروان المپيك خواستار هزينه بودند.
در خصوص عدم نياز به پرداخت هزينه براي لباسهاي طراحي شده همين بس كه هيچ نظر مثبتي در خصوص آنها وجود ندارد و هر چه كه هست، انتقاد است از جنس و طرح و حتي رنگ لباسهايي كه هيچ توضيح و مفهومي ندارند. نه از فرهنگ غني ايران و نه حتي رد و نشاني از پرچم كشور يا نمادهاي آن. ضمن اينكه صحبتهاي كيومرث هاشمي جاي سؤال دارد كه اگر كميته ملي المپيك براي لباسهاي كاروان اعزامي ايران به المپيك نخواهد هزينه كند كي و كجا ميخواهد هزينه كند؟ رئيس كميته ملي المپيك ناراضي است و گلهمند كه طراحان داخلي براي طراحي لباس كاروان اعزامي ايران به ريو خواهان هزينه و دستمزد هستند. اما مگر اين خارج از عرف است كه با نارضايتي مواجه ميشود و طراحي را به عهده شخص يا اشخاصي ميگذارد كه با يك طراحي دور از انتظار، همه را متعجب كنند. لباس كاروان اعزامي ايران به ريو، يا هر المپيك يا تورنمنت ديگري، نشانگر فرهنگ، تمدن، باورها و اعتقادات آن كشور است. ضمن اينكه ميتواند حتي آداب و رسوم، هنر و توانمنديهاي آن كشور را نيز به رخ بكشد. اما به نظر ميرسد هيچ يك از اين مسائل براي مسئولان كميته ملي المپيك از درجه اهميت برخوردار نبودند كه لباسهاي كاروان اعزامي ايران چنان طراحي شده كه نه از لحاظ جنس در شأن ايران و نفرات اعزامي آن باشد و نه از لحاظ طرح و رنگ. بدتر از همه آنكه اين لباسها نه تنها شكيل و فاخر نيستند، كه كوچكترين نشاني از پرچم جمهوري اسلامي ايران نيز در آن وجود ندارد و تحت هيچ شرايطي نميتواند نشانگر ورزشكاران ايران باشد و نمادي از اين كشور پهناور. صرفهجويي و كاهش هزينهها اگر چه اقدامي قابل تقدير است اما نه در جايي كه با شأن و آبروي يك ملت مواجه است و نه وقتي كه فاكتور گرفتن از اين هزينه ميتواند آبروي كاروان اعزامي ايران را خدشهدار كند. كارواني كه تلاش زيادي براي كسب سهميههاي آن شده و ميرود تا با جان و دل از آبرو و حيثيت يك ملتي در دنياي ورزش دفاع كند و تواناييهاي جوانان آن را به رخ جهانيان بكشد. آن هم در نبردي نابرابر با ورزشكاراني تا بن دندان مسلح كه در امكاناتي غير قابل تصور خود را مهياي رقابتهاي المپيك كردهاند. كارواني كه البته قبل از آنكه وارد نخستين ميدان مسابقه شده و تواناييها و تلاش خود را به نمايش بگذارد، با يك ندانم كاري و بيتدبيري، شأن و آبروي آن زير سؤال ميرود. آن هم فقط به اين دليل كه آقايان خواستهاند اندكي از هزينههاي خود كم كرده و صرفهجويي كنند. اما درست در جايي اين تصميم را عملي كردهاند كه ارتباط مستقيمي با شأن يك ملت دارد. حال آنكه صرف هزينه و پرداخت مبلغي هر اندازه قابل توجه به طراحان داخلي براي طراحي لباسهايي متناسب با فرهنگ ورزشكاران ايراني نه فقط خودنمايي در روز افتتاحيه برابر چشم جهانيان ميتواند باشد كه نوعي جيب به جيب كردن است و نه تنها منافاتي ندارد كه سودمند نيز هست.
