فرزند طلاق كه در نوجواني و با همدستي نامادرياش پدر خود را به قتل رسانده بود، در جلسه دادگاه حادثه را شرح داد.
به گزارش خبرنگار ما، جلسه رسيدگي در شعبه چهارم دادگاه كيفري شماره يك استان تهران تشكيل شد. بعد از اينكه قاضي عبداللهي رسميت جلسه را اعلام كرد، نماينده دادستان تهران در جايگاه قرار گرفت و در شرح كيفرخواست گفت: متهم 20 ساله كه بيژن نام دارد سه سال قبل در حالي كه 17 ساله بود، با همدستي نامادرياش كه زني 36 ساله به نام بهاره است، دست به قتل پدرش زد. او در جريان بازجوييها به جرمش اقرار كرده و حادثه را شرح داده است. اتهام او مباشرت و اتهام بهاره هم معاونت در قتل است كه برايشان درخواست صدور حكم قانوني دارم.
بيژن وقتي در جايگاه قرار گرفت، اتهامش را قبول كرد و در شرح ماجرا گفت: من كودكي خردسال بودم كه پدر و مادرم از هم جدا شدند. وقتي هفت ساله بودم پدرم با بهاره ازدواج كرد. بهاره با من رابطه خوبي داشت. وقتي بزرگتر شدم خواهر و برادر ديگري هم وارد زندگي ما شدند با اين وجود رابطه من با آنها هم خيلي خوب بود.
متهم گفت: پدرم پيمانكار شركت برق بود و وضع مالي خوبي هم داشتيم. از چند سال قبل بود كه بهاره رابطه بين من و پدرم را خراب كرد. بهاره به مصرف شيشه اعتياد داشت و به دور از چشم پدرم مواد مصرف ميكرد. او وقتي با پدرم مشاجره ميكرد به سراغم ميآمد و از من ميخواست پدرم را به قتل برسانيم تا بتوانيم با ميراث او زندگي راحتي داشته باشيم. من به حرفهايش توجهي نميكردم. وقتي اصرارهاي او زياد شد، رضايت دادم تا بهاره خودش مرتكب قتل شود. او چندبار غذاي پدرم را مسموم كرد، اما منجر به فوت او نشد. يك بار بهاره پدرم را با خوراندن غذا مسموم كرد و از من خواست مرتكب قتل شوم، اما پشيمان شدم و اين كار را نكردم.
متهم ادامه داد: وسوسههاي بهاره ادامه داشت تا اينكه يك بار با پدرم درگير شد و بعد از آن به حالت قهر راهي خانه مادرش شد. آن روز پدرم به دنبال بهاره رفت و خواهر چهارساله و برادر11 سالهام را به خانه آورد، اما بهاره نيامد. آنجا بود كه تصميم گرفتم نقشهاي را كه سالها بهاره در سر داشت، اجرا كنم. اول پدر، خواهر و برادرم را با خوراندن غذاي مسموم بيهوش كردم. بعد هم پدرم را در حالي كه خواب بود با ضربات ميله آهني كشتم.
متهم درباره انتقال جسد هم گفت: آن شب را تا سحر همراه جسد بودم. بعد جسد را به صندوق عقب زانتياي پدرم منتقل كردم. پشت فرمان نشستم و شروع به رانندگي كردم. به دنبال جايي براي رها كردن جسد بودم. ساعت 11 صبح حوالي اسلامشهر بودم كه خودرو خراب شد. خودرو را به نمايندگي منتقل كردم. آنجا در صف انتظار و پشت فرمان خوابم برده بود. كارگران نمايندگي وقتي در صندوق عقب را باز كرده بودند با ديدن جسد به پليس خبر دادند و دستگير شدم. بعد از آن بود كه ماجرا را به پليس گفتم. مأموران هم راهي خانه شدند و خواهر و برادرم را از مرگ نجات دادند.
متهم گفت من به درخواست بهاره مرتكب قتل شدم و حقيقت اين است كه ماهيت جرمي را كه مرتكب شدم، درك نميكردم.
بهاره وقتي در جايگاه ايستاد، اتهام معاونت را انكار كرد و گفت: من نقشي در ماجراي قتل ندارم. قبول دارم كه با شوهرم اختلاف داشتم، اما راضي به قتل او نبودم.
هيئت قضايي بعد از شور پرونده را براي تحقيق بيشتر به دادسرا ارجاع دادند.
