«بازداشت مدلينگهاي ايراني سركوب رسانههاي اجتماعي محسوب ميشود» اين جديدترين اظهارات مداخلهجويانه يك مقام امريكايي درباره موضوعات داخلي جمهوري اسلامي ايران است.
شبيه اين اظهارات بارها طي سه سال اخير از سوي سياسيون اين كشور اتخاذ شده و پيرو آن تلاش شده تا تصوير وضعيت حقوق بشر در ايران نگرانكننده ارائه شده و بدين وسيله زمينه ايجاد و گسترش تحريمهاي حقوق بشري عليه كشورمان فراهم شود. به باور مقامات ايالات متحده امريكا اصرار و تكرار اين نكته كه مردم ايران از فقدان حقوق شهروندي رنج ميبرند ميتواند اين رويه حقوقي را ايجاد كند كه تحريمهاي جديدي عليه ايران وضع شود و شرايط ايران در همان دوران قبل از برجام ماندگار شود، شبيه همان رويكرد كه در مورد بحث موشكي ايران از سوي غربيها اتخاذ شده و در آن تلاش شده تا با برجستهسازي آزمايش موشكي توسط جمهوري اسلامي، آن را اقدامي تهديدي عليه صلح و امنيت جامعه بينالمللي القا كنند تا به اين وسيله نگراني از رفتار حاكميت ايران را به يك دغدغه همگاني در سطح بينالملل تبديل كنند. فضاسازي رسانههاي وابسته به نظام سلطه دررابطه با آزمايش موشكهاي كشورمان مصداق چنين موضوعي است.
به بيان روشنتر امريكاييها با تكرار «ادعاهاي حقوق بشري و موشكي و حتي تروريسم» عليه كشورمان تلاش دارند آن را به يكي از چالشهاي بينالمللي براي ساير كشورها تبديل كرده و افكار عمومي را در جهت «ضديت ايران با صلح و امنيت جهاني» اقناع سازند، اقناعسازي در اين مسير به معناي آسانسازي راه تحريمهاي جديد عليه ايران معنا ميشود.
حال براساس مطالبات رهبر معظم انقلاب اسلامي از دستگاه سياست خارجه مبني بر «مسئولان سياست خارجي و مذاكرهكنندگان بايد خطوط قرمز و اصلي را به دقت رعايتكنند و همزمان با ادامه مذاكرات، بايد از عظمت و هيبت ملت ايران نيز دفاع كنند و زير بار هيچ تحميل، زور، تحقير و تهديدي نروند.» بايد تأكيد كرد كه مواجهه قاطعانه وزارت امور خارجه يكي از راهكارهايي است كه ميتواند اهداف غرب در اين مسير را با چالش اساسي روبهرو سازد.
دفاع از مدلينگ تا نااميدي امريكاييها از ظريف
حمايت امريكاييها از مدلينگهاي ايراني در حالي است که هفته گذشته مسئولان اين كشور در قبال رفتارهاي اخير وزير امور خارجه كشورمان هم ابراز نااميدي كردند.
«جان كربي»، سخنگوي وزارت خارجه امريكا روز گذشته در اظهاراتي مداخلهجويانه به بازداشت هشت مدل ايراني لباس به اتهام ترويج فساد واكنش نشان داده و بيان ميكند: «ما گزارشها درباره اين سركوب رسانههاي اجتماعي را ديدهايم. همانطور كه گفتهايم، ما از آزادي بيان و آزادي اطلاعات در سرتاسر دنيا حمايت ميكنيم.»
كربي در ادامه اظهارات مداخلهجويانهاش گفت: «اگر اين گزارشها درست باشند ما مطمئناً درباره چنين سركوبي نگران خواهيم بود و از مقامهاي ايراني ميخواهيم به حقوق شهروندان براي ابراز خودشان چه در فضاي آنلاين و (چه در فضاي) آفلاين احترام بگذارند.»
سخنگوي وزارت امور خارجه امريكا همچنين چند روز پيش در كنفرانس مطبوعاتي خود مدعي شد: «ما ميدانيم كه ايران كشور حامي تروريسم است و آنها به حمايت از اين گروه خاص (حزبالله) كه در فهرست سازمانهاي حامي تروريسم قرار گرفته است، ادامه ميدهند... بنابراين من اين اظهارات (پيام ظريف درباره شهادت فرمانده حزبالله) را ديدهام... مأيوسكننده است كه ميبينيم ظريف وزير امور خارجه ايران چنين احساسي دارد.»
وجه مشترك دو عبارت اخير كه هر دو را جان كربي بيان ميكند « دخالت در امور داخلي» كشورمان است؛ رفتاري كه بارها تكرار شده است، مصداق ديگر مداخله بيشرمانه در امور داخلي ايران زماني است كه آقاي ظريف در سفر به لبنان برسر مزار عماد مغنيه حاضر ميشود. «كيتلين هايدن» سخنگوي شوراي امنيت ملي كاخ سفيد در واكنش به اداي احترام ظريف به مغنيه، با صدور بيانيهاي آن را محكوم، حزبالله لبنان را به اقدامات خشونتآميز متهم كرده و تصميم ظريف براي گلگذاري در مزار فردي كه او و سازمانش تروريستي هستند، «پيامي غلط ارسال ميكند» و «به تشديد تنشها در منطقه منجر ميشود.» همانطور كه اشاره شد با روي كارآمدن دولت يازدهم روند دخالت در امور داخلي ايران شكل فزايندهاي به خود گرفت به گونهاي در زمستان سال 92 وزارت خارجه امريكا طي بيانيهاي مداخلهجويانه خواستار آزادي فوري سران فتنه در ايران شد: چهار سال از زماني ميگذرد كه دولت جمهوري اسلامي ايران، مقامات ارشد سابق ايران و نامزدهاي انتخابات رياستجمهوري2009 اين كشور به نامهاي «مهدي كروبي» و «ميرحسين موسوي» و همچنين «زهرا رهنورد» همسر موسوي را بدون آنكه رسماً آنها را به جرمي متهم كند، در بازداشت خانگي قرار داده است.
در اين بيانيه تأكيد شد: ما به همراه جامعه بينالملل ادامه بازداشت و آزار اعضاي خانواده آنها را محكوم ميكنيم و خواستار آزادي هرچه سريعتر آنها هستيم. در ادامه بيانيه وزارت خارجه امريكا آمده است: قانون اساسي ايران، قوانين و تعهدات بينالمللي اين كشور، حقوق بشر شهروندان و آزادي بنيادين آنها را تضمين ميكند و اعلام ميكند كه هيچكس نبايد تحت بازداشت و دستگيري خودسرانه قرار بگيرد. امريكا از تمامي دولتها از جمله جمهوري اسلامي ايران ميخواهد كه به تعهدات بينالمللي خود احترام بگذارد و تمامي زندانيان در بازداشت خود را آزاد كند.
بهرهگيري غربيها از رفت و آمد ديپلماتهاي اروپايي به كشور با هدف دخالت در امور داخلي جمهوري اسلامي ايران و نهايتاً پروندهسازي عليه كشورمان در مجامع بينالمللي را بايد نمونهاي ديگر از رفتارهاي دخالتآميز با اهداف سندسازي حقوق بشري دانست كه نمونه آن سفر كاترين اشتون در اسفندماه همان سال به ايران و ديدار با نسرين ستوده و جعفر پناهي است. طي سال 93 هم نمونههاي متعدد ديگري از رفتارهاي مداخلهجويانه غربيها با هدف سندسازي حقوق بشري ميتوان ذكر كرد كه نشان ميدهد غربيها با بيان اظهارات مداخلهجويانه كه با هدف متهم كردن جمهوري اسلامي ايران به نابرابري در حقوق شهروندان ايراني است آن را به عنوان يك پروژه براي وضع تحريمهاي بينالمللي جديد عليه كشورمان در دستور كار قرار دادهاند. اواخر ديماه 93 كلوديا روت نايبرئيس مجلس قانونگذاري آلمان در ديداري كه با محمدرضا عارف داشت، سخنان قابلتأملي را به زبان آورد. وي در اين ديدار ضمن دخالت آشكار در مسائل داخلي كشورمان ميگويد: من آمدهام تا يك سال مانده به انتخابات مجلس بدانم كه در سفر بعدي خود، شما از من در چه جايگاهي دعوت خواهيد كرد. روت در ادامه با اشاره به حوادث پس از انتخابات سال 88 تصريح كرد: ما در سال 2009 (88) شاهد حركتهايي در جامعه مدني ايران بوديم و نمودهاي آن را در جامعه شما ديديم كه دانشجويان و جوانان آزادي ميخواستند.
وي ادامه ميدهد: پيامدهاي انتخابات 88 در جامعه ايران هنوز ادامه دارد و ما در ماههاي اخير حرفهايي را درباره رفع حصر و حرفهايي از اين قبيل شنيدهايم و به عقيده من حصر خانگي بايد برداشته شود و اگر اين اتفاق بيفتد، فكر ميكنم مردم رضايت بيشتري خواهند داشت و من اميدوار بودم اين حصر برداشته شود.
مداخلهاي كه تحريمساز است !
همانطور كه بارها اشاره شده است غربيها تلاش ميكنند تحريمها عليه جمهوري اسلامي ايران حفظ و به بهانههاي مختلف توسعه و تجديد شوند، چراكه تغيير در حاكميت كشورمان را تنها در ادامهدار بودن تحريمهاي بينالمللي دانسته و معتقدند ميتوانند اهداف 35 ساله خود را بدين وسيله به دست آورند. برهمين اساس ميتوان چرايي اهميت دخالت امروز امريكاييها در مسائلي مانند دستگيري مدلينگهاي ايراني يا اظهار نااميدي از پيام تسليت ظريف به خانواده مصطفي بدرالدين را استنباط كرد و هدف اصلي آن را تحفظ تحريمها عليه ايران دانست، چراكه:
1- اينكه تحريمها را عامل اصلي انعطاف ايران در مذاكرات احتمالي آينده و در چالشهاي پيشرو دانسته و معتقدند ادامه تحريمها ميتواند حتي به تغيير نظام ايران نيز منجر شود.
2 - تحريمها را عامل اصلي مهار ايران در منطقه و جهان تصور ميكنند.
