سربازان کثیف عراقی، خصلت اخاذی و رشوه خواری را از سردمداران و فرماندهان
خود به خوبی یاد گرفته بودند و در اردوگاه ها تجربیات خود را می آزمودند.
یکی
از این نمونه اخاذی ها آن بود که تعمداً برادران آزاده را در آسایشگاه ها
گرسنه و تشنه نگه می داشتند، سپس پول و اشیاء شخصی شان نظیر طلا، ساعت و …
را می گرفتند و در عوض یک لیوان آب یا تکه ای نان به آنها می دادند.
در
میان برادران اسیر بودند افرادی که گاهی حقوق ماهیانه ی خود را به این
رشوه گیران عراقی می دادند تا با گرفتن لیوانی آب، برادر تشنه ای را از مرگ
حتمی نجات بدهند.